امروز، ما شما را به نام او که پاکی کاملش او را از تمام بشریت جدا می‌کند، اما رحمت‌های بی‌اندازه‌اش او را به بدترین گناهکاران می‌کشاند، سلام می‌کنیم. هللویاه. به نام خداوند عیسی مسیح، که جلال هم اکنون و تا ابدالآباد از آن او باد. آمین.
خب، بازی نهایی جام جهانی، سوپر بول فوتبال، آخر هفته آینده برگزار می‌شود. شک دارم که تیمی از هیچ کشوری وارد بازی‌های جام جهانی شده باشد که امیدوار به کسب مقام دوم باشد. مهم نیست که شانس‌ها چقدر علیه یک تیم باشد، مهم نیست که چقدر احتمال برد آنها کم باشد، همیشه میل تیم برای غلبه بر شانس‌ها و ایستادن بر روی سکو به عنوان قهرمان جام جهانی وجود دارد. به عبارت دیگر، همه برای بردن رقابت می‌کنند. پس، چقدر غم‌انگیز است وقتی آرزوی یک ایماندار فقط رسیدن به بهشت باشد. چقدر اندوه‌بار است وقتی جاه‌طلبی عضوی از تیم عیسی این نباشد که جایزه را ببرد. و چگونه یک نگرش بی‌تفاوتی نسبت به پیروزی یا یک نگرش شکست‌خورده می‌تواند بر سایر اعضای تیم تأثیر بگذارد. حتی کلمه‌ای برای چنین بازیکنی وجود دارد. او یک هم‌تیمی سمی نامیده می‌شود. حالا، مطمئنم هیچ ایمانداری هم‌تیمی سمی را در لیست آرزوهای خود برای انجام دادن ندارد. نه، هر ایماندار در مسیح فراخوانده شده است تا برای جایزه هدف‌گذاری کند.
دویدن در مسابقه برای پیروزی
پولس رسول گفت:
من به سوی هدف، برای جایزه پیش می‌روم. (فیلیپیان ۳:۱۴)
و در اول قرنتیان ۹:۲۴، پولس همه ایمانداران را تشویق کرد که به دنبال پیروزی باشند.
آیا نمی‌دانید کسانی که در مسابقه می‌دوند، همه می‌دوند، اما یک نفر جایزه را دریافت می‌کند؟ پس طوری بدوید که به دست آورید، (اول قرنتیان ۹:۲۴)
و «شما» در این آیه جمع است. هر ایماندار می‌تواند و باید یک برنده باشد. و نویسنده عبرانیان ایمانداران را تشویق کرد،
پس بیایید هر وزنه و گناهی را که ما را به آسانی در بر می‌گیرد، کنار بگذاریم و با صبر در مسابقه‌ای که پیش روی ماست بدویم. (عبرانیان ۱۲:۱)
حالا، همه ما می‌دانیم گناهان چیستند، اما وزنه‌ها چطور؟ بدیهی است که حمل یک وزنه ما را در یک مسابقه کند می‌کند. پوشیدن جلیقه تمرین وزنه‌دار در هر مسابقه‌ای احمقانه خواهد بود. قطعاً نه. در هر مسابقه‌ای، وزنه‌ها نه تنها غیرضروری هستند، بلکه مانعی برای سرعت و استقامت می‌باشند.
وزنه چیست؟
پس وزنه چیست؟ و برای توضیح آن، می‌خواهم چیزی بگویم که ممکن است یک اظهارنظر تکان‌دهنده به نظر برسد. در مسیح، ایماندار نه تنها باید از شر این دنیا جدا شود، بلکه باید از بهترین‌های آن نیز جدا شود. در مسیح، ایماندار باید از هر آنچه انسان بیش از همه دوست دارد جدا شود. او باید از هر آنچه تمایل به افتخار دادن به انسان و دادن جایگاهی به انسان در این دنیا دارد جدا شود. دوم پطرس ۳:۱۰ را در نظر بگیرید.
اما روز خداوند مانند دزد در شب خواهد آمد. زمین نیز و کارهایی که در آن است، سوخته خواهد شد. (دوم پطرس ۳:۱۰)
پس اینجاست. وقتی خداوند عیسی بازگردد، او هر آنچه را که انسان امروز دوست دارد و به آن افتخار می‌کند، داوری خواهد کرد. همه آنها سوخته خواهند شد. چه اتفاقی برای تمام بزرگترین آثار ادبی انسان خواهد افتاد؟ سوخته خواهند شد. در مورد تمام بزرگترین نقاشی‌ها و مجسمه‌های انسان چطور؟ سوخته خواهند شد. در مورد تمام بزرگترین دستاوردهای معماری انسان چطور؟ سوخته خواهند شد. در مورد کشفیات بزرگ علمی انسان چطور؟ فراموش شده و سوخته خواهند شد. در مورد پیشرفت‌های بزرگ پزشکی انسان چطور؟ سوخته خواهند شد. در مورد تمام ساختمان‌های دولتی جهان که در آنها انسان‌ها به دنبال حکومت و تصمیم‌گیری هستند چطور؟ سوخته خواهند شد. در مورد تمام خانه‌های زیبا و قایق‌های تفریحی بزرگ و ثروت‌های پولی انسان چطور؟ سوخته خواهند شد. همه چیز خواهد سوخت.
هر آنچه ما لیست کرده‌ایم و بسیاری چیزهای دیگر که می‌توان اضافه کرد، ما را به یاد بیهودگی دستاوردهای انسان می‌اندازد. هیچ یک از چیزهای لیست شده شیطانی نبودند. برعکس، آنها خوب تلقی می‌شوند. پس بیایید آنها را به عنوان منظره این دنیا در نظر بگیریم. منظره‌ای که هر دونده مسافت طولانی ممکن است از آن عبور کند. حالا اگر در حالی که یک دونده از منظره دنیا عبور می‌کرد، او تصمیم می‌گرفت عنوان دانشمند یا هنرمند یا سیاستمدار یا تاجر و غیره را به عنوان دونده خود اضافه کند؟ آیا این امکان واقعی وجود ندارد که دونده توسط درگیری خود در منظره دنیا حواسش پرت شود و حتی توسط آن سنگین شود؟
حالا، ممکن است بگویید، «یک دقیقه صبر کن، رفیق. هیچ چیز اشتباهی در تاجر بودن وجود ندارد. اینگونه است که من برای خانواده‌ام تأمین می‌کنم.» و من پاسخ می‌دهم، «منصفانه است. شما البته حق دارید. اما من از شما یک سوال می‌پرسم. آیا شما اول یک تاجر هستید یا اول یک دونده برای مسیح؟ آیا شما اول به دنبال رشد کسب و کار خود هستید یا اول به دنبال جایزه‌ای هستید که مسیح ارائه می‌دهد؟» و اینها سوالاتی هستند که من از خودم می‌پرسم در حالی که این مسابقه روحانی را می‌دوم. آیا من با تمرکز بر یک کشاورز موفق بودن سنگین شده‌ام؟ و اگر چنین است، چه سودی در تمرکز بر چیزی است که به زودی خواهد سوخت؟
پس وزنه‌ها چیزهایی را نشان می‌دهند که ممکن است خوب باشند، اما بهترین نیستند. وزنه‌ها چیزهایی را نشان می‌دهند که به زودی خواهند سوخت و چیزهایی که در ابدیت سودی ندارند. و این زمانی است که ایماندار به دنبال بهترین است، زمانی که او به دنبال پیروزی در مسابقه و جایزه است، که تمرکز او بر خود عیسی، آغازگر و کامل‌کننده ایمان خواهد بود. عبرانیان ۱۲:۲. و در پایان، به یاد داشته باشید که اغلب گفته می‌شود. هات داگ در بهشت وجود دارد. درست است. هات داگ در بهشت وجود دارد. هیچ بازنده‌ای نیست، فقط برندگان. پس باشد که همه ما در تیم عیسی به نام عیسی برنده باشیم.
