التماس خدا
«بیایید اکنون، و با هم استدلال کنیم،» خداوند می‌گوید، «اگرچه گناهان شما مانند قرمز روشن باشد، مانند برف سفید خواهد شد» (اشعیا ۱: ۱۸).
«شریر راه خود را ترک کند، و مرد بی‌عدل افکار خود را؛ به سوی خداوند بازگردد، و او بر او رحمت خواهد کرد؛ و به سوی خدای ما، زیرا او به فراوانی خواهد بخشید» (اشعیا ۵۵: ۷).
وضعیت ناامیدکننده انسان
«زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند» (رومیان ۳: ۲۳).
«قلب از همه چیز فریبنده‌تر و به شدت شریر است» (ارمیا ۱۷: ۹).
«همه ما مانند گوسفندان گمراه شده‌ایم؛ هر یک به راه خود برگشته‌ایم» (اشعیا ۵۳: ۶).
داوری قطعی است
«برای انسان‌ها مقرر شده است که یک بار بمیرند، اما پس از آن داوری است» (عبرانیان ۹: ۲۷).
«هر که ایمان نیاورد، قبلاً محکوم شده است، زیرا به نام پسر یگانه خدا ایمان نیاورده است» (یوحنا ۳: ۱۸).
«شریران به جهنم بازگردانده خواهند شد، و همه ملت‌هایی که خدا را فراموش می‌کنند» (مزمور ۹: ۱۷).
«خون عیسی مسیح پسر او ما را از هر گناهی پاک می‌کند» (اول یوحنا ۱: ۷).
فقط یک راه فرار
عیسی به او گفت: «من راه و راستی و حیات هستم. هیچ‌کس جز به وسیله من نزد پدر نمی‌آید» (یوحنا ۱۴: ۶).
«به یقین به شما می‌گویم، هر که کلام مرا بشنود و به او که مرا فرستاد ایمان آورد، حیات جاودانی دارد، و به داوری نخواهد آمد، بلکه از مرگ به زندگی گذشته است» (یوحنا ۵: ۲۴).
«مگر اینکه توبه کنید، همه شما نیز هلاک خواهید شد» (لوقا ۱۳: ۳).
نجات یک هدیه است
«عطای خدا حیات جاودانی در مسیح عیسی، خداوند ماست» (رومیان ۶: ۲۳).
«زیرا خدا جهان را اینقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد» (یوحنا ۳: ۱۶).
ایماندار حیات جاودانی دارد
«این چیزها را به شما که به نام پسر خدا ایمان دارید، نوشته‌ام تا بدانید که حیات جاودانی دارید» (اول یوحنا ۵: ۱۳).
«هر که به پسر ایمان آورد، حیات جاودانی دارد» (یوحنا ۳: ۳۶).
چگونه برای همیشه گمراه شویم
«چگونه فرار خواهیم کرد اگر چنین نجات بزرگی را نادیده بگیریم؟» (عبرانیان ۲: ۳).
«هر که به پسر ایمان نیاورد، زندگی را نخواهد دید، بلکه خشم خدا بر او باقی می‌ماند» (یوحنا ۳: ۳۶).
منتظر نمانید!
«خداوند را بجویید در حالی که یافت می‌شود؛ او را بخوانید در حالی که نزدیک است» (اشعیا ۵۵: ۶).
«اینک، اکنون زمان مقبول است؛ اینک، اکنون روز نجات است» (دوم قرنتیان ۶: ۲).
