در طول یک عمر متوسط، قلب به اندازه‌ای خون پمپ می‌کند که ۳.۳ ابرنفتکش را پر کند. حدود ۷۰ بار در دقیقه، ۴۲۰۰ بار در ساعت، ۱۰۰۸۰۰ بار در روز، و ۳۶۷۹۲۰۰۰ بار در سال می‌تپد. قلب هرگز از آب و هوا شکایت نمی‌کند و هرگز درخواست تعطیلات نمی‌کند.
مجلهٔ فیض و حقیقت می‌پرسد: کدام گناهان را باید مستقیماً به دیگران یا در حضور جماعت اعتراف کرد؟ از نمونه‌های موجود در کتب مقدس – یوسف و داوود – می‌بینیم که گناه علیه خداست. از دوم سموئیل ۱۱ می‌دانیم که داوود با بت‌شبع زنا کرد و سپس شوهرش، اوریای حتی، را به قتل رساند.
جوانان اغلب با عادات گناه آلود به عنوان «سرگرمی» آشنا می‌شوند و کم کم به این فعالیت‌های وحشتناک معتاد می‌شوند. آنها ارزش‌های اخلاقی خود را فراموش می‌کنند و برای خود، خانواده و عزیزانشان شرمندگی به بار می‌آورند. برخی به جنایتکاران بی‌رحم تبدیل می‌شوند و چشم‌انداز آینده خود را برای یک زندگی معنادار تباه می‌کنند.
بعد از اینکه مسیحی شدم، از من خواسته شد که مسئولیت یک کلاس از کودکان مکتب یکشنبه را بر عهده بگیرم. یک یکشنبه بعد از کلاس، ورا، دختری حدود هفت ساله، پیش من آمد و گفت: «بله، ورا.» یک هفته بعد او درگذشت و اکنون در بهشت با نجات‌دهنده‌اش است.
کتاب مقدس به این سؤال در مورد به یاد آورده شدن پاسخ می‌دهد: «زیرا حکیم را با احمق یادگاری نیست، تا به ابد» (جامعه 2:16، 9:5 KJV) کتاب مقدس می‌گوید: «یاد مردگان فراموش می‌شود»
بررسی کنید که چرا عیسی گناهکاران را پذیرفت و چگونه ایمانداران باید رویکرد دلسوزانه او را نسبت به کسانی که با گناه و فساد دست و پنجه نرم می‌کنند، تقلید کنند.
