۱ ببینید، چه محبت بزرگی خدای پدر در حق ما کرده است تا ما به نام فرزندان او خوانده شویم و همین طور هم هستیم. از همین خاطر است که مردم این دنیا ما را نمی شناسند، زیرا او را نشناخته اند. ۲ ای عزیزان، اکنون ما فرزندان خدا هستیم، اما معلوم نیست که در آینده چه خواهیم شد. ولی اطمینان داریم آن وقت که مسیح ظهور کند، مانند او خواهیم بود چون او را همان طوری که هست خواهیم دید. ۳ هر کسی که در مسیح چنین امیدی دارد خود را پاک می سازد، همان گونه که مسیح پاک است.
۴ پس هر کس که گناه می کند شریعت را پایمال می سازد، زیرا هر کاری که بر خلاف شریعت باشد، گناه است. ۵ شما می دانید که مسیح برای آن به دنیا آمد که گناهان ما را از میان بردارد، اما در خود او هیچ گناهی نبود. ۶ پس هر کسی که در مسیح ساکن است، نمی تواند در گناه بسر ببرد، اما هر کسی که در گناه بسر می برد، مسیح را هرگز ندیده و نشناخته است.
۷ ای فرزندان، به کسی اجازه ندهید که شما را گمراه سازد. زیرا هر کسی که عدالت را بجا می آورد، عادل است، همان گونه که عیسای مسیح عادل است. ۸ اما هر کسی که در گناه بسر می برد وابسته به شیطان است، زیرا شیطان از ابتدا گناهکار بوده است. از همین خاطر پسر خدا به دنیا آمد و ظاهر شد تا کار شیطان را نابود سازد.
۹ پس کسی که فرزند خداست نمی تواند در گناه بسر ببرد، زیرا ذات خدا در او ساکن است و او نمی تواند که به گناه کردن ادامه دهد، چون که او فرزند خداست. ۱۰ تفاوت میان فرزندان خدا و فرزندان شیطان در این است که هر کسی که عدالت را بجا نمی آورد و یا برادر خود را دوست نمی دارد، فرزند خدا نیست.
۱۱ پس پیامی که شما از همان ابتدا شنیده اید چنین است: «باید یکدیگر را دوست بداریم.» ۱۲ ما نباید مانند قائن باشیم. او که وابسته به شیطان بود و برادر خود را به قتل رساند. برای چه او را کُشت؟ به خاطر این که اعمال خودش نادرست بود، ولی اعمال برادرش عادلانه بود.
۱۳ ای عزیزان، اگر مردم این دنیا از شما نفرت داشته باشند، تعجب نکنید. ۱۴ ما می دانیم که از مرگ به طرف زندگی عبور کرده ایم، چون برادران ایماندار خود را دوست داریم. هر کسی که برادر خود را دوست ندارد، هنوز در قلمرو مرگ ساکن است. ۱۵ هر کسی که از برادر خود نفرت داشته باشد، قاتل است و شما می دانید که هیچ قاتلی دارای زندگی ابدی نیست. ۱۶ ما معنای محبت را درک کرده می توانیم، زیرا مسیح زندگی خود را برای ما فدا کرد. پس ما نیز باید در زندگی برای یکدیگر فداکاری و از خودگذری کنیم. ۱۷ اما کسی که در این دنیا مال و دارایی دارد و برادر نیازمند خود را می بیند، ولی دروازۀ قلب خود را برای کمک به او می بندد، آیا می تواند ادعا کند که محبت خدا در او ساکن است؟ ۱۸ ای فرزندانم، بیایید که نه فقط در گفتار و زبان بلکه به حقیقت و در کردار محبت کنیم.
۱۹ وقتی این محبت را داشته باشیم، می دانیم که پیرو حقیقت هستیم و قلبهای ما در حضور خدا به ما این اطمینان را می دهد. ۲۰ حتی اگر قلبهای ما، ما را محکوم کند، خدا از قلبهای ما بزرگتر است و از همه چیز آگاه است. ۲۱ ای عزیزان، اگر قلبهای ما، ما را محکوم نمی کند، پس ما با اطمینان می توانیم به حضور خدا بیاییم، ۲۲ و هر چیزی را که از او بخواهیم به دست می آوریم، زیرا ما مطابق فرمان او عمل می کنیم و هر چیزی را که مورد پسند اوست، بجا می آوریم. ۲۳ و حکم او چنین است که باید به نام پسر او عیسای مسیح ایمان بیاوریم و یکدیگر را دوست بداریم، همان گونه که مسیح به ما فرمان داده است. ۲۴ کسی که از احکام خدا اطاعت می کند، در خدا ساکن است و خدا در او. از آنجا که خدا روح مقدس را به ما بخشیده است، می دانیم که او در ما ساکن است.
۱ اگر به وسیلۀ مسیح دلگرم هستید، اگر محبت او مایۀ تسلی شماست، اگر با روح مقدس مشارکت دارید و اگر احساس مِهر و شفقت در بین شما وجود دارد، ۲ پس تقاضا می کنم که با هم یک فکر بوده، محبت دو جانبه و هدف مشترک داشته باشید و به این ترتیب خوشی مرا به کمال برسانید. ۳ هیچ عملی را از روی خودخواهی و غرور انجام ندهید بلکه با فروتنی، دیگران را از خود بهتر بدانید. ۴ تنها در فکر خود نباشید بلکه به نفع دیگران هم فکر کنید. ۵ همان طرز تفکر را داشته باشید که عیسای مسیح داشت:
۶ او از ازل دارای ذات الهی بود،
اما این را غنیمت نشمرد که برابری با خدا را به هر قیمتی حفظ کند.
۷ بلکه خود را از تمام برتری های آن خالی نمود
و به صورت یک غلام درآمد و شبیه انسان شد.
۸ چون او به شکل انسان در میان ما ظاهر گشت، خود را تا سرحد مرگ حقیر ساخت
و از روی اطاعت حاضر شد حتی مرگ بر روی صلیب را بپذیرد.
۹ از این خاطر خدا او را بسیار سرافراز ساخت
و نامی را که مافوق جمیع نامهاست، به او عطا فرمود،
۱۰ تا این که همۀ موجودات
در آسمان، روی زمین و زیر زمین،
با شنیدن نام عیسی زانو بزنند.
۱۱ و همه برای جلال خدای پدر، با زبان خود اعتراف کنند
که عیسای مسیح، خداوند است.
۱۲ بنابر این ای عزیزانم، همان گونه زمانی که نزد شما بودم و همیشه از من اطاعت می کردید، اکنون که از شما دورم، باید از من بیشتر اطاعت کنید و نجات خود را با ترس و لرز به کمال برسانید، ۱۳ زیرا خداست که با لطف خود، اراده و قدرت هر کاری را در شما ایجاد می کند.
۱۴ هر کاری را بدون مجادله و شکایت انجام دهید، ۱۵ تا در این زمان که همه گمراه و سرکش هستند، شما بدون تقصیر و گناه، فرزندان بی عیب خدا باشید و مانند نور در دنیای تاریک بدرخشید. ۱۶ پیام زندگی را همیشه در اختیار مردم بگذارید. اگر چنین کنید، من دلیلی خواهم داشت که در روز برگشت عیسای مسیح به شما افتخار کنم، زیرا این نشان خواهد داد که کار و زحمت من بی فایده نبوده است.
۱۷ حتی اگر لازم باشد که خون من مانند قربانی برای ایمان شما ریخته شود، در انجام این کار خوشحالم و با شما خوشی می کنم. ۱۸ پس شما هم خوشحال باشید و با من خوشی کنید.
۱۹ به عیسای مسیح امید دارم که بتوانم به زودی تیموتاووس را نزد شما بفرستم تا از احوال شما با خبر شده و خاطرم جمع شود. ۲۰ زیرا من کس دیگری را مانند او نمی شناسم که واقعاً در فکر شما باشد. ۲۱ دیگران همه به فکر خود هستند و در فکر کار عیسای مسیح نمی باشند. ۲۲ اما شما تیموتاووس را خوب می شناسید و می دانید که او مانند یک پسر که به پدر خود خدمت می کند، با من در انتشار خبر خوش خدمت کرده است. ۲۳ امیدوارم هر چه زودتر وضعیت من معلوم شود تا او را نزد شما بفرستم. ۲۴ به امید خداوند، می خواهم که خود نیز به زودی نزد شما بیایم.
۲۵ لازم دانستم اپافرودیتوس را که شما برای کمک نزد من فرستاده بودید به شما برگردانم. او برادر ایماندار، همکار خوب و مانند یک سرباز همراه من خدمت کرد. ۲۶ او را بر می گردانم زیرا پشت همۀ تان دق شده است و از این که از بیماری او با خبر گشته اید، بسیار ناراحت است. ۲۷ او واقعاً مریض و حتی نزدیک به مُردن بود اما خدا بر او رحم کرد، نه تنها بر او بلکه بر من نیز رحم نمود تا مبادا غم او هم بر غمهای دیگر من افزوده شود. ۲۸ پس بیشتر علاقمند شدم که او را نزد شما بفرستم تا شما با دیدن او یک بار دیگر خوشحال گردید و غم من هم کمتر گردد. ۲۹ پس با خوشی او را به عنوان برادر خود در خداوند بپذیرید و به اشخاصی مانند او احترام بگذارید. ۳۰ زیرا او نزدیک بود در راه خدمت به عیسای مسیح جان خود را از دست بدهد و برای خدمتی که شما از دور نمی توانستید به من انجام دهید، جان خود را به خطر انداخت.
۱ اگر به وسیلۀ مسیح دلگرم هستید، اگر محبت او مایۀ تسلی شماست، اگر با روح مقدس مشارکت دارید و اگر احساس مِهر و شفقت در بین شما وجود دارد، ۲ پس تقاضا می کنم که با هم یک فکر بوده، محبت دو جانبه و هدف مشترک داشته باشید و به این ترتیب خوشی مرا به کمال برسانید. ۳ هیچ عملی را از روی خودخواهی و غرور انجام ندهید بلکه با فروتنی، دیگران را از خود بهتر بدانید. ۴ تنها در فکر خود نباشید بلکه به نفع دیگران هم فکر کنید. ۵ همان طرز تفکر را داشته باشید که عیسای مسیح داشت:
۶ او از ازل دارای ذات الهی بود،
اما این را غنیمت نشمرد که برابری با خدا را به هر قیمتی حفظ کند.
۷ بلکه خود را از تمام برتری های آن خالی نمود
و به صورت یک غلام درآمد و شبیه انسان شد.
۸ چون او به شکل انسان در میان ما ظاهر گشت، خود را تا سرحد مرگ حقیر ساخت
و از روی اطاعت حاضر شد حتی مرگ بر روی صلیب را بپذیرد.
۹ از این خاطر خدا او را بسیار سرافراز ساخت
و نامی را که مافوق جمیع نامهاست، به او عطا فرمود،
۱۰ تا این که همۀ موجودات
در آسمان، روی زمین و زیر زمین،
با شنیدن نام عیسی زانو بزنند.
۱۱ و همه برای جلال خدای پدر، با زبان خود اعتراف کنند
که عیسای مسیح، خداوند است.
۱۲ بنابر این ای عزیزانم، همان گونه زمانی که نزد شما بودم و همیشه از من اطاعت می کردید، اکنون که از شما دورم، باید از من بیشتر اطاعت کنید و نجات خود را با ترس و لرز به کمال برسانید، ۱۳ زیرا خداست که با لطف خود، اراده و قدرت هر کاری را در شما ایجاد می کند.
۱۴ هر کاری را بدون مجادله و شکایت انجام دهید، ۱۵ تا در این زمان که همه گمراه و سرکش هستند، شما بدون تقصیر و گناه، فرزندان بی عیب خدا باشید و مانند نور در دنیای تاریک بدرخشید. ۱۶ پیام زندگی را همیشه در اختیار مردم بگذارید. اگر چنین کنید، من دلیلی خواهم داشت که در روز برگشت عیسای مسیح به شما افتخار کنم، زیرا این نشان خواهد داد که کار و زحمت من بی فایده نبوده است.
۱۷ حتی اگر لازم باشد که خون من مانند قربانی برای ایمان شما ریخته شود، در انجام این کار خوشحالم و با شما خوشی می کنم. ۱۸ پس شما هم خوشحال باشید و با من خوشی کنید.
۱۹ به عیسای مسیح امید دارم که بتوانم به زودی تیموتاووس را نزد شما بفرستم تا از احوال شما با خبر شده و خاطرم جمع شود. ۲۰ زیرا من کس دیگری را مانند او نمی شناسم که واقعاً در فکر شما باشد. ۲۱ دیگران همه به فکر خود هستند و در فکر کار عیسای مسیح نمی باشند. ۲۲ اما شما تیموتاووس را خوب می شناسید و می دانید که او مانند یک پسر که به پدر خود خدمت می کند، با من در انتشار خبر خوش خدمت کرده است. ۲۳ امیدوارم هر چه زودتر وضعیت من معلوم شود تا او را نزد شما بفرستم. ۲۴ به امید خداوند، می خواهم که خود نیز به زودی نزد شما بیایم.
۲۵ لازم دانستم اپافرودیتوس را که شما برای کمک نزد من فرستاده بودید به شما برگردانم. او برادر ایماندار، همکار خوب و مانند یک سرباز همراه من خدمت کرد. ۲۶ او را بر می گردانم زیرا پشت همۀ تان دق شده است و از این که از بیماری او با خبر گشته اید، بسیار ناراحت است. ۲۷ او واقعاً مریض و حتی نزدیک به مُردن بود اما خدا بر او رحم کرد، نه تنها بر او بلکه بر من نیز رحم نمود تا مبادا غم او هم بر غمهای دیگر من افزوده شود. ۲۸ پس بیشتر علاقمند شدم که او را نزد شما بفرستم تا شما با دیدن او یک بار دیگر خوشحال گردید و غم من هم کمتر گردد. ۲۹ پس با خوشی او را به عنوان برادر خود در خداوند بپذیرید و به اشخاصی مانند او احترام بگذارید. ۳۰ زیرا او نزدیک بود در راه خدمت به عیسای مسیح جان خود را از دست بدهد و برای خدمتی که شما از دور نمی توانستید به من انجام دهید، جان خود را به خطر انداخت.
در سفری به آمریکای لاتین، با زوجی آشنا شدیم که به همراه پسرشان، در بیمارستان‌های پایتخت به خداوندخدمت می‌کردند. آن‌ها ادبیات انجیلی را در بسیاری از بخش‌های بیمارستان، حتی در منطقه بسیار خطرناک که بیماران کووید-19 در آنجا درمان می‌شدند، توزیع می‌کردند. آن‌ها فرصت‌های فوق‌العاده‌ای برای خدمت فیزیکی و روحانی به کسانی داشتند که به معنای واقعی کلمه در آخرین روزهای زندگی خود بودند، و هنگامی که بسیاری از آن‌ها از دنیا رفتند، در انتقال اجساد کمک می‌کردند. این خدمت فرصت‌های زیادی برای موعظهانجیل به این بیماران در حال مرگ، و همچنین به کارکنانی که خدمت آن‌ها را تحسین می‌کردند، فراهم کرد. به اراده خداوند، پسر، جوانی در دهه بیست زندگی خود، به خانه خود برده شد – این جوان یک شهادت درخشان بود. والدین همچنان درخدمت خود به خداوند، به دیگران، ایمانداران و غیرایمانداران به طور یکسان، ادامه می‌دهند.
چقدر کم درک می‌کنیم و عمل می‌کنیم به فدا کردن جان خود برای برادران! ما اغلب فیلیپیان 2:5-11 را می‌خوانیم، که خداوند را به عنوان مثال کامل ما معرفی می‌کند؛ با این حال، گاهی اوقات از آیات قبلی می‌گذریم: «هیچ کاری را از روی جاه‌طلبی خودخواهانه یا غرور انجام ندهید، بلکه با فروتنی، هر یک دیگری را بهتر از خود بداند. هر یک از شما نه تنها به منافع خود، بلکه به منافع دیگران نیز توجه کند» (آیات 3-4).
آیا ما این را در روابط زناشویی خود تمرین می‌کنیم؟ آیا این کار را در کلیسا انجام می‌دهیم، با احترام، تکریم، تسلیم شدن و ارج نهادن به دیگران؟ ما بسیاری از آیات را از حفظ می‌دانیم، اما آیا آن‌ها را درقلب خود می‌دانیم؟ بیایید در عمل و حقیقت محبت کنیم!
