۱ این نامه از طرف پولُس که به ارادۀ خدا فرا خوانده شد تا رسول عیسای مسیح باشد و همچنان از طرف برادر ما سوستینیس ۲ به کلیسای ایماندارانِ خدا در شهر قرنتُس که در پیوسته گی با عیسای مسیح تقدیس شده و فرا خوانده شده اند تا قوم مقدس خدا باشند، نوشته شده است. همچنان به همه کسانی که در هر جای دیگر نام عیسای مسیح را که هم سَروَر آنها و هم سَروَر ماست، به زبان می آورند. ۳ فیض و سلامتی از طرف پدر آسمانی ما خدا و سَروَر ما عیسای مسیح به شما باد.
۴ من خدا را همیشه به خاطر آن فیضی که به وسیلۀ عیسای مسیح به شما بخشیده شده است، شکر می کنم. ۵ زیرا شما در اتحاد با مسیح از هر لحاظ در سخن گفتن و هر نوع دانش رشد کرده اید، ۶ همچنان شهادت ما دربارۀ عیسای مسیح در میان شما استوار گردیده است. ۷ پس شما در حالی که انتظار ظهور سَروَر ما عیسای مسیح را می کشید، از هیچ یک از تحفه های خدا بی نصیب نیستید. ۸ خدا شما را تا به آخر استوار نگه خواهد داشت تا در روز آمدن سَروَر ما عیسای مسیح، بی عیب باشید. ۹ خدا به وعدۀ خود وفادار است و شما را به مشارکت با پسر خود یعنی سَروَر ما عیسای مسیح، فرا خوانده است.
۱۰ ای ایمانداران! به نام خداوند ما عیسای مسیح از شما تقاضا می کنم که همۀ تان با هم توافق داشته باشید و دیگر بین تان تفرقه نباشد بلکه با یک فکر و یک نظر با هم متحد باشید. ۱۱ ای ایمانداران، کسانی از خانوادۀ خواهر خلویی به من خبر دادند که در میان شما نزاع هایی وجود دارد. ۱۲ منظورم این است که یکی می گوید: «من طرفدار پولُس هستم» و دیگری می گوید، «من متعلق به اپولس هستم» یکی می گوید: «من به پِطرُس تعلق دارم» و دیگری که «من متعلق به مسیح هستم.» ۱۳ آیا مسیح به دسته ها تقسیم شده است؟ آیا پولُس برای شما مصلوب گردید؟ آیا به نام پولُس تعمید گرفتید؟
۱۴ خدا را شکر که به جز از کرِسپُس و گایوس، کسی دیگری را از بین شما غسل تعمید نداده ام. ۱۵ بنابر این هیچ کس نمی تواند ادعا کند که به نام من تعمید گرفته است. ۱۶ بلی، من همچنین خانوادۀ استیفاناس را نیز تعمید داده ام، ولی جز ایشان دیگر کسی را به خاطر ندارم که تعمید داده باشم. ۱۷ به هر حال مسیح مرا نفرستاده است که تعمید دهم بلکه تا خبر خوش را بشارت دهم. اما این پیام را با حکمت انسانی بیان نکردم تا اثر قدرتمند مرگ عیسای مسیح بر صلیب، واضح شود.
۱۸ پیام صلیب برای آنهایی که در راه هلاکت هستند، جهالت است اما برای ما که نجات می یابیم قدرت خداست. ۱۹ چنان که نوشته شده است:
«حکمت حکیمان را باطل،
و فهم دانشمندان را نابود خواهم کرد.»
۲۰ پس کجاست آن حکیم؟ کجاست آن عالم شریعت؟ و یا کجاست آن بحث کنندۀ این دنیا؟ آیا خدا نشان نداده است که حکمت این جهان پوچ و بی معناست؟
۲۱ خدا مطابق با حکمت خود چنین مقرر فرمود که مردم این دنیا نتوانند با حکمت خود او را بشناسند بلکه ارادۀ خدا چنین بود که به وسیلۀ همین موعظۀ ما که برای مردم این دنیا جاهلانه به نظر می رسد، کسانی را که ایمان می آورند، نجات بخشد. ۲۲ یهودیان معجزه می خواهند و یونانیان دانش و حکمت را جستجو می کنند. ۲۳ ولی ما مسیح مصلوب شده را موعظه می کنیم، اگر چه این موضوع برای یهودیان سبب لغزش بوده و برای یونانیان جهالت است. ۲۴ اما برای کسانی که خدا آنها را فرا خوانده است، خواه یهودی و خواه یونانی، مسیح قدرت خدا و حکمت خداست. ۲۵ آنچه را که مردم در مورد خدا جهالت می پندارند، از حکمت انسان بالاتر و آنچه را که مردم ضعف خدا می دانند، از قدرت انسان قوی تر است.
۲۶ ای ایمانداران! به خاطر داشته باشید که وقتی خدا شما را فرا خواند چه نوع اشخاصی بودید. در آن زمان اکثر شما مطابق با معیارهای انسانی، اشخاص حکیم محسوب نمی شدید و اکثر شما از جملۀ قدرتمندان و نجیب زاده گان نبودید. ۲۷ اما خدا آنچه را که مردم دنیا جهالت می پندارد، برگزید تا حکیمان را خجل سازد و آنچه را که دنیا ضعیف می شمارد، انتخاب کرد تا قدرتمندان را شرمنده سازد. ۲۸ خدا آنچه را که مردم این دنیا خوار و حقیر و حتی ناچیز می شمارد انتخاب کرد تا چیزی را که دنیا مهم فکر می کند، باطل سازد ۲۹ تا هیچ انسانی در حضور او به خود افتخار نکند. ۳۰ خدا شما را با عیسای مسیح متحد ساخت و او را برای ما حکمت، عدالت، قدوسیت و خونبهای آزادی از گناه گردانیده است. ۳۱ پس چنان که نوشته شده است:
«هر کسی بخواهد افتخار کند، تنها باید به خداوند افتخار کند.»
۱ ای ایمانداران، وقتی من برای اعلام کردن راز خدا نزد شما آمدم، با فصاحت کلام و حکمت انسانی نیامدم، ۲ زیرا من تصمیم گرفتم تا زمانی که در میان شما هستم همه چیز را گذاشته و تنها دربارۀ عیسای مسیح، به خصوص دربارۀ مرگ وی بالای صلیب، موعظه کنم. ۳ من با ضعف و با ترس و لرز نزد شما آمدم ۴ و تعلیم و پیام خود را با کلمه های جذاب و حکمت انسانی بیان نکردم بلکه با قدرت روح مقدس حقیقت سخن من واضح گردید ۵ تا پایه ایمان شما بر قدرت خدا باشد، نه بر حکمت انسان.
۶ هر چند ما پیام حکمت را برای آنهایی که از نظر روحانی بالغ هستند، بیان می کنیم اما آن حکمتی نیست که متعلق به این دنیا و یا حکمرانان آن باشد که به سوی نابودی پیش می روند. ۷ ما حکمت پنهان خدا را بیان می کنیم، حکمتی که از چشم آدمیان پوشیده بود و خدا آن را پیش از خلقت جهان برای سربلندی ما قرار داده بود. ۸ این همان حکمتی است که هیچ یک از حکمرانان این دنیا آن را نفهمیدند، زیرا اگر می فهمیدند، عیسای مسیح را که سَروَر پُر جلال بود، مصلوب نمی کردند. ۹ اما چنان که اشعیای نبی گفته است:
«آنچه را که هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده،
و در دل هیچ انسانی نگذشته است،
خدا آن را برای کسانی که او را دوست دارند، آماده کرده است.»
۱۰ اما خدا این همه را به وسیلۀ روح خود به ما آشکار ساخته است، زیرا روح مقدس همه چیز و حتی عمق اهداف خدا را کاملاً می داند. ۱۱ کیست که از افکار انسان آگاه باشد، جز روح خود او که در درون اوست؟ همین گونه فقط روح خداست که از افکار خدا آگاه است. ۱۲ آن روحی را که ما دریافته ایم، متعلق به این دنیا نیست بلکه از جانب خداست تا آن چیزهایی را که خدا به ما بخشیده است، بدانیم.
۱۳ ما دربارۀ این چیزها با کلماتی که از حکمت انسانی سرچشمه می گیرد، سخن نمی گوییم بلکه با کلماتی که روح مقدس تعلیم می دهد، سخن می گوییم و به این وسیله حقایق روحانی را برای اشخاص روحانی توضیح می دهیم. ۱۴ شخص نفسانی تعالیم روح خدا را قبول نمی کند، زیرا به عقیدۀ او جهالت است و او قادر به درک آنها نیست، زیرا که تشخیص این گونه تعالیم نیاز به قضاوت روحانی دارد. ۱۵ اما شخص روحانی قادر است دربارۀ همه چیز قضاوت کند، ولی هیچ کس نمی تواند دربارۀ او قضاوت نماید. ۱۶ چنان که نوشته شده است:
«کیست که افکار خداوند را درک نماید؟
و چه کسی می تواند به او مشوره بدهد؟»
عیسای مسیح قادر به درک افکار اوست و ما طرز فکر مسیح را داریم.
اول قرنتیان ۱:۱۹ · اول قرنتیان ۲:۶ · TDV
این واقعاً یک اتهام بزرگ است! خداوند متعال جلال به مرگی از نهایت خواری و شرم محکوم شد، و این نه چندان توسط عوام نادان بلکه توسط حاکمان این عصر. حتی کتیبه روی صلیب او به حروف یونانی و لاتین و عبری نوشته شده بود. یونانیان بی‌چون و چرا حاکمان فکری عصر بودند. رومیان در امور قدرت نظامی و هنرهای حکومتی حاکم بودند. عبرانیان در امور مذهبی بی‌رقیب بودند. با این حال، همه در مصلوب کردنخداوندجلال دخیل بودند. همه از این طریق جهل کامل خود را نسبت به خدا آشکار کردند، و همه خود را تحت داوری او قرار دادند.
حاکمان این عصر «به هیچ می‌رسند.» بسیار تحقیرآمیز! نه تنها «فهم هوشمندان» به هیچ می‌رسد (اول قرنتیان ۱:۱۹)، بلکه خود حاکمان این عصر نیز به هیچ می‌رسند. نتیجه نهایی، مجموع کل، تمام کارهای هوشمندانه هیچ است. خود مردان هوشمند به هیچ می‌رسند. در مقابل این، پولس رسول به ما می‌گوید که «کسی که اراده خدا را انجام می‌دهد تا ابد باقی می‌ماند،» و دوباره کلمات خداوند به شاگردانش را داریم که «میوه شما باید باقی بماند.» ایماندار، و فقط ایماندار، قدرت دارد که در آنچه تا ابد باقی خواهد ماند، مشارکت کند. بیایید این را با دقت بسیار در نظر بگیریم، و باشد که زندگی ما توسط تأملات ما اداره شود!
