خداوند نزدیک است — ۱۴ جولای ۲۰۲۵: پیشگویی رستاخیز مسیح در اشعیا 53

^۱ ای عزیزان! اکنون این خبر خوش را به یاد تان می آورم که به شما موعظه کرده بودم و شما آن را پذیرفتید و در آن پایدار هستید. ^۲ آن همان خبر خوش است که اگر در آن استوار بمانید، به وسیلۀ آن نجات می یابید، در غیر آن ایمان تان بیهوده می باشد. ^۳ آنچه را که به من رسیده بود به شما سپردم، یعنی این که عیسای مسیح مطابق با پیشگویی های تورات و نوشته های پیامبران جان خود را در راه گناهان ما فدا کرد ^۴ و دفن شد و مطابق همان نوشته ها، در روز سوم زنده گشت. ^۵ پس از آن خود را به پِطرُس و سپس به بقیه آن دوازده شاگرد نشان داد. ^۶ یک بار هم به بیش از پنجصد نفر از پیروان خود ظاهر شد که بسیاری آنها تا هنوز زنده اند، ولی بعضی از آنها مرده اند. ^۷ بعد از آن یعقوب و سپس تمام رسولان او را دیدند. ^۸ در آخر، عیسای مسیح خود را به من که به شکل غیر طبیعی تولد یافته بودم، ظاهر ساخت. ^۹ از همین خاطر من خوردترین رسولان او هستم و حتی شایسته گی آن را ندارم که رسول خوانده شوم، زیرا بر اعضای کلیسای خدا جفا می رسانیدم. ^۱۰ اما آنچه امروز هستم، به فیض خدا هستم. فیضی که او نصیب من گردانید، بی فایده نبود. زیرا من از همۀ ایشان بیشتر زحمت کشیدم. اگر چه این من نبودم که با توانایی خود کار می کردم بلکه فیض خدا بود که به وسیلۀ من کار می کرد. ^۱۱ به هر حال، خواه از طریق من خواه از طریق رسولان دیگر، خبر خوش برای تان رسانیده شد و شما به عیسای مسیح ایمان آوردید. ^۱۲ حال اگر پیام ما این است که مسیح از مرگ قیام کرد، پس چگونه بعضی از شما می توانید ادعا کنید که رستاخیز مُرده گان وجود ندارد؟ ^۱۳ اگر رستاخیز مُرده گان وجود نداشته باشد، پس عیسای مسیح هم زنده نشده است. ^۱۴ و اگر مسیح زنده نشده باشد، هم موعظۀ ما بیهوده است و هم ایمان شما. ^۱۵ همین گونه اگر زنده شدن مُرده گان درست نباشد، ما شاهدان دروغین دربارۀ خدا محسوب می شویم، زیرا ادعا کردیم که خدا، عیسای مسیح را دوباره زنده کرده است. ^۱۶ پس اگر مُرده گان زنده نمی شوند، مسیح هم زنده نشده است. ^۱۷ و اگر مسیح زنده نشده است، ایمان شما بیهوده است و شما هنوز زیر بار گناهان خود هستید. ^۱۸ از آن گذشته آنهایی هم که با ایمان به مسیح وفات کرده اند، باید هلاک شده باشند! ^۱۹ اگر امید ما به مسیح فقط مربوط به زندگی در این دنیا باشد، در آن صورت از تمام مردم بدبخت تر هستیم! ^۲۰ اما در حقیقت، عیسای مسیح پس از مرگ زنده شد و اولین کسی است که از میان مُرده گان برخاسته است. ^۲۱ همان گونه که مرگ به وسیلۀ یک انسان آمد، رستاخیز از مُرده گان نیز به وسیلۀ یک انسان فرا رسید. ^۲۲ همان گونه که در پیوسته گی با آدم همه می میرند، در پیوسته گی با مسیح نیز همه زنده خواهند شد. ^۲۳ اما هر یک به نوبت خود، اول عیسای مسیح زنده شد و بعد کسانی که در وقت آمدنش متعلق به او هستند، زنده خواهند شد. ^۲۴ پس از آن پایان همه چیز خواهد رسید. عیسای مسیح بر همۀ حاکمان، نیروها و قدرتها غالب خواهد شد و پادشاهی را به خدای پدر خواهد سپرد. ^۲۵ زیرا مسیح باید تا آن زمانی به سلطنت خود ادامه دهد که خدا همۀ دشمنانش را زیر پای او قرار دهد. ^۲۶ آخرین دشمن که به طور کامل از بین بُرده خواهد شد، مرگ است. ^۲۷ در مزامیر آمده است: خدا همه چیز را زیر پای مسیح قرار می دهد. ولی واضح است که عبارت «همه چیز» شامل خدا که همه چیز را زیر فرمان مسیح می گذارد، نمی شود. ^۲۸ وقتی که همه چیز زیر فرمان عیسای مسیح قرار داده شد، مسیح خودش را به عنوان پسر در اختیار خدا می گذارد که همه چیز را زیر فرمان او قرار داد تا خدا در تمام کاینات بر همه حاکم مطلق باشد. ^۲۹ در غیر آن چرا عده یی به عوض مُرده گان تعمید می گیرند؟ اگر مُرده گان زنده نمی شوند، چرا دیگران برای شان تعمید بگیرند؟ ^۳۰ و ما چرا باید هر ساعت با خطر روبرو باشیم؟ ^۳۱ ای ایمانداران! به آن افتخاری که در خداوند ما عیسای مسیح به شما دارم، سوگند می خورم که هر روز با مرگ روبرو می شوم. ^۳۲ اگر من در شهر اِفِسُس تنها از روی انگیزه های انسانی با اشخاص وحشی جنگیدم، چه به دست آوردم؟ اگر مُرده گان زنده نمی شوند، پس «بخوریم و بنوشیم، زیرا فردا خواهیم مُرد.» ^۳۳ فریب نخورید! همنشین بد، اخلاق خوب را فاسد می سازد. ^۳۴ هوشیار باشید و دیگر گناه نکنید، زیرا بعضی از شما خدا را نمی شناسید و این را برای شرمساری شما می گویم. ^۳۵ اما شاید کسی بپرسد: «مُرده گان چطور زنده می شوند و با چه نوع بدنی ظاهر خواهند شد؟» ^۳۶ ای مردم نادان، وقتی دانه ای را در زمین می کارید، آن دانه زنده نخواهد شد، مگر این که اول بمیرد. ^۳۷ آنچه می کاری فقط یک دانه است، خواه یک دانۀ گندم باشد یا هر دانۀ دیگر و آن هنوز شکل گیاه را به خود نگرفته است. ^۳۸ خدا مطابق ارادۀ خود بدنی به آن می دهد، به هر نوع دانه، بدن مخصوص خودش را می بخشد. ^۳۹ جسم همۀ زنده جانها یک شکل نیست، جسم آدمیان یک شکل است، از حیوانات یک شکل دیگر، پرنده گان یک نوع دیگر و ماهیها شکل دیگر. ^۴۰ همچنان اجسام آسمانی و اجسام زمینی وجود دارند. شکوه و زیبایی آنها نیز با هم فرق دارد. ^۴۱ شکوه آفتاب یک گونه است و شکوه ماه و ستاره گان نحوی دیگر و حتی ستاره گان دارای شکوه و زیبایی های گوناگون هستند. ^۴۲ زنده شدن مُرده گان نیز چنین خواهد بود، آنچه دفن می گردد از بین می رود و آنچه بر می خیزد، فنا ناپذیر می باشد. ^۴۳ آنچه کاشته می شود، ذلیل و خوار است، آنچه بر می خیزد پُر جلال است. در ضعف کاشته می شود و در قدرت بر می خیزد. ^۴۴ بدن جسمانی به خاک سپرده می شود و بدن روحانی با قدرت روح مقدس بر می خیزد. همچنان که بدن به شکل جسمانی وجود دارد، بدن روحانی نیز است. ^۴۵ چنان که نوشته شده است: «اولین انسان یعنی آدم، موجود زنده گشت.» اما آدم آخر یعنی مسیح، روح زندگی بخش گردید. ^۴۶ بدنی که اول آمد روحانی نبود بلکه جسمانی و بعد از آن بدن روحانی آمد. ^۴۷ آدم اول از خاک زمین ساخته شد و آدم دوم یعنی مسیح از عالم بالا آمد. ^۴۸ خاکیان به آن کس که از خاک ساخته شد، شبیه اند و آسمانیها هم به آن کس که از آسمان آمد، شباهت دارند. ^۴۹ همان گونه که شکل آدم خاکی را به خود گرفتیم، شکل آدم آسمانی را نیز خواهیم گرفت. ^۵۰ ای ایمانداران! مقصودم این است که آنچه از گوشت و خون ساخته شده است، نمی تواند در پادشاهی خدا سهم داشته باشد و آنچه فانی است، نمی تواند فنا ناپذیر شود. 51‏-52 گوش دهید تا رازی را برای شما بیان کنم. همۀ ما نخواهیم مُرد، بلکه وقتی صدای شیپور آخر شنیده شود، ما در یک لحظه و با یک چشم به هم زدن تغییر خواهیم یافت. زیرا شیپور به صدا در می آید و مُرده گان برای زندگی ای که دیگر از بین نمی رود، زنده می شوند و ما نیز تغییر خواهیم یافت. 53 زیرا این بدنی که از بین رفتنی است باید به بدنی تبدیل شود که هرگز از بین نمی رود و مرگ به حیات جاویدان تبدیل گردد. 54 زمانی که آنچه از بین رفتنی است به آنچه که از بین نمی رود تبدیل گردد و مرگ با زندگی، آنگاه آنچه نوشته شده است، به حقیقت خواهد پیوست: «مرگ شکست خورده و پیروزی کامل گردیده است!» 55 «ای قبر، پیروزی تو کجاست؟ ای مرگ، نیش تو کجاست؟» 56 نیش زهرآگین مرگ، گناه است و گناه از شریعت قدرت می گیرد. 57 اما خدا را شکر که او به وسیلۀ سَروَر ما عیسای مسیح، به ما پیروزی بخشیده است. 58 پس ای عزیزان! استوار و ثابت قدم بمانید. همیشه در کار خداوند مشغول باشید، زیرا می دانید که زحمتهای شما برای خدمت به خداوند بی نتیجه نخواهد بود.

^۱ مَلکیصِدِق، پادشاه شهر سالیم و کاهن خدای متعال بود. مَلکیصِدِق همان کسی بود که وقتی ابراهیم پس از شکست دادن پادشاهان بازگشت، با او روبرو شد و مَلکیصِدِق او را برکت داد ^۲ و ابراهیم ده یک همه چیزها را به او داد. نام مَلکیصِدِق در مقام اول به معنای پادشاه صادق و دیگر آن پادشاه سالیم یعنی پادشاه صلح و سلامتی است. ^۳ دربارۀ پدر، مادر، نسل پس از او و آغاز و پایان زندگی او چیزی نوشته نشده است. او مانند پسر خدا برای تمام زمانها کاهن است. ^۴ حالا می بینیم که مَلکیصِدِق، چه شخص بزرگی بوده است که حتی پدر ما ابراهیم، ده یک غنایم خود را به او داد. ^۵ مطابق شریعت وقتی فرزندان لاوی به مقام کاهنی می رسند، از مردم اسرائیل یعنی برادران خود ده یک می گیرند، هر چند همۀ این برادران از نسل ابراهیم می باشند. ^۶ اما مَلکیصِدِق با وجود آن که از نسل لاوی نیست اما از ابراهیم ده یک گرفته و او را برکت داد. همان ابراهیم که خدا به او وعده های زیادی داده بود. ^۷ بدون شک برکت دهنده از برکت گیرنده بزرگتر است. ^۸ در این قضیه از یک طرف انسانهای فانی ده یک می گیرند و از سوی دیگر مَلکیصِدِق که بر زنده بودنش شهادت داده شده است، ده یک می گیرد. ^۹ پس چنین هم می توانیم بگوییم، وقتی ابراهیم ده یک می داد، لاوی نیز که گیرندۀ ده یک بود، به وسیلۀ ابراهیم به مَلکیصِدِق ده یک داده است. ^۱۰ زیرا وقتی که مَلکیصِدِق با ابراهیم ملاقات کرد، لاوی هنوز تولد نیافته بود. ^۱۱ اگر کاهن بودن لاوی امکان می داشت که به کمال برسد، پس چه نیازی بود به کاهن دیگر از رتبۀ مَلکیصِدِق و نه از رتبۀ هارون؟ بر اساس کاهن بودن لاوی، شریعت موسی به مردم اسرائیل داده شد. ^۱۲ وقتی که مقام کاهن بودن تغییر می یابد، ضرورت تغییر در شریعت هم به وجود می آید. ^۱۳ این چیزها دربارۀ کسی گفته شده است که وابسته به قبیلۀ غیر از قبیلۀ لاوی بود و هیچ کدام از آنها در قربانگاه خدمت نکرده بود. ^۱۴ چون کاملاً روشن است که عیسای مسیح از طایفۀ یهودا است. طایفه یی که موسی هیچگاه در رابطه به کاهن بودن از آنها صحبت نکرده است. ^۱۵ این موضوع وقتی بهتر آشکار می شود که کاهن دیگری مانند مَلکیصِدِق ظهور می کند. ^۱۶ عیسای مسیح به وسیلۀ قدرت یک زندگی ابدی به مقام کاهن اعظم رسید نه بر اساس احکام شریعت موسی که مطابق با آن شریعت، کاهن باید از نسل لاوی می بود. ^۱۷ زیرا کلام خدا دربارۀ او چنین شهادت می دهد: «تو تا به ابد کاهن هستی، کاهن به رتبۀ مَلکیصِدِق.» ^۱۸ پس احکام قبلی به خاطر بی فایده و بی اثر بودن شان دیگر مورد اجرا قرار نگرفتند، ^۱۹ چون شریعت موسی هیچ چیز را به کمال نمی رسانید اما اکنون امید بهتری را دریافت کرده ایم که ما را به حضور خدا می برد. ^۲۰ زیاده بر این، عیسای مسیح با سوگند خدا کاهن گردید. در حالی که دیگران بدون سوگند کاهن می شدند، ^۲۱ اما عیسی از جانب خدا با سوگند کاهن گردید، وقتی به او فرموده شد: «تو تا به ابد کاهن هستی.» خداوند این را با سوگند یاد کرده است و وعدۀ او هرگز تغییر نخواهد کرد. ^۲۲ پس عهد و پیمانی که عیسی ضامن آن است، چقدر بهتر است. ^۲۳ دیگر این که از آن زمان تا به حال کاهنان زیادی آمدند، زیرا مرگ نمی گذاشت که آنها خدمت شان را ادامه دهند، ^۲۴ اما عیسی کاهن دایمی است، زیرا برای همیشه و تا به ابد زنده است. ^۲۵ به این سبب عیسای مسیح قادر است همه کسانی را که از طریق او به حضور خدا می آیند، به شکل کامل و برای همیشه نجات بخشد، زیرا عیسی تا به ابد زنده است و برای آنها شفاعت می کند. ^۲۶ پس ما به چنین کاهن اعظمی نیاز داشتیم. کاهنی که مقدس، بیگناه، بی آلایش و جدا از گناهکاران است و در مقام بالاتر از آسمانها قرار گرفت. ^۲۷ عیسای مسیح نیازی ندارد که مانند دیگر کاهنان اعظم، روزانه نخست برای گناهان خود و سپس برای گناهان مردم قربانی تقدیم کند، زیرا او خود را یک بار و برای همیشه به عنوان قربانی تقدیم کرد. ^۲۸ مطابق با شریعت موسی، کاهنان اعظم از میان انسانهای خاکی انتخاب می شد اما خدا پس از شریعت، با اعلام سوگند خود، پسرش را برگزید که برای همیشه کامل شده است.

^۱ اما چه کسی این حقیقت را باور می کند؟ به چه کسی خداوند این حقیقت را آشکار ساخته است. ^۲ خداوند مقدر کرده بود که بنده اش مانند نهالی در زمین خشک بروید و ریشه بدواند. او از جمال و زیبائی بهره ای نداشت که توجه ما را بخود جلب کند و مشتاق او باشیم. ^۳ پیش مردم خوار بود و او را رد کردند، اما او همۀ رنج و درد را متحمل شد. هیچ کسی نمی خواست به روی او نگاه کند. همه او را حقیر می شمردند و ارزشی برایش قایل نبودند. ^۴ او غمهای ما را به جان خود گرفت و دردهای ما را بر دوش خود حمل کرد. ولی ما فکر می کردیم درد و رنج او جزائی است که از جانب خدا بر او نازل شده است. ^۵ او در حقیقت بخاطر گناه و خطای ما زده و زخمی شد. او جزا دید تا ما سلامتی داشته باشیم و از زخمهائی او ما شفا یافتیم. ^۶ ما همه مثل گوسفندانِ سرگردان، گمراه شده و به راه خود روان بودیم، اما خداوند گناه همۀ ما را بگردن او نهاد. ^۷ بر او ظلم شد، اما با فروتنی تحمل کرد و از زبانش حرف شکایت شنیده نشد. مثل بره ای او را به کشتارگاه بردند. او مانند گوسفندی که پیش پشم چین خاموش می ایستد، دهان خود را باز نکرد. ^۸ او دستگیر، زندانی و محکوم به مرگ شد. او را بخاطر گناهان مردم کشتند و وقتیکه کشته شد، هیچ کسی اعتنائی نکرد. ^۹ او را با گناهکاران به خاک سپردند و با ثروتمندان دفن شد، هر چند او به کسی ظلم نکرده و هیچ حرف دروغ از زبانش شنیده نشده بود. ^۱۰ اما خواستِ خداوند بود که او درد و رنج بکشد و قربانی گردد تا گناهان دیگران بخشیده شود. به این ترتیب، صاحب فرزندان زیاد شده عمر طولانی می یابد و بوسیلۀ او مرام خداوند حاصل می گردد. ^۱۱ وقتی ببیند رنج و عذابی که کشیده است چه ثمری بارآورده است، خوشنود و راضی می شود. بندۀ عادل من گناهان بسیاری را به گردن می گیرد و من بخاطر او آن ها را می بخشم. ^۱۲ بنابران، من او را به مقام افتخار نایل می کنم و با اشخاص بزرگ همنشینش می سازم، زیرا او جان خود را فدا کرد، در جملۀ گناهکاران بشمار رفت، گناه مردم را به گردن گرفت و شفاعت خواه خطاکاران شد.

اول قرنتیان ۱۵:۴ · عبرانیان ۷:۲۴–۲۵ · اشعیا ۵۳:۱۰ · TDV