همیشه مفید و مبارک است که خدا را در حاکمیت او در پس شرایط ببینیم. او سکان‌دار است. هیچ اتفاقی نمی‌افتد که او اجازه ندهد. در عین حال، باید بدانیم که او فقط افکار صلح‌آمیز نسبت به ما دارد و همه چیز برای خیریت کسانی که او را دوست دارند، با هم کار می‌کند (نگاه کنید به رومیان ۸:۲۸).
خدا اغلب از رنج و مشکلات برای تربیت ما و شبیه ساختن ما به مسیح استفاده می‌کند. افکار زیر این را به شکلی چشمگیر برجسته می‌کنند:
«بازدیدکننده‌ای در حال تماشای یک نقره‌ساز بود که نقره را در بوته‌اش گرم می‌کرد. آتش زیر آن داغ‌تر و داغ‌تر می‌شد. تمام مدت، نقره‌ساز با دقت از نزدیک به داخل بوته نگاه می‌کرد. بازدیدکننده پرسید: «چرا اینقدر دقیق به نقره نگاه می‌کنی؟» پاسخ داد: «من به چهرۀ خودم نگاه می‌کنم.» «وقتی می‌توانم چهرۀ خودم را در نقره ببینم، متوقف می‌شوم. آنگاه کار تمام شده است.» چرا نقره‌ساز آتش را زیر نقره روشن کرد؟ برای خالص کردن آن و کامل ساختن آن. آیا خدا در تأدیب خود مانند یک جلاد است که حکمی را بر ما اجرا می‌کند؟ نه، بلکه یک قدرت پاک‌کننده است.
کورۀ رنج و مبارزۀ دردناک تأدیب به چه معناست؟ خدا منتظر دیدن یک چهره است، چهرۀ پسرش. زیرا او «ما را از پیش تعیین کرده است تا به صورت پسرش درآییم» (رومیان ۸:۲۹). و او ما را از هر چیزی که می‌تواند آن تصویر را لکه‌دار یا خراب کند، پاک می‌کند.
مانند همۀ والدین خردمند، خدا نیز یک طرح اولیه، یک الگو دارد که بر اساس آن می‌خواهد زندگی فرزندانش را شکل دهد. آن الگو عیسی مسیح است، و هدف بزرگ خدا این است که «مسیح در شما شکل گیرد.» (ال.بی. کاومن / انتشارات زوندرون)
