۱ ای برادران و خواهران! از آنچه بر اجداد ما در زمان موسی واقع شد، بی خبر نباشید. آنها به قدرت خدا از بحر عبور کردند. ۲ همه با پیروی از موسی در ابر و بحر تعمید یافتند. ۳ همه از یک نان روحانی خوردند ۴ و از یک آب روحانی نوشیدند، زیرا از صخره ای روحانی که به دنبال ایشان می آمد، می نوشیدند و آن صخره خود مسیح بود. ۵ اما خدا از اکثر آنها خوشنود نبود، پس جسدهای آنها در بیابان پراگنده شد.
۶ همۀ این چیزها برای ما مثالی شد تا دقت کنیم که به خواهشهای شیطانی که آنها گرفتار شدند، ما نباید گرفتار گردیم. ۷ پس مانند بعضی از آنها بُت پرست نباشید، چنان که نوشته شده است: «مردم گوسالۀ طلایی را پرستش کرده، نشستند تا بخورند و بنوشند و برخاستند تا عیاشی کنند.» ۸ مرتکب بد اخلاقی جنسی نشویم، چنان که بعضی از آنها مرتکب شدند و در یک روز بیست و سه هزار نفر از آنها مُردند. ۹ خداوند را امتحان نکنیم، چنان که بعضی از ایشان امتحان کردند و به وسیلۀ مارها هلاک گردیدند. ۱۰ از خدا شکایت نکنیم، چنان که بعضی از آنها کردند و به دست فرشتۀ مرگ نابود شدند.
۱۱ همۀ این چیزها بر سر آنها آمد و به شکل نمونه برای ما نوشته شد تا برای تربیت ما درس عبرتی باشد، زیرا ما در زمانهای آخر زندگی می کنیم. ۱۲ بنابر این هر کس که گمان می کند استوار است، متوجه باشد که نیفتد. ۱۳ وسوسه هایی که شما با آن روبرو می شوید، همان وسوسه هایی است که برای تمام مردم پیش می آید اما خدا به وعده های خود وفا می کند و نمی گذارد شما بیش از حد توانایی تان وسوسه شوید. همراه با هر وسوسه یی، خدا راه گریز از آن را هم فراهم می کند تا تاب تحمل آن را داشته باشید.
۱۴ پس ای دوستان عزیز، از بُت پرستی دوری کنید. ۱۵ من با شما به عنوان افراد معقول صحبت می کنم. دربارۀ آنچه می گویم خود تان قضاوت کنید. ۱۶ آیا پیالۀ پُر برکت را که در شام خداوند بر می داریم و خدا را برای آن سپاس می گوییم، سهم گرفتن در خون عیسای مسیح نیست؟ و آیا نانی را که پاره می کنیم و می خوریم، سهم گرفتن در بدن عیسای مسیح نیست؟ ۱۷ همان طوری که یک نان وجود دارد، ما نیز اگر چه بسیاریم یک بدن هستیم زیرا همۀ ما در خوردن یک نان شریک هستیم.
۱۸ قوم اسرائیل را به خاطر بیاورید، آیا کسانی که از قربانی می خوردند در خدمت قربانگاه شریک نبودند؟ ۱۹ آیا منظورم این است که خوراک تقدیم شده به بُتها کدام ارزشی دارد و یا این که بُت چیزی است؟ ۲۰ نخیر، بلکه منظورم این است که بُت پرستان آنچه را قربانی می کنند به ارواح شیطانی تقدیم می کنند، نه به خدا و من نمی خواهم که شما با ارواح شیطانی شریک باشید. ۲۱ شما نمی توانید هم از پیالۀ خداوند بنوشید و هم از پیالۀ ارواح شیطانی، شما نمی توانید هم از دسترخوان خداوند بخورید و هم از دسترخوان ارواح شیطانی. ۲۲ آیا می خواهیم خشم خداوند را برانگیزیم؟ آیا ما از خداوند متعال قوی تر هستیم؟
۲۳ شاید کسی بگوید: «هر چیز برای من رواست.» اما هر چیز مفید نیست. بلی می توان گفت «هر چیز برای من رواست.» ولی هر چیز انسان را تقویت نمی بخشد. ۲۴ هیچ کس از شما باید در فکر نفع خود نبوده بلکه در فکر نفع دیگران باشد! ۲۵ گوشتی را که در بازار فروخته می شود، بدون چون و چرا و با وجدان آرام بخورید. ۲۶ چنانچه در نوشته های پیامبران آمده است: «زمین و همه چیزی که در آن است به خداوند تعلق دارد.» ۲۷ اگر شخصی که به خداوند ایمان ندارد، شما را به خانۀ خود دعوت کرد و شما هم خواستید بروید، پس هر غذایی را که نزد شما می گذارد، بدون این که چیزی بپرسید، با وجدان آرام آن را بخورید. ۲۸ اما اگر کسی به شما بگوید: «این گوشت برای بُتها قربانی شده است،» به خاطر آن کس و به خاطر وجدان، آن غذا را نخورید. ۲۹ هدف من وجدان شما نیست بلکه وجدان آن شخص است. ولی شما خواهید گفت: «چرا طرز قضاوت دیگران آزادی عمل مرا محدود سازد؟ ۳۰ اگر خوراکی را با شکرگزاری می خورم، پس چرا به خاطر آن خوردنی که برای آن خدا را هم شکر کرده ام، مورد انتقاد قرار بگیرم؟» ۳۱ پس هر چه می کنید، خواه خوردن، خواه نوشیدن و یا هر کار دیگری، همه را برای جلال خدا انجام دهید. ۳۲ هیچ کس را نرنجانید، چه یهودیان، چه یونانیان و چه اعضای کلیسای خدا را. ۳۳ با همۀ مردم طوری رفتار می کنم تا از تمام کارهای من خوشنود باشند، زیرا در فکر خود نیستم بلکه منفعت دیگران را همیشه در نظر دارم تا آنها نیز نجات یابند.
۱ اما آگاه باش که در روزهای آخر، مشکلات زیادی پیش خواهد آمد. ۲ آنگاه مردم، خودپرست، پول دوست، لافزن، مغرور، بد زبان، نافرمان به والدین، نا شکر، ناپاک، ۳ بی رحم، آشتی ناپذیر، غیبت کننده، بی بند و بار، ظالم، دشمن نیکویی، ۴ خیانتکار، بی پروا و مغرور خواهند بود. آنها عیاشی را بیشتر از خدا دوست خواهند داشت. ۵ آنها در ظاهر خود را دیندار نشان می دهند، ولی قدرت ایمان را انکار می نمایند، پس از چنین اشخاص دوری کن. ۶ یک عده یی از آنها به خانه های مردم می روند و زنان ساده را زیر تأثیر خود قرار می دهند، زنانی که زیر بار گناه خم شده و به هر نوع خواهشهای نفسانی تن می دهند. ۷ چنین زنان، با وجود آن که همیشه تعلیم می گیرند، ولی هرگز نمی توانند حقیقت را درک کنند. ۸ همان طور که ینیس و یمبریس در برابر موسی برخاستند، این مردان نیز در برابر حقیقت مخالفت می کنند. افکار شان فاسد و ایمان شان جعلی است. ۹ اما آنها بیش از این پیشرفت نخواهند داشت، زیرا حماقت آنها نزد همه آشکار خواهد شد، درست همان طوری که از ینیس و یمبریس آشکار گردید.
۱۰ اما تو از همۀ تعالیم و رفتار و هدف زندگی من پیروی نموده و از ایمان، بردباری، محبت و پایداری من آگاه هستی. ۱۱ همچنین از آزارها و رنجهای من می دانی. تو خودت خبر داری که چه آزارهایی در شهرهای انطاکیۀ پیسیدیه، قونیه و لِستره به من رسید و چگونه خداوند مرا از همۀ آنها رهایی داد. ۱۲ بلی، همه کسانی که می خواهند در پیوسته گی با عیسای مسیح یک زندگی خدا پسندانه داشته باشند، اذیت و آزار را تحمل خواهند کرد. ۱۳ اما روزگار مردم شریر و گمراه کننده از بد بدتر خواهد شد. آنها دیگران را فریب می دهند و خود شان هم فریب می خورند. ۱۴ اما تو، به آنچه که آموخته ای و به آن اطمینان داری، وفادار باش زیرا خود می دانی که آن را از چه کسی آموخته ای. ۱۵ تو از کودکی نوشته های پیامبران را آموخته ای و این نوشته ها به تو حکمت می بخشند تا به وسیلۀ ایمان به عیسای مسیح نجات یابی. ۱۶ تمام کتاب مقدس از الهام خداست و برای تعلیم و سرزنش خطا و اصلاح و پرورش ما در انجام کارهای درست مفید است ۱۷ تا مرد خدا برای هر کار خوب کاملاً آماده باشد.
۱ خدا سخن گفت و این را فرمود:
۲ «من خداوند، خدای تو هستم که ترا از مصر که در آنجا در غلامی بسر می بردی بیرون آوردم. ۳ خدای دیگر غیر از من نداشته باش. ۴ هیچگونه مجسمه یا بتی به شکل آنچه که بالا در آسمان و از آنچه پائین بر روی زمین و آنچه در آب زیر زمین است، برای خود نساز. ۵ در برابر آن ها زانو نزن و آن ها را پرستش نکن، زیرا من خداوند، که خدای تو می باشم، خدای غیور و حسود هستم و کسانی را که با من دشمنی کنند، تا نسل سوم و چهارم مجازات می کنم. ۶ ولی به کسانی که مرا دوست دارند و از احکام من پیروی می کنند، تا هزار پشت رحمت می کنم. ۷ نام خداوند، خدایت را به باطل بر زبان نیاور، زیرا کسیکه از نام خداوند سوء استفاده کند، خداوند او را مجازات می کند. ۸ روز سَبَت را به یاد داشته باش و آن را مقدس بدار. ۹ شش روز در هفته کار کن، ۱۰ ولی در روز هفتم که روز استراحت و روز مخصوص خداوند است، هیچ کار نکن. نه خودت، نه فرزندانت، نه غلامت، نه کنیزت، نه حیواناتت و نه مهمانانت. ۱۱ من، خداوند، در شش روز زمین و آسمان و بحرها و هر چه در آن ها است، ساختم و در روز هفتم استراحت کردم. به همین دلیل است که من، خداوند، روز سَبَت را برکت دادم و آنرا مقدس خواندم. ۱۲ به پدر و مادرت احترام کن تا در سرزمینی که به تو می دهم عمر طولانی داشته باشی. ۱۳ قتل نکن. ۱۴ زنا نکن. ۱۵ دزدی نکن. ۱۶ به کسی شهادت دروغ نده. ۱۷ به خانۀ همسایۀ خود طمع نکن. به زن، غلام، کنیز، گاو، الاغ و هر چیزیکه مال همسایه ات می باشد، طمع نکن.»
۱۸ وقتی مردم رعد و برق و دودی را که از کوه بر می خاست دیدند و صدای شیپور را شنیدند، از ترس به خود لرزیدند و در فاصلۀ دور ایستادند ۱۹ و به موسی گفتند: «اگر تو با ما صحبت کنی ما گوش می دهیم، ولی می ترسیم که اگر خدا با ما حرف بزند، خواهیم مُرد.» ۲۰ موسی گفت: «نترسید، زیرا خدا فقط آمده است که شما را امتحان کند تا ترس او پیش روی شما باشد و دیگر گناه نکنید.» ۲۱ در حالیکه مردم در فاصلۀ دورتر ایستاده بودند، موسی به تنهائی به ابر غلیظی که خدا در آن بود، نزدیک رفت.
۲۲ خداوند به موسی امر فرمود: «به بنی اسرائیل چنین بگو: شما دیدید که چگونه از آسمان با شما صحبت کردم. ۲۳ پس دیگر برای خود خدایانی از نقره یا طلا نسازید و بجای من آن ها را پرستش نکنید. ۲۴ قربانگاهی از خاک برای من بسازید و بالای آن از رمه و گلۀ خود قربانی هائی که کاملاً سوختانده شوند و همچنین هدایای سلامتی تقدیم کنید. در هر جائی که برای عبادت تعیین می کنم قربانگاهی بسازید تا من بیایم و شما را برکت بدهم. ۲۵ اگر برای من قربانگاهی از سنگ می سازید آن را از سنگهای تراشیده بنا نکنید. زیرا اگر در آن ابزار به کار رفته باشد، آن قربانگاه برای قربانی مناسب نیست. ۲۶ قربانگاهی که برای من می سازید نباید زینه داشته باشد، مبادا وقتی از زینه بالا می روید، عورت شما دیده شود.»
اول قرنتیان ۱۰:۱۱ · دوم تیموتاووس ۳:۱۶ · خروج ۲۰:۲۵–۲۶ · TDV
وقتی مقررات شریعت داده شده به قوم اسرائیل را می‌خوانیم، ممکن است کمی دور و جدا از ما به نظر برسد؛ علاوه بر این، از نظر الهیاتی، ما اصلاً «تحت شریعت» نیستیم. از این رو می‌توانیم به راحتی نتیجه بگیریم که باید این متون عهد عتیق را به کلی نادیده بگیریم – آنها در مورد ما نیستند. اما اگر همه چیز در مورد ما نیست، مطمئناً برای ماست. پولس رسول این نکته را در چندین بخش به وضوح بیان کرده است (رومیان ۱۵:۴؛ اول قرنتیان ۱۰:۱۱؛ دوم تیموتائوس ۳:۱۶)؛ شریعت «سایه‌ای از چیزهای خوب آینده» بود (عبرانیان ۱۰:۱).
موسی پس از دادن ده فرمان، مقررات خاصی را برای قوم اسرائیل دریافت کرد. دو نکته در اینجا در ارتباط با قربانگاه برجسته است. اولاً، هنگامی که قربانگاهی از سنگ برپا می‌شد، هیچ ابزاری در ساخت آن نباید استفاده می‌شد. سنگ‌ها از مکان طبیعی خود و در حالت طبیعی خود باید بدون هیچ تغییری از ابزار توسط دست انسان استفاده می‌شدند. این به این واقعیت اشاره دارد که در مورد پرستش نباید هیچ نوآوری انسانی وجود داشته باشد. ما مکاشفه کتاب مقدس فراوانی در مورد نحوه ملاقات و پرستش جماعت عهد جدید داریم. ما مجبور نیستیم چیزی را اختراع کنیم که برای انسان یا جسم خوشایندتر باشد.
ثانیاً، هیچ پله‌ای به قربانگاه نباید وجود می‌داشت – هشداری در برابر بی‌اخلاقی مرتبط با قربانگاه. همچنین، نباید هیچ تعالی انسانی وجود داشته باشد. کلیسا در این زمینه چقدر شکست خورده است! اصل «روحانیت‌گرایی»، جایی که انسان مرکز می‌شود، بسیار زود در تاریخ کلیسا آغاز شد. انسان نباید دیده شود، بلکه فقط خداوند. ما باید در این مسائل به کلام نزدیک بمانیم – خداوند از ما عاقل‌تر است.
