سوال: آیا مردم وقتی می‌میرند فرشته می‌شوند، و آیا می‌توانند عزیزان خود را که هنوز روی زمین هستند تماشا کنند؟
پاسخ: پاسخ کوتاه یک «نه!» قاطع است. برای کمک به پاسخ به این سوالات، بیایید به داستانی که خداوند عیسی گفت و در لوقا ۱۶:۱۹-۳۱ ثبت شده است، نگاه کنیم. سایر قسمت‌های کتاب مقدس آنچه را که از این داستان می‌آموزیم تأیید می‌کنند و جزئیات بیشتری اضافه می‌کنند.
مرد ثروتمندی که هر روز در تجمل زندگی می‌کرد و گدای فقیری به نام ایلعازر، پر از زخم، سرانجام مردند. در واقع، رومیان ۳:۲۳ به ما می‌گوید که همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا کوتاهی می‌کنند، و رومیان ۶:۲۳ می‌گوید که مزد گناه مرگ است.
هنگامی که ایلعازر مرد، «توسط فرشتگان به آغوش ابراهیم برده شد» (NKJV)، اصطلاحی که یهودیان برای اشاره به بهشت استفاده می‌کردند. کتاب مقدس چندین بار از ابراهیم به عنوان «دوست خدا» یاد می‌کند. توجه کنید، گدا فرشته نشد؛ بلکه توسط فرشتگان برده شد.
عبرانیان ۱:۱۴ می‌گوید که فرشتگان «ارواح خدمتگزار هستند که برای خدمت به کسانی که وارث نجات خواهند شد، فرستاده شده‌اند.» فرشته یک موجود آفریده شده است، اما یک موجود روحانی. هنگامی که خدا فرشته‌ای را برای انجام کاری به سوی مردم می‌فرستد، فرشته معمولاً به شکل جسمانی ظاهر می‌شود، شبیه به یک شخص. کتاب مقدس اغلب فرشته‌ای را که به کسی ظاهر می‌شود، شبیه به یک مرد یا یک جوان، گاهی اوقات در لباس‌های سفید، توصیف می‌کند. هرگز نمی‌خوانیم که فرشته‌ای شبیه به یک زن یا یک کودک باشد. خداوند عیسی در متی ۲۲:۳۰ و مرقس ۱۲:۲۵ به ما می‌گوید که فرشتگان خدا در بهشت ازدواج نمی‌کنند، بنابراین این موجودات روحانی قدرتمند آفریده شده تکثیر نمی‌شوند. اگرچه آنها موجودات باستانی هستند، زیرا فرشتگان در هنگام بنیاد نهادن زمین توسط خدا حضور داشتند و شادی می‌کردند (ایوب ۳۸:۴-۷)، هرگز اشاره‌ای به سن در ارتباط با فرشتگان خدا نمی‌یابیم.
کتاب مقدس به فرشتگان در بهشت اشاره می‌کند، اما هیچ جا نشان نمی‌دهد که یک ایماندار باید به رفاقت با این موجودات متعالی، که در قدرت بزرگ هستند، چشم بدوزد. سهم مسیحی «رفتن و با مسیح بودن است، که بسیار بهتر است» (فیلیپیان ۱:۲۳)، و «بدین ترتیب ما همیشه با خداوند خواهیم بود» (اول تسالونیکیان ۴:۱۷). ما در آنجا در پرستش و ستایش خواهیم بود، در برابر تخت فرو خواهیم افتاد، از شایستگی خداوند عیسی به عنوان خالق و نجات‌دهنده، و به عنوان کسی که شایسته است داوری را بر زمین جاری کند، خواهیم خواند.
هیچ جا قدیسان را نمی‌یابیم در حضور خداوند که به زمین نگاه می‌کنند، مشغول به افراد و شرایطی که بخشی از زندگی قبلی آنها بر روی زمین بود. با خواندن دقیق کتاب مقدس، من معتقدم که ما از چیزهایی که اتفاق می‌افتند آگاه خواهیم بود، زیرا خداوند داوری را بر این جهان گناهکار نازل می‌کند. اما سپس ما چیزها را از دیدگاه او خواهیم دید، زیرا طبیعت قدیمی و جسمانی ما دیگر بخشی از ما نخواهد بود. تا زمان ربوده شدن، فقط روح و روان ما در آن وضعیت شگفت‌انگیز سعادت با خداوند هستند، زیرا بدن‌های ما در قبر یا جای دیگری هستند. در زمان ربوده شدن، بدن ما تغییر خواهد کرد تا شبیه بدن جلال فعلی خداوند شود، و دوباره با روح و روان ما متحد خواهد شد. سهم ما به عنوان قدیسان نجات یافته بسیار بالاتر از فرشتگان است، و علاقه و شادی ما این خواهد بود که با قلب‌هایی که در پرستش خم شده‌اند، به چهره دوست‌داشتنی نجات‌دهنده و خداوند ما عیسی مسیح خیره شویم.
مرد ثروتمند، می‌خوانیم، «نیز مرد و دفن شد.» او ممکن است در طول زندگی خود خدمتکاران زیادی داشته باشد، اما پس از مرگش هیچ فرشته‌ای برای خدمت به او نبود. او «در عذاب در عالم اموات بود، مشتاق یک قطره آب.» او به پنج برادرش فکر کرد و می‌خواست به آنها هشدار داده شود تا به این مکان عذاب نیایند. عالم اموات، مکان عذاب برای روح و روان مردگان نجات نیافته، مکانی نیست که یک شخص بتواند با دوستان و عزیزانش از آن لذت ببرد. خداوند ما مقصد مردگان نجات نیافته را مکانی از تاریکی بیرونی توصیف کرد که در آن گریه، زاری و دندان قروچه وجود دارد – در چنین رنج وحشتناکی هیچ رفاقتی وجود ندارد!
شخصی که در عالم اموات رنج می‌برد، از قبل در عذاب فوق‌العاده‌ای در شعله خواهد بود. او قادر خواهد بود آنچه را که در زندگی خود بر روی زمین داشت به یاد آورد و بدون شک هر فرصتی را که برای نجات داشت، که نادیده گرفت یا رد کرد، به یاد خواهد آورد. همچنین، او از آن شکاف بزرگی آگاه خواهد شد که او را برای همیشه در جایی که هست نگه خواهد داشت – گم شده و برای همیشه از خدا جدا شده است. او هیچ شانسی برای تغییر وضعیت خود یا بازگشت و هشدار دادن به دیگران در برابر آمدن به آن مکان وحشتناکی که در آن است، نخواهد داشت. و جهنم، دریاچه‌ای که با آتش و گوگرد می‌سوزد، عذاب کامل برای بدن، روح و روان برای همیشه و همیشه خواهد بود. هیچ کس در آنجا فرشته نمی‌شود یا با مهربانی عزیزان خود را بر روی زمین تماشا نمی‌کند تا ببیند چه می‌کنند. او در آن زمان مطلقاً هیچ توانایی برای کمک به کسی ندارد.
اینجا بر روی زمین است که خدا ما را دعوت می‌کند تا نجاتی را که پسرش، خداوند عیسی مسیح، برای ما بر روی صلیب در جلجتا به انجام رسانده است، دریافت کنیم. سپس یک روز به زودی ما برای همیشه با او خواهیم بود. از سوی دیگر، رد یا نادیده گرفتن دریافت نجاتی که خدا به رایگان به ما ارائه می‌دهد، منجر به عواقب کشنده ابدی جهنم برای همیشه خواهد شد. اکنون انتخاب کنید، زیرا خدا می‌گوید: «اینک، اکنون زمان مقبول است؛ اینک، اکنون روز نجات است!» (دوم قرنتیان ۶:۲).
