۱ ای عزیزان! به عنوان کسانی که به سَروَر پُر جلال ما عیسای مسیح ایمان دارید، هیچ تبعیضی در برابر مردم نداشته باشید. ۲ چنان که اگر شخصی با انگشتر طلا و لباس گرانبها به جمع شما بیاید و فقیری با لباس کهنه وارد شود ۳ و شما به کسی که لباس گرانبها دارد احترام بگذارید و به او بگویید: «بفرمایید، بالا بنشینید» و به شخص فقیر بگویید: «تو همین جا ایستاد باش یا در اینجا پیش پای من بنشین.» ۴ آیا با این کار تان در بین خود تبعیض قائل نمی شوید و آیا قضاوت شما از روی افکار پلید نیست؟
۵ ای عزیزان، گوش دهید! مگر خدا فقیران این دنیا را انتخاب نکرده است تا در ایمان خود دولتمند و وارث آن پادشاهی باشند که خدا به دوستداران خود وعده داده است؟ ۶ اما شما به فقیران بی احترامی می کنید. آیا ثروتمندان به شما ظلم نمی کنند و شما را به محکمه نمی کشند؟ ۷ آیا آنها به آن نام نیکو که خدا بر شما نهاده است، بی حرمتی نمی کنند؟
۸ اگر شما واقعاً شریعت شاهانۀ خداوند را که در کلامش گفته است: «همسایه ات را مانند خود دوست بدار» بجا آورید، کاری نیکویی انجام می دهید. ۹ ولی اگر مردم را به خاطر ظاهر شان احترام می کنید، مرتکب گناه می شوید و شریعت موسی شما را به عنوان گناهکار محکوم می کند. ۱۰ اگر کسی تمام شریعت را بجا آورد، ولی یکی از احکام آن را بشکند، او در برابر تمام شریعت مقصر است. ۱۱ زیرا همان کسی که گفت: «زنا نکن» همچنان گفته است: «قتل نکن.» پس اگر تو زنا نکنی ولی مرتکب قتل شوی، باز هم شریعت را شکسته ای. ۱۲ پس مانند کسانی سخن گویید و عمل نمایید که بر اساس شریعت آزادی بخش مورد قضاوت قرار خواهند گرفت. ۱۳ زیرا خدا بر آن کسی که به دیگران رحم نکرده است، رحیم نخواهد بود. رحمت همیشه بر داوری پیروز می گردد.
۱۴ ای عزیزان! چه فایده دارد اگر کسی بگوید: «من ایمان دارم» ولی کاری به خاطر آن نمی کند؟ آیا تنها داشتن این گونه ایمان می تواند او را نجات دهد؟ ۱۵ برادر یا خواهری را تصور کنید که به لباس و غذای روزانۀ خود محتاج باشد، ۱۶ ولی اگر یکی از شما به او بگوید: «به سلامتی برو، گرم و سیر باش» و چیزی را که احتیاج دارد به او ندهد، فایدۀ گفتن این حرف چیست؟ ۱۷ همین طور ایمانی که با عمل همراه نباشد، مُرده است.
۱۸ ممکن است کسی بگوید: «تو ایمان داری و من اعمال نیک انجام می دهم.» حال تو برایم ایمانت را بدون اعمال نیک نشان بده و من ایمان خود را به وسیلۀ اعمال نیک خود به تو نشان می دهم. ۱۹ تو ایمان داری که خدا یکتا است، بسیار خوب. حتی ارواح شیطانی هم به این ایمان دارند و از ترس می لرزند. ۲۰ اما ای نادان! آیا نمی دانی که ایمان بدون اعمال نیک بی فایده است؟ ۲۱ آیا پدر ما ابراهیم به خاطر عمل نیک اش که پسر خود اسحاق را در قربانگاه تقدیم خدا کرد، عادل شمرده نشد؟ ۲۲ پس می بینی که ایمان و عمل با هم یکجا کار کردند، ایمان او با عملش تکمیل گردید. ۲۳ کلام خدا تحقق یافت که می گوید: «ابراهیم به خدا ایمان آورد و خدا این را برای او عدالت شمرد» و ابراهیم، دوست خدا خوانده شد. ۲۴ پس می بینید که یک انسان با عملش عادل شمرده شده است، نه فقط با ایمانش. ۲۵ همین طور آیا راحابِ فاحشه نیز با اعمال نیک خود عادل شمرده نشد، وقتی که به قاصدان اسرائیلی پناه داد و آنها را از راه دیگر روان کرد؟ ۲۶ همان طور که بدن بدون روح مُرده است، ایمان نیز بدون عمل مُرده است.
۱ ای عزیزان! نباید همۀ تان در کلیسا معلم باشید، زیرا می دانید که روز داوری برای ما معلمان سخت تر خواهد بود. ۲ ما همه اشتباه می کنیم اما اگر کسی در سخن گفتن اشتباه نمی کند، انسان کامل است که می تواند بر تمام بدن خود تسلط داشته باشد. ۳ ما به دهن اسپ، لگام و تسمه می بندیم تا از ما اطاعت کند و با این وسیلۀ کوچک تمام بدن اسپ را به هر طرف که بخواهیم می گردانیم. ۴ همچنان به کشتیهای بسیار بزرگ ببینید که در بادهای شدید با استفاده از یک آلۀ بسیار کوچک که در زیر کشتی قرار دارد، هدایت می شوند و به هر جا که کشتیران بخواهد، آن را می برد. ۵ زبان هم همین طور است، اگر چه عضو بسیار کوچک است اما ادعاهای بزرگ دارد. جنگلهای بزرگ را تصور کنید که با یک جَرَقه می توانند آتش بگیرند. ۶ زبان هم مانند آتش است! دنیایی پُر از شرارت در وجود ما که تمام وجود ما را آلوده می سازد. زبان تمام امور زندگی ما را به آتش می کشاند و این آتش از دوزخ است. ۷ در طبیعت تمام حیوانات وحشی، پرنده گان، خزنده گان و ماهیها به وسیلۀ انسان رام می شوند ۸ ولی انسان هرگز نتوانسته است که زبان خود را رام سازد و زیر فرمان خود نگهدارد. زبان، شریر و رام نشدنی و پُر از زهر کُشنده است. ۹ با زبان خود خداوند یعنی پدر آسمانی را ستایش می کنیم و با همان زبان، انسانی را که به صورت خدا آفریده شده است، دشنام می دهیم. ۱۰ از یک دهان هم ستایش شنیده می شود و هم دشنام! دوستان عزیز! این کار درست نیست. ۱۱ آیا امکان دارد که از یک چشمه هم آب شیرین و هم آب شور جاری شود؟ ۱۲ ای عزیزان! آیا درخت انجیر می تواند زیتون و یا تاک انگور انجیر حاصل بدهد؟ همین طور یک چشمۀ آب شور هم نمی تواند از خود آب شیرین جاری سازد.
۱۳ آیا در میان شما شخص دانا و با حکمت وجود دارد؟ اگر است، او باید گفتار و کردار نیک خود را با فروتنی و حکمت نشان دهد. ۱۴ اما اگر شما بی اندازه حسادت دارید و خود خواه هستید، به آن افتخار نکنید و بر خلاف حقیقت دروغ نگویید. ۱۵ چنین حکمت از عالم بالا نیست بلکه حکمت دنیوی، نفسانی و شیطانی است. ۱۶ زیرا در جایی که حسادت و خودخواهی وجود دارد، در همانجا بی نظمی و هر نوع شرارت دیگر نیز موجود است. ۱۷ اما حکمتی که از عالم بالاست، اول پاک، بعد مسالمت آمیز، با گذشت، نصیحت پذیر، پُر از رحمت، دارای ثمرات نیکو و بی طرف و بی ریا است. ۱۸ پس میوۀ عدالت از دانه یی سر می زند که به دست صلح جویان در صلح و سلامتی کاشته می شود.
یعقوب ۲:۲ · یعقوب ۳:۱۷ · TDV
یعقوب، که نامش در عبری «یعقوب» است، کلیسا را خطاب قرار نمی‌دهد، بلکه «دوازده قبیله پراکنده در خارج» را. بنابراین، مسیحیت اولیه از دیدگاه ایمانداران یهودی، موضوع آشکار آن است. هنوز جدایی از کنیسههاییهودی (2:2) وجود نداشت، همانطور که رساله عبرانیان بعداً بر آن اصرار می‌ورزد.
به همین دلیل، یعقوب را گهواره مسیحیت نامیده‌اند. این کتاب به اصول اولیه می‌پردازد. با این حال، اجازه ندهید فکر کنیم که برای ما ضروری نیست، زیرا خود را درحقیقت پیشرفته می‌دانیم. اگر اصول اولیه را به درستی یاد نگرفته‌ایم، پس حقیقت پیشرفته‌تر را به درستی یاد نمی‌گیریم. همچنین، مهم است که این حقایق اولیه به طور مداوم مرور شوند تا کاربرد عملی و سازگار مسیحیت به طور کامل داشته باشیم. همانطور که یک دانش‌آموز در مقاطع بالاتر بیشتر یاد می‌گیرد، ممکن است به راحتی آنچه را که قبلاً در مقاطع پایین‌تر آموخته بود، فراموش کند. این حقایق اولیه با حکمت صرف طبیعی آموخته نمی‌شوند؛ آنها به حکمت از بالا به عنوان یک واقعیت زندهدرقلب نیاز دارند. ایماندار به خوبی می‌داند که تنها مشارکت حقیقی و مداوم با خداوند می‌تواند این را حفظ کند.
این کتاب بر ایمانی که با اعمال نشان داده می‌شود، اصرار دارد. اعمالهیچ کس را در برابر خدا عادل نمی‌سازند، اما در برابر انسان‌ها چنین می‌کنند. صحبت کردن درباره داشتن ایمان، اما نشان ندادن آن در رفتار، صرفاً ریاکاری است. بنابراین، این رساله برای فرزند خدا بسیار ضروری است تا خود را درمورد ساده‌ترین مسئولیت‌های رفتاری بررسی کند.
