مانع احیا: گناه
تنها یک مانع وجود دارد که میتواند کار روحالقدس را مسدود کند و از احیا در میان قوم خدا جلوگیری کند – و آن گناه است.
اگر در قلب خود گناه را در نظر بگیرم، خداوند نخواهد شنید (مزامیر ۶۶:۱۸). گناهان شما شما را از خدای خود جدا کرده است؛ و گناهان شما چهره او را از شما پنهان کرده است، به طوری که او نخواهد شنید (اشعیا ۵۹:۲).
هیچ چیز کمتر از قلبی شکسته از گناهکاری خود، اعتراف کامل، و جبران، خدا را راضی نخواهد کرد. گناه باید کاملاً ترک شود قبل از اینکه خدا احیا را آشکار کند.
شرط خدا برای احیا
فقط خدا میتواند غمی را به وجود آورد که منجر به اعتراف و ترک گناه شود. داوود این حقیقت را بیان کرد:
قلبی شکسته و پشیمان – ای خدا، تو اینها را خوار نخواهی شمرد (مزامیر ۵۱:۱۷).
سلیمان نیز گفت:
هر که گناهان خود را بپوشاند، موفق نخواهد شد، اما هر که آنها را اعتراف کند و ترک کند، رحمت خواهد یافت (امثال ۲۸:۱۳).
نیاز به اعتراف
قوم خدا باید با خدا و با یکدیگر درست شوند (۱ یوحنا ۴:۲۰-۲۱). سه نوع اعتراف وجود دارد:
اعتراف خصوصی
گناهی که فقط علیه خدا انجام شده است باید به او اعتراف شود (۱ یوحنا ۱:۹؛ مزامیر ۳۲:۵).
اعتراف شخصی
گناه علیه دیگری باید هم به خدا و هم به شخص آسیبدیده اعتراف شود و طلب بخشش شود (متی ۵:۲۳-۲۴).
اعتراف عمومی
هنگامی که گناه بر گروهی تأثیر میگذارد، اعتراف باید عمومی باشد و با ماهیت تخلف مطابقت داشته باشد (۲ قرنتیان ۲:۱۰-۱۱).
چه چیزی را اعتراف کنیم
صادقانه از خود بپرسید:
- آیا کسانی را که به من توهین کردهاند بخشیدهام؟ آیا کینه یا بدخواهی در دل دارم؟
- آیا عصبانی میشوم یا کنترل خود را از دست میدهم؟
- آیا نسبت به دیگران حسادت یا رشک میورزم؟
- آیا بیصبر یا به راحتی تحریک میشوم؟
- آیا به راحتی رنجیده میشوم یا خودتأسف میخورم؟
- آیا غرور در قلب من است؟ آیا برای طلب بخشش بیش از حد مغرور هستم؟
- آیا در معاملات خود ناسالم یا ناعادلانه بودهام؟
- آیا غیبت میکنم، تهمت میزنم یا عیبجویی میکنم؟
- آیا دنیوی هستم، با زرق و برق زندگی فریب خوردهام؟
- آیا دزدی کردهام، حتی چیزهای کوچک؟
- آیا تلخ یا متنفر هستم؟
- آیا نگران هستم یا در اعتماد به خدا برای نیازهایم شکست میخورم؟
- آیا گناه افکار شهوانی یا تخیلات ناپاک را دارم؟
- آیا دروغ میگویم یا اغراق میکنم؟
- آیا از اعتراف آشکار مسیح شرمنده هستم؟
چرا اعتراف کنیم؟
هر چه زودتر این گناهان را اعتراف کنیم و ترک کنیم، زودتر خدا کانالهای برکت را باز خواهد کرد و دعاهای ما را خواهد شنید. ما نمیتوانیم خدا را فریب دهیم – چرا خودمان را فریب دهیم؟
اگر خود را داوری میکردیم، داوری نمیشدیم (۱ قرنتیان ۱۱:۳۱).
احیا نیازمند اعتراف است
بسیاری برای احیا دعا کردهاند بدون پاسخ – چرا؟ زیرا گناه اعتراف نشده و آشتی نشده باقی مانده است. احیا زمانی آغاز میشود که کسی با اعتراف آشکار، طلب بخشش، رهایی از تلخی، حسادت یا احساسات سخت، شروع کند.
هنگامی که گناه آشکار و اعتراف شود، روح خدا میتواند با قدرت حرکت کند.
یک دعای نهایی
داوود دعا کرد:
مرا ای خدا، جستجو کن و ببین آیا راه شریرانهای در من هست (مزامیر ۱۳۹:۲۳-۲۴).
آیا اکنون دعا نمیکنید و گناهان خود را اعتراف نمیکنید، تا احیا در زندگی و جامعه شما آغاز شود؟





