اعتماد به خدا در طوفان‌ها: درس‌هایی از کتاب مقدس

«تو ... پناهگاهی برای نیازمند در پریشانی‌اش، سرپناهی از طوفان بوده‌ای.» اشعیا ۲۵:۴ NIV

همانطور که به فصل زمستان با طوفان‌های فراوانش نزدیک می‌شویم، برخی از ما در زندگی خود، هم طبیعی و هم روحانی، طوفان‌های زیادی را تجربه می‌کنیم. به یاد داشته باشید، مهم نیست که چه نوع طوفانی را تجربه می‌کنیم، خدا همیشه با ماست.

از آنجا که درس‌های زیادی در طول طوفان آموخته می‌شود، عیسی از ما می‌خواهد که از مبارزه با طوفان‌هایی که بر ما می‌کوبند دست برداریم و فقط آنها را تحمل کنیم (لوقا ۸:۲۲-۲۵). او می‌خواهد که ما به دنبال دلیلی باشیم که او اجازه داده است طوفان وارد زندگی ما شود. هنگامی که او توجه ما را جلب کند، تا به او گوش دهیم، آنگاه طوفان کار خود را انجام داده است.

پیدایش ۱:۲-۳ به ما بینشی می‌دهد در مورد اینکه چگونه خدا برای غلبه بر تاریکی با آوردن نور به آن عمل می‌کند، زیرا «خدا نور است؛ در او هیچ تاریکی نیست» (۱ یوحنا ۱:۵). مهم نیست که وضعیت ما چقدر تاریک است، خدا قادر است نور و صلح را به آن بیاورد. «خداوند ... در گردباد و طوفان است» (ناحوم ۱:۳).

عیسی گفت: «در من ممکن است صلح داشته باشید. در این دنیا مشکل خواهید داشت. اما دل قوی دارید! من بر دنیا غلبه کرده‌ام» (یوحنا ۱۶:۳۳).

اغلب اوقات وقتی در طوفان زندگی هستیم، اولین فکرمان این است: «چه گناهی مرتکب شده‌ام که این چیز وحشتناک را وارد زندگی‌ام کرده است؟» ایوب ۱:۸ به ما می‌گوید که ایوب درست زندگی می‌کرد و به خداوند خدمت می‌کرد. گاهی اوقات خدا می‌خواهد ما را تحریک کند تا ما را بالغ کند. وقتی خدا می‌خواهد ما را به سطح روحانی بالاتری برساند، ما تمایل به مقاومت داریم زیرا با سطح پیروزی که او قبلاً داده است، بیش از حد راحت شده‌ایم. او ممکن است اجازه دهد طوفانی بیاید که به روش‌هایی که ما به استفاده از آنها عادت کرده‌ایم، پاسخ ندهد. ایوب از آنچه در زندگی‌اش اتفاق می‌افتاد شگفت‌زده شد، اما در تمام این مدت ایمانش به خدا حتی قوی‌تر شد. و اگر ما به خدا اعتماد کنیم، او را باور کنیم، و بدون هیچ شکی بدانیم که او ما را به سطح بالاتری می‌برد، ایمان ما نیز قوی‌تر خواهد شد.

گناه طوفان‌ها را وارد زندگی ما می‌کند اما گناه مجبور نیست ما را شکست دهد. یوحنا نوشت: «این را به شما می‌نویسم تا گناه نکنید. اما اگر کسی گناه کند، ما کسی را داریم که در دفاع از ما با پدر صحبت می‌کند، عیسی مسیح عادل» (۱ یوحنا ۲:۱). باید به یاد داشته باشیم که گناه بر ما قدرتی ندارد (لوقا ۱۰:۱۹)، و اینکه عیسی بزرگترین طوفان آزار و اذیت را بر صلیب برای ما تحمل کرد. دانستن همه اینها به ما دلیل عالی برای ستایش نجات‌دهنده ما می‌دهد. مگر اینکه یاد بگیریم چگونه هدف خدا را در طوفان‌هایی که او در زندگی ما اجازه می‌دهد بخوانیم، خود را بی‌دفاع به این سو و آن سو پرتاب شده بر صخره‌های شک و ترس خواهیم یافت. راه انجام این کار این است که کلام او را روزانه مطالعه کنیم تا او را به عنوان پدر آسمانی خود بشناسیم، راه‌های او را بشناسیم، و با او رفاقت کنیم.

خدا می‌خواهد به ما نشان دهد که چگونه با طوفان‌هایی که در زندگی ما به پا می‌شوند، ارتباط برقرار کنیم. اولین راه برای مقابله با آنها این است که اعتراف کنیم آنها برای ما بیش از حد هستند و نمی‌دانیم چرا آمده‌اند. کار بعدی این است که تشخیص دهیم خدا می‌داند. سپس باید به او اعتماد کنیم تا اراده خود را به ما آشکار کند، به روش خود و در زمان خود. کار مهم این است که اعتماد کنیم، با دانستن اینکه عیسی کسی است که «باد را سرزنش کرد و به امواج گفت: 'ساکت! آرام باش!'» (مرقس ۴:۳۹). ما باید او را حتی قبل از اینکه بدانیم آیا طوفان آرام خواهد شد یا به ما قدرت تحمل آن داده خواهد شد، ستایش کنیم.