چرا نمی‌توانید به قضاوت خود برای نجات اعتماد کنید؟

راهی هست که در نظر انسان راست می‌نماید، اما عاقبت آن، راه‌های مرگ است. (امثال ۱۴: ۱۲)

دو بار در کتاب امثال (۱۴: ۱۲ و ۱۶: ۲۵) می‌آموزیم که قضاوت انسان در مورد راه درست قابل اعتماد نیست.

آنچه در نظر او درست می‌نماید، به فاجعه و مرگ ختم می‌شود. در طول جنگ جهانی دوم، نیروی دریایی این موضوع را به پرسنل پرواز خود به وضوح نشان داد.

آنها سعی داشتند به آنها بفهمانند که وقتی در ارتفاعات بالا پرواز می‌کنند و از اکسیژن خود استفاده نمی‌کنند، نمی‌توانند به حواس خود اعتماد کنند.

به یک خلبان دستور داده شد که وارد یک اتاق کاهش فشار شود و پشت میزی بنشیند که روی آن برگه‌ای از مسائل ریاضی قرار داشت.

اکسیژن از اتاق خارج شد تا ارتفاعات بالا شبیه‌سازی شود. وقتی هوا رقیق‌تر شد، به خلبان گفته شد که مسائل را حل کند. همچنین به او گفته شد که تا کنون هیچ‌کس آنها را به درستی حل نکرده است. خلبان با نهایت اطمینان از اینکه سیستم را شکست داده است، به سرعت مسائل را حل می‌کرد.

مسائل آسان به نظر می‌رسیدند و او اطمینان کامل داشت که نمره عالی خواهد گرفت. هیچ شکی در ذهن او در این مورد وجود نداشت.

اما وقتی اکسیژن دوباره به اتاق وارد شد و او برای تصحیح برگه‌اش بیرون آمد، متوجه شد که توانایی او در حل مسائل به دلیل کمبود اکسیژن به مغزش به شدت مختل شده است.

درس این بود، البته، که اگر او در ارتفاعات بالا بدون استفاده از اکسیژن خود پرواز می‌کرد، نمی‌توانست به قضاوت خود اعتماد کند و باعث سقوط می‌شد.

قضاوت انسان به شدت توسط گناه مختل شده است. او کاملاً مطمئن است که راه بهشت با انجام بهترین کاری است که می‌تواند انجام دهد.

اگر به او بگویید که هیچ‌کس هرگز با اعمال نیک نجات نیافته است، او همچنان اطمینان کامل دارد که اولین کسی خواهد بود که سیستم را شکست می‌دهد. او مطمئن است که خدا هرگز او را از دروازه‌های بهشت دور نخواهد کرد.

اما او اشتباه می‌کند، و اگر در کمبود «اکسیژن روحانی» خود پافشاری کند، هلاک خواهد شد. امنیت او در اعتماد به کلام خداست نه قضاوت خودش. اگر چنین کند، از گناهان خود توبه خواهد کرد و خداوند عیسی مسیح را به عنوان خداوند و نجات‌دهنده خود خواهد پذیرفت.

زیرا کلام خدا حقیقت است، کسانی که به آن ایمان دارند می‌توانند مطمئن باشند که مسیر درست را دنبال می‌کنند.