۱ ای عزیزان، به هر روح اعتماد نکنید بلکه آنها را بیازمایید و ببینید که آیا از جانب خداست یا نه، زیرا انبیای دروغین زیادی به سراسر دنیا رفته اند. ۲ چگونه می توان روح خدا را تشخیص داد؟ هر کسی با هدایت روح اقرار کند که عیسای مسیح در جسم ظاهر شد، از جانب خداست. ۳ و هر روح که اقرار نکند که عیسای مسیح به صورت جسم انسانی به این دنیا آمد، آن روح از خدا نیست. آن روح دشمن مسیح می باشد که شما دربارۀ آن شنیده اید که می آید، در حالی که هم اکنون در این دنیاست.
۴ فرزندان عزیز، شما به خدا تعلق دارید و بر انبیای دروغین پیروز شده اید، زیرا روح مقدس که در شما ساکن است، از روحی که در دنیاست، قوی تر است. ۵ کسانی که از این دنیا هستند، دربارۀ این دنیا سخن می گویند و مردم دنیا نیز به سخنان آنها گوش می دهند. ۶ مگر ما مربوط به خدا هستیم و کسی که خدا را می شناسد به ما گوش می دهد. اما کسی که به خدا تعلق ندارد به سخنان ما گوش نمی دهد. به این گونه ما می توانیم روح حقیقت را از روح گمراه کننده تشخیص دهیم.
۷ ای عزیزان، بیایید تا یکدیگر را دوست داشته باشیم، زیرا محبت از جانب خداست. هر کسی که محبت دارد، فرزند خداست و خدا را می شناسد. ۸ اما آن کسی که محبت ندارد خدا را نمی شناسد، زیرا خدا محبت است. ۹ محبت خدا این چنین بر ما آشکار شد که او پسر یگانۀ خود را به این دنیا فرستاد تا ما به وسیلۀ او زندگی یابیم. ۱۰ محبت این است: نه این که ما به خدا محبت کرده باشیم بلکه او به ما محبت کرد و پسر خود را فرستاد تا کَفارۀ گناهان ما شود.
۱۱ ای عزیزان، اگر محبت خدا به ما چنین است، پس ما هم باید یکدیگر را دوست داشته باشیم. ۱۲ هیچ کس، هرگز خدا را ندیده است اما اگر ما یکدیگر را دوست بداریم، روح خدا در ما ساکن است و محبت او در ما کامل می شود.
۱۳ چون خدا روح مقدس خود را برای ما فرستاده است پس ما می دانیم که خدا در ما ساکن است و ما در خدا هستیم. ۱۴ ما خود دیده ایم و شهادت می دهیم که خدای پدر، پسر خود را فرستاد تا نجات دهندۀ این جهان باشد. ۱۵ پس هر کس اقرار کند که عیسی، پسر خداست، خدا در او ساکن است و او در خدا. ۱۶ ما از محبتی که خدا به ما کرده است، آگاه هستیم و به آن ایمان داریم. خدا محبت است و کسی که در محبت ساکن می باشد، خدا در او ساکن است و او در خدا. ۱۷ به این وسیله محبت در ما تکمیل شده است تا در روز داوری اطمینان داشته باشیم، زیرا همان طور که عیسی است، ما نیز در این جهان هستیم. ۱۸ در محبت ترس جا ندارد بلکه محبت کامل همۀ ترسها را بیرون می افگند، زیرا سرچشمۀ ترس مجازات است. کسی که می ترسد هنوز محبت در او کامل نشده است.
۱۹ ما محبت می کنیم زیرا که خدا اول به ما محبت کرد. ۲۰ اگر کسی بگوید که من خدا را دوست دارم، ولی از برادر خود نفرت داشته باشد، او دروغگو است، زیرا اگر او برادری را که دیده است، دوست نداشته باشد، نمی تواند خدایی را که ندیده است، دوست بدارد. ۲۱ و ما این حکم را از او دریافته ایم که «هر کسی خدا را دوست دارد، باید برادر خود را نیز دوست داشته باشد.»
۱ امیدوارم از سخنان من که به گفتۀ بعضی تا اندازه ای احمقانه است ناراحت نشوید. خواهش می کنم آن را تحمل کنید! ۲ غیرتی که من نسبت به شما دارم، غیرت خدایی است، زیرا من شما را به عنوان یک دختر پاک دامن به عقد مسیح در آورده، به او تقدیم نمودم. ۳ اما می ترسم همان طور که حوا به وسیلۀ زیرکی شیطان فریب خورد، افکار شما نیز از صمیمیت خالصی که به عیسای مسیح دارید، منحرف شود. ۴ زیرا اگر کسی پیش تان بیاید و به شما عیسای دیگری را جز آن که ما به شما معرفی کردیم، اعلام کند، شما آن را باور می کنید. همچنان اگر روحی متفاوت با آن روح مقدس که دریافت کردید یا خبر خوش، غیر از آنچه از ما شنیدید به شما اعلام کند، به آسانی آن را می پذیرید.
۵ گمان نمی کنم من از آن رسولان عالی مقام شما کمتر باشم! ۶ اگر چه شاید سخنگوی خوبی نباشم، اما می دانم که دربارۀ چه سخن می گویم. این همه را برای تان در هر فرصت واضح ساخته ام.
۷ من خبر خوش خدا را به طور رایگان به شما رساندم و خود را حقیر ساختم تا شما سربلند شوید. آیا من با این کار مرتکب گناه شده ام؟ ۸ من با پذیرفتن کمک مالی، کلیساهای دیگر را به اصطلاح غارت کردم تا بتوانم به شما به طور رایگان خدمت کنم. ۹ وقتی با شما بودم، با وجود این که به پول احتیاج داشتم، بار دوش هیچ یک از شما نشدم، بلکه وقتی برادران از مقدونیه آمدند، ضرورتهای مرا رفع نمودند. من هرگز بار دوش شما نشدم و در آینده نیز نخواهم شد. ۱۰ به آن حقیقت مسیح که در زندگی من است، می گویم که هیچ کس نمی تواند مانع فخر من در تمام جنوب یونان شود! ۱۱ آیا این کار را به خاطر آن می کنم که شما را دوست ندارم؟ نه، خدا می داند که شما را دوست دارم.
۱۲ به کاری که انجام می دهم ادامه خواهم داد تا ادعای کسانی را که افتخار می کنند که کار شان با ما یکسان است، نادرست ثابت نمایم. ۱۳ زیرا آنها رسولان جعلی و خادمان فریبکاری هستند که خود را به شکل رسولان مسیح در آورده اند. ۱۴ این چیز عجیبی نیست، شیطان هم خود را به صورت فرشتۀ نور در می آورد. ۱۵ پس اگر خادمان شیطان، خود را خادمان عدالت جلوه دهند، جای تعجب نیست. در عاقبت مطابق به اعمال شان جزا خواهند یافت.
۱۶ باز هم تکرار می کنم، هیچ کس مرا احمق فکر نکند، ولی اگر شما در بارۀ من این طور فکر می کنید، پس اقلاً مرا مانند یک احمق بپذیرید تا من هم بتوانم کمی به خود فخر کنم. ۱۷ حال از روی غرور و مانند یک آدم احمق از خود توصیف می کنم، نه مانند یک پیرو مسیح. ۱۸ چون بسیاری به امتیازات دنیوی خویش فخر می کنند، من هم می خواهم به امتیازات خود فخر کنم. ۱۹ شما چقدر با فهم هستید که می توانید با خوشی اشخاص نا فهم را تحمل کنید! ۲۰ اگر کسی شما را به برده گی کشیده یا از شما بهره برداری کرده و سوء استفاده کند و یا این که شما را حقیر شمرده و به روی تان سیلی بزند، او را به خوبی تحمل می کنید. ۲۱ با شرمساری باید بگویم که ما ضعیفتر از آن بودیم که بتوانیم این کارها را انجام دهیم!
اما اگر کسی جرأت کند که به چیزی افتخار کند، من هم جرأت می کنم به آن افتخار کنم. اگر چه این سخن را مانند یک احمق می گویم. ۲۲ آیا آنها عبرانی اند؟ من هم هستم. آیا آنها مردم اسرائیل اند؟ من هم هستم. آیا آنها از نسل ابراهیم اند؟ من هم هستم. ۲۳ آیا آنها خادمان مسیح اند؟ من بیش از آنها، مسیح را خدمت کرده ام. باز همان گونه احمقانه حرف زدم. من بیش از آنها زحمت کشیده ام و بارها در زندان بوده ام. بسیار لت و کوب شده ام و چندین بار با مرگ روبرو شده ام. ۲۴ یهودیان مرا پنج بار و هر بار سی و نه ضربه شلاق زدند، ۲۵ و سه بار از رومیان چوب خوردم و یکبار هم سنگسار شدم. سه بار کشتی ام شکسته و غرق شد و یک شب و یک روز در امواج بحر سرگردان بودم. ۲۶ در مسافرتهای خود با خطرهای فراوان روبرو شدم مانند خطر سیل و راهزنان، خطر از دست یهودیان و غیر یهودیان، خطر در شهر، بیابان و بحر و خطر از برادران دروغین. ۲۷ من متحمل سختی، زحمت، بی خوابی، گرسنه گی و تشنه گی فراوان شده ام و بسیاری وقت بدون خوراک و لباس کافی، سرمای سخت را تحمل کرده ام. ۲۸ علاوه بر همۀ اینها، احساس مسؤولیت برای همه کلیساها، باری است که شب و روز بر دوش من است. ۲۹ کسی که ضعیف می شود در واقع من نیز با او ضعیف می شوم و اگر کسی لغزش بخورد من نیز در غم او می سوزم.
۳۰ اگر مجبورم افتخار کنم، به آن چیزهایی فخر خواهم کرد که ضعف مرا نشان می دهند. ۳۱ خدا، پدر سَروَر ما عیسای مسیح می داند که من دروغ نمی گویم. تا به ابد به نام او سپاس باد. ۳۲ وقتی در شهر دمشق بودم، والی آنجا که از طرف حارث پادشاه به این مقام منصوب شده بود، فرمان داد که نگهبانان شهر مرا دستگیر کنند. ۳۳ اما به وسیلۀ سبدی، از پنجره ای که در دیوار شهر بود، مرا پایین کردند و از دست او فرار کردم.
۱ من گل نرگس شارون و سوسن دره ها هستم.
۲ معشوقۀ من در بین دوشیزگان مانند سوسنی است در میان خارها.
۳ محبوب من در میان مردان جوان همچون درخت سیبی است در بین درختان جنگل. خوش و سرمست در زیر سایه اش می نشینم و میوه اش در کامم شیرین و گوارا است. ۴ او مرا به سالون ضیافت خود آورد و عَلَم محبت را بالای سرم برافراشت. ۵ مرا با کشمش نیرو بخشید و روانم را با سیب تازه کرد، زیرا من بیمارِ عشق او هستم. ۶ دست چپ او زیر سرم بود، با دست راست خود مرا در آغوش می کشید. ۷ ای دختران اورشلیم، شما را به غزالها و آهوان صحرا قسم می دهم که محبت را تا خودش نخواهد بیدار نکنید و آسایش او را برهم نزنید!
۸ به صدای پای محبوب من گوش بدهید که با جست و خیز از فراز کوهها و تپه ها می آید! ۹ محبوب من همچون غزال و آهو بچه ای است. او در پشت دیوار ایستاده است و از کلکین می نگرد. ۱۰ محبوب من خطاب به من کرده می گوید.
«ای معشوقۀ من، ای زیبای من، برخیز و بیا. ۱۱ زیرا زمستان گذشته است و موسم باران بپایان رسیده و رفته است. ۱۲ گلها از زمین سرزده اند و زمان نغمه سرائی رسیده است. آواز فاخته در کشتزار ما، گوشها را نوازش می دهد. ۱۳ درختان انجیر میوه بار آورده، تاکها شگوفان شده اند و رایحۀ آن ها مشام را عطر آگین ساخته است. ای محبوبۀ من، ای زیبای من، برخیز و بیا!» ۱۴ ای کبوتر من که در شگاف صخره ها و در پشت سنگها پنهان هستی، بگذار که روی قشنگت را ببینم و صدای شیرینت را بشنوم، زیرا صدای تو شیرین و روی تو قشنگ است. ۱۵ روباها، روباهای کوچک را بگیرید که تاکستانها را خراب می کنند، زیرا تاکستانهای ما شگوفه کرده اند.
۱۶ محبوب من از آن من است و من از آن او. او گلۀ خود را در بین گلهای سوسن می چراند. ۱۷ ای محبوب من، پیش از آنکه نسیم سحرگاهی بوزد و سایه ها بگریزند، پیش من بیا. مثل غزال و آهو بچه بر کوههای صعب العبور بسوی من بخرام.
اول یوحنا ۴:۱۹ · دوم قرنتیان ۱۱:۲ · غزلِ غزلها ۲:۱۴ · TDV
سلیمان آهنگی زیبا سرود، اگرچه ممکن است مجبور باشیم اعتراف کنیم که برخی از جزئیات آن را دشوار می‌یابیم. این آهنگ روابط بین یهوه و اسرائیل را به تصویر می‌کشد، اما مطمئناً می‌توانیم آن را به خودمان به عنوان قوم آسمانی خدا که خداوندعیسی دوست دارد، و از آنها مشتاق پاسخ است، اعمال کنیم (غزل غزلها ۲:۱۴).
اغلب، بخش‌های متوالی کتاب مقدس به یک موضوع از زوایای مختلف نگاه می‌کنند تا اینکه آن را در یک خط واحد از حقیقت ارائه دهند. پس در اینجا نیز چنین است: فصل ۳ ازدواج پادشاه و محبوبش را در روز جلال او توصیف می‌کند، در حالی که فصل ۴ به رابطه آنها از جنبه لذت آنها از یکدیگر می‌پردازد. اولین چیزی که به آن توجه می‌کنیم این است که پر از لذت پادشاه از اوست؛ او تا فصل ۵ قدردانی خود را از او بیان نمی‌کند. دومین چیز این است که او اعتراف می‌کند که در پاسخ به او کند بوده است (۵:۱-۹). در مورد ما چطور؟ بله، محبت خداوند ما همیشه اول می‌آید، «ما او را دوست داریم زیرا او ابتدا ما را دوست داشت» (اول یوحنا ۴:۱۹). متأسفانه، این نیز می‌تواند درست باشد که ما در پاسخ خود به او آنقدر کامل و تازه نیستیم که باید باشیم وقتی او خود را در کلام خود به ما معرفی می‌کند.
در آیه بالای این تأمل، پادشاه محبوب خود را به عنوان باغی محصور توصیف می‌کند. او او را خواهر خود می‌نامد، به این معنی که او با او خویشاوند است. او می‌گوید که به عنوان همسرش او «چشمه‌ای بسته» است، یعنی فقط برای او؛ «چشمه‌ای مهر و موم شده» در برابر هر چیزی که توانایی او را برای تازه کردن او خراب کند.
این مطمئناً ما را در مورد محبت ما به مسیح در دنیایی که همیشه می‌خواهد به باغ ما دسترسی پیدا کند، آزمایش می‌کند. آیا ما فقط برای او هستیم همانطور که همسرش باید باشد؟ پولس رسول می‌نویسد: «من برای شما با غیرت خدایی حسادت می‌کنم. زیرا شما را به یک شوهر نامزد کرده‌ام، تا شما را به عنوان باکره‌ای پاکدامن به مسیح تقدیم کنم» (دوم قرنتیان ۱۱:۲). باشد که با من و شما نیز چنین باشد.
