نکته اصلی رساله غلاطیان این است که ما توسط کار مسیح بر صلیب از شریعت آزاد شده‌ایم. متأسفانه، بسیاری از مسیحیان این پیامد اساسی نجات خود را درک نمی‌کنند. آنها به درستی این واقعیت را درک می‌کنند که از بندگی گناه آزاد شده‌اند و نسبت به گناه مرده‌اند، اما نمی‌توانند آنچه را که پولس در مورد شریعت گفت، بپذیرند: «زیرا من از طریق شریعت نسبت به شریعت مردم تا برای خدا زندگی کنم» (غلاطیان ۲:۱۹). ما از هر بندگی ممکن، حتی شریعت، آزاد شده‌ایم و به آزادی کامل و مطلق توسط و برای مسیح قرار گرفته‌ایم.
اما چیز دیگری، بسیار شبیه، می‌تواند به راحتی در این آزادی که اکنون داریم، دخالت کند: احکام انسان‌ها. پولس از کولسیان این سوال را پرسید: «اگر با مسیح از اصول اولیه دنیا مردید، چرا، گویی در دنیا زندگی می‌کنید، خود را تابع مقررات می‌کنید—«دست نزنید، نچشید، دست نگیرید.» به نظر می‌رسد جسم قوانین را دوست دارد. پولس نکته خود را بسیار روشن می‌کند: این چیزها ممکن است از بیرون خوب به نظر برسند، اما در نهایت فقط برای «افراط جسم» هستند (کولسیان ۲:۲۰-۲۱، ۲۳). این باعث می‌شود جسم زشت خوب به نظر برسد و به آن اهمیت دهد. نه تنها این استفاده خوبی از این آزادی که در آن قرار گرفته‌ایم نیست، بلکه از آن «به عنوان فرصتی برای جسم» استفاده می‌شود (غلاطیان ۵:۱۳).
ما به این آزادی یا رهایی خوانده شده‌ایم تا بتوانیم آزادانه به مسیح خدمت کنیم. آیا من آزادم که امروز آزادانه به مسیح خدمت کنم، یا چیزهایی در زندگی من مانع من می‌شوند؟ بیایید از این آزادی در مسیح به خوبی استفاده کنیم و از طریق محبت، به یکدیگر خدمت کنیم «برای تجهیز مقدسین برای کار خدمت، برای بنای بدن مسیح» (افسسیان ۴:۱۲).
