زندگی یک «هدیه» شگفت‌انگیز از جانب خداست. زنده بودن عالی است! با این حال، می‌دانیم که طبیعت گناه (ریشه) و گناهان (میوه) ایماندار را سنگین می‌کند. گناه ما را به پایین می‌کشد. بنابراین، تا زمانی که زنده هستیم، بارها و مشکلاتی خواهیم داشت. و آنها متعدد و متنوع خواهند بود – بارهای خانوادگی، بارهای مالی، بارهای شخصی، بارهای روحانی، و بارهای ناشی از کار. الاغ، یک حیوان بارکش، ممکن است بتواند کیسه به کیسه را با قدرت خود حمل کند، اما ما نمی‌توانیم!
خداوند از ما انتظار دارد که «بارهای یکدیگر را تحمل کنیم» – تا وزن و بار را به اشتراک بگذاریم. در واقع، این «شریعت» اوست (غلاطیان ۶:۲). این اصل شگفت‌انگیز مسیحی را تشویق، مجبور و فرمان می‌دهد که با محبت در بار برادر خود شریک شود، و بدین ترتیب شریعت مسیح را انجام دهد. آیا شما برای دیگران باربر هستید؟ آیا شریعت مسیح را انجام می‌دهید؟ بیایید نگاهی دقیق‌تر به غلاطیان ۶:۲ بیندازیم – «بارهای یکدیگر را تحمل کنید، و بدین ترتیب شریعت مسیح را انجام دهید.»
تحمل کنید
پولس رسول به کلیسای غلاطیه نوشته بود تا یک اشتباه را اصلاح کند؛ مقدسین آنجا شروع به مخلوط کردن شریعت و فیض کرده بودند. آنها در اصول یهودی‌سازی دخیل بودند. آنها به نجات از طریق ایمان به عیسی مسیح اعتقاد داشتند، اما می‌خواستند شریعت را نیز حفظ کنند. پولس به آنها یادآوری کرد که، «مسیح ما را از لعنت شریعت فدیه داد، زیرا به جای ما لعنت شد، زیرا نوشته شده است، «ملعون است هر که بر درختی آویخته شود»» (غلاطیان ۳:۱۳). او همچنین به آنها گفت، «زیرا شما همه پسران خدا هستید به وسیله ایمان به عیسی مسیح» (غلاطیان ۳:۲۶). همانطور که پولس رساله را به پایان رساند، او دستورالعمل‌هایی در مورد عمل این زندگی جدید در مسیح داد.
غلاطیان ۶:۲ در حالت امری نوشته شده است: «تحمل کنید.» این مسئولیت ماست که نه تنها بارهای یکدیگر را تحمل کنیم، بلکه آنها را نیز بشناسیم. اگر آنها را نشناسیم، نمی‌توانیم آنها را تحمل کنیم. او نمی‌گوید «تحمل کنید» به اعضای خانواده طبیعی یا دوستان نزدیک ما، اگرچه آنها احتمالاً این کار را می‌کنند. او فقط به رهبران کلیسا نمی‌گوید «تحمل کنید»، اگرچه آنها در این مسئولیت وفادار خواهند بود. پولس به روانشناسان نگفت «تحمل کنید.» او به ایمانداران گفت که بارهای یکدیگر را تحمل کنند.
از آنجا که این آیه به صورت امری نوشته شده است، فرمانی است که در واقع می‌گوید، «شما، ایماندار فردی، بارهای برادر و خواهر خود را تحمل کنید.» این ما را به یاد آنچه عیسی گفت می‌اندازد؛ «فرمان جدیدی به شما می‌دهم، که یکدیگر را دوست بدارید؛ همانطور که من شما را دوست داشتم، شما نیز یکدیگر را دوست بدارید» (یوحنا ۱۳:۳۴). او همچنین اظهار داشت، «اگر مرا دوست دارید، احکام مرا نگاه دارید» (یوحنا ۱۴:۱۵). مسیحی فردی، از روی محبت به خداوند و هم‌ایمان خود، باید به چالش کشیده شود تا بار کسانی را که «ایمان گرانبها» دارند، تحمل کند. آیا ما «شما» در «تحمل کنید» هستیم؟
بارهای یکدیگر
بارهای هم‌ایمانان متعدد است؛ این محبت خداوند است که ما را مایل به حمل بخشی از بار می‌کند، و بدین ترتیب بار آنها را سبک می‌کند. به معنای طبیعی، اگر شخصی را می‌دیدیم که شش بسته سنگین حمل می‌کند، برای کمک به او با حمل برخی از آنها می‌دویدیم. در نتیجه، بار او سبک می‌شود. همان درک روحانی، انرژی و تمایل در قلمرو مسیحی نیز لازم است. درک روحانی کلیدی است؛ باربر ممکن است دوست خوبی نباشد، اما او هنوز یک قدیس است. ما باید از آنچه در زندگی هم‌ایمانان ما می‌گذرد آگاه باشیم. ما نیازی به دانستن تمام جزئیات نداریم، اما باید تا حدودی از آنچه می‌گذرد، و حتی بیشتر از آنچه با دوستان نزدیک ما می‌گذرد، آگاه باشیم.
انرژی و تمایل نیز ضروری است – درست مانند تمثیل کمک به شخصی با بسته‌ها. هنگامی که از بارهای دیگران آگاه می‌شویم، مسئولیت داریم که آنها را تحمل کنیم. می‌توان بار مالی یک خانواده را با کمک به آن خانواده تحمل کرد. البته، کمک بین شما، خانواده و خداوند است. می‌توان یک بار شخصی را با شنونده خوب بودن، و با دعا کردن به طور خاص برای نیازهای دیگران (اول تیموتائوس ۲:۱) تحمل کرد. می‌توان بارهای دیگران را با گوش دادن به آنها و نه فقط صحبت کردن با آنها یا به آنها تحمل کرد.
اغلب می‌توانیم باری را فقط با حضور و حمایت از فرد باردار تحمل کنیم. حنه به آن حمایت از شوهرش و شاید دوستانش نیاز داشت، اما او مجبور بود مستقیماً به خداوند مراجعه کند (اول سموئیل ۱-۲). البته، کتاب مقدس نگفت که در مورد بارهای یکدیگر غیبت کنید، یا برای بارهای یکدیگر متاسف باشید، یا آنها را نادیده بگیرید؛ گفت که آنها را تحمل کنید. بارهای چه کسانی را در سال گذشته سبک کرده‌اید؟ همراه با تمام فعالیت‌ها و مسئولیت‌های مسیحی دیگری که ممکن است داشته باشیم، خداوند به ما فرمان داد که «بارها را تحمل کنیم.»
شریعت مسیح را انجام دهید
شنیدن اینکه در تحمل بار دیگری، باربر در واقع شریعت مسیح را انجام می‌دهد، شگفت‌انگیز است. این همان چیزی است که پولس به ما می‌گوید. شریعت مسیح در مقابل شریعت موسی قرار می‌گیرد که اجباری بود. در خروج ۲۰:۱-۱۷، ده فرمان داده شد؛ خداوند همچنین احکامی برای زندگی شخصی داد، مانند این: «اگر کسی چاهی بکند و آن را نپوشاند، و گاوی یا الاغی در آن بیفتد، صاحب چاه باید آن را جبران کند، و به صاحب آنها پول بدهد؛ و حیوان مرده مال او خواهد بود» (خروج ۲۱:۳۳-۳۴). «بار» در این آیات توسط مردی که چاه را کند ایجاد شده است، با این حال به او گفته شد که وضعیت را «جبران کند.»
«بارها»یی که به ما گفته شده است که تحمل کنیم، آنهایی نیستند که توسط ما ایجاد شده‌اند؛ آنها بارهای زندگی فردی هستند. اغلب، آنها حتی بارهای ناشی از خود ایماندار نیستند، فقط مشکلات زندگی یا آزمایش‌هایی هستند که توسط خداوند اجازه داده شده‌اند. اما کتاب مقدس به ما می‌آموزد که آنها را تحمل کنیم و بدین ترتیب «شریعت مسیح را انجام دهیم.» شریعت مسیح، شریعت محبت الهی است: «و امید شرمنده نمی‌سازد، زیرا محبت خدا به وسیله روح‌القدس که به ما داده شده است، در دل‌های ما ریخته شده است» (رومیان ۵:۵). پولس همچنین این را به کلیسای قرنتس نوشت: «زیرا محبت مسیح ما را مجبور می‌کند، زیرا ما چنین قضاوت می‌کنیم که، اگر یکی برای همه مرد، پس همه مرده بودند؛ و اینکه او برای همه مرد، تا کسانی که زندگی می‌کنند از این پس برای خود زندگی نکنند، بلکه برای او که برای آنها مرد و دوباره برخاست، زندگی کنند» (دوم قرنتس ۵:۱۴-۱۵).
بدین ترتیب انجام شریعت مسیح منجر به تحمل محبت‌آمیز بارهای یکدیگر می‌شود. این کار به صورت اجباری انجام نمی‌شود؛ بلکه با میل و محبت انجام می‌شود. از آنجا که ما خداوند را دوست داریم، با میل و رغبت در کاهش بار برادر یا خواهر کمک خواهیم کرد؛ ما دوست داریم شریعت مسیح را انجام دهیم، زیرا بدن او، قلب او و دستان او بر روی زمین هستیم.
نتیجه‌گیری
محبت ما به خداوند می‌تواند به طرق مختلفی بیان شود؛ اما محبت ما به خداوند قطعاً در نحوه رفتار ما با مردم او دیده می‌شود. خود خداوند گفت، «به این همه خواهند دانست که شما شاگردان من هستید، اگر یکدیگر را دوست بدارید» (یوحنا ۱۳:۳۵). محبت همیشه در زمان‌های خوب دیده می‌شود، اما محبت قطعاً در زمان‌های سخت مورد نیاز است. مقدسین دائماً بارهای خود را تحمل می‌کنند. خداوند، به عنوان کاهن اعظم بزرگ ما (عبرانیان ۴:۱۴-۱۶)، با وفاداری بارهای ما را تحمل می‌کند. اما ما، به صورت فردی، موظف شده‌ایم که با تحمل بارهای یکدیگر کمک کنیم. بیایید تلاش کنیم تا «شریعت مسیح را انجام دهیم» و بار مقدسین محبوب او را سبک کنیم.
