اولین از این سه، حبقوق ۱:۵، می‌خواند: «به بت‌پرستان بنگرید و توجه کنید و از تعجب حیران شوید، زیرا در ایام شما کاری می‌کنم که اگر برایتان بازگو شود، باور نخواهید کرد.»
در این فصل از لوقا، ما افرادی را می‌یابیم که فکر می‌کنند نجات یافته‌اند و با خدا در صلح هستند، اما اینطور نیست. لوقا می‌گوید که آنها هنوز نیاز به توبه و ایمان داشتند. در این رابطه، عیسی از درخت انجیری گفت که سه سال فرصت داشت تا میوه دهد قبل از اینکه قطع شود، که احتمالاً به ملت اسرائیل اشاره داشت.
در طول یک عمر متوسط، قلب به اندازه‌ای خون پمپ می‌کند که ۳.۳ ابرنفتکش را پر کند. حدود ۷۰ بار در دقیقه، ۴۲۰۰ بار در ساعت، ۱۰۰۸۰۰ بار در روز، و ۳۶۷۹۲۰۰۰ بار در سال می‌تپد. قلب هرگز از آب و هوا شکایت نمی‌کند و هرگز درخواست تعطیلات نمی‌کند.
کلمه «عیدها» در لاویان ۲۳ به معنای واقعی کلمه «وعده‌ها» است. هفت وعده خداوند با قوم زمینی‌اش خودسرانه نیستند، زیرا همه آنها اهمیت روحانی عظیمی دارند. آنها بخشی از آن کلام مطمئن نبوت هستند که در ۲ پطرس ۱:۱۹ ذکر شده است.
چند سال پیش، یک مرد مسیحی گفت که در این سن یک شخص باید بتواند به سه سوال حیاتی پاسخ دهد. در اینجا پاسخ‌های کتاب مقدس به این سه سوال مهم آمده است: من کیستم؟ در مزمور 90:3، موسی به ما می‌گوید که هر یک از ما یک انسان، یک
ادواردو اوگارته و پسر نوجوانش، مارکوس، در سال ۲۰۱۲ روی کاناپه خانه‌شان در ترات‌دیل، اورگن نشسته بودند که صدای فریاد از پایین خیابان را شنیدند. مارکوس و پدرش «به سمت خانه همسایه‌شان که خانواده‌ای پنج نفره، شامل یک مادربزرگ و دو کودک، در آن گرفتار شده بودند، دویدند.
سلطنت یوشیا با انجام آنچه در نظر خداوند صحیح بود، مشخص شد. اعمال او در مشارکت با خداوند بود، زیرا یوشیا با او راه رفت همانطور که دیگر ایمانداران قبل از او انجام دادند. راه رفتن شخصی یوشیا و همچنین فعالیت‌های سلطنتی او مطابق با تمام ۴
جوانان اغلب با عادات گناه آلود به عنوان «سرگرمی» آشنا می‌شوند و کم کم به این فعالیت‌های وحشتناک معتاد می‌شوند. آنها ارزش‌های اخلاقی خود را فراموش می‌کنند و برای خود، خانواده و عزیزانشان شرمندگی به بار می‌آورند. برخی به جنایتکاران بی‌رحم تبدیل می‌شوند و چشم‌انداز آینده خود را برای یک زندگی معنادار تباه می‌کنند.
برخی ادیان ادعا می‌کنند که راهی به بهشت هستند. اما عیسی مسیح تنها کسی است که گفت به بهشت می‌رود تا مکانی برای ما آماده کند. او این را زمانی ثابت کرد که از مردگان برخاست و به بهشت بازگشت (اعمال رسولان ۱:۱-۹). کتاب مقدس می‌گوید: «زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود
حکومت بر دوش او خواهد بود زیرا برای ما کودکی زاده شد، حکومت بر دوش او خواهد بود. غیرت یهوه صبایوت این را انجام خواهد داد. این تنها زمانی خواهد بود که زمین حکومتی عادلانه را تحت دستان یک حاکم صالح خواهد دید.
کسی که توبه می‌کند، گناهان خود را اعتراف می‌کند، به خدا اعتماد می‌کند و پیام مژده نیکوی خدا را باور می‌کند، نجات می‌یابد. کسی که این هدیه را دریافت کرده است، پیامی از امید را برای مردان، زنان و کودکان به ارمغان می‌آورد، زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند.
درست است که بدن‌های ما، بدن‌های ایمانداران، تغییر خواهند کرد (اول قرنتیان 15:35-49)، با این حال بدن‌های کنونی ما همان چیزی است که خداوند اکنون برای ما ساخته است. ما به درستی نگران روح و جان خود هستیم، اما مهم است که بدانیم بدن‌های فیزیکی ما نیز ارزش دارند.
