دو طبیعت در وجود ایمانداران حاضر است – طبیعت گناهکار و طبیعت الهی. طبیعت گناهکار توسط همه به ارث برده شده و توسط شیطان قدرت میگیرد (رومیان ۵:۱۲؛ یعقوب ۳:۱۵). در برخی ترجمههای کتاب مقدس به آن «زمینی»، «جسم»، «دنیا» یا «انسان کهنه» نیز گفته میشود. گناه هر روز در زندگی ما آشکار است و بسیاری از مشکلات را در زندگی مسیحی ایجاد میکند.
طبیعت الهی نتیجه سکونت روحالقدس در ایمانداران است که به آنها نگرشی جدید و رفتاری خدایی میبخشد (رومیان ۱۲:۲؛ افسسیان ۴:۲۳-۲۴). این زمانی آشکار میشود که فرد تحت کنترل روحالقدس و مطیع خدا باشد (رومیان ۶:۱۶؛ ۸:۶-۹). طبیعت الهی گاهی اوقات «خدایی»، «آسمانی»، «روحانی» یا «انسان جدید» نامیده میشود. طبیعت الهی اکنون و برای آینده مفید است (اول تیموتائوس ۴:۸).
هدف طبیعت الهی
دوم پطرس ۱:۳-۱۱ میگوید چرا مسیحیان باید طبیعت الهی را در زندگی روزمره خود ابراز کنند. توسعه آن برای یک زندگی مفید ضروری است و این تدبیر خدا برای مقابله با طبیعت گناهکار است. او «هر آنچه برای زندگی و خدایی لازم داریم» به ما داده است (دوم پطرس ۱:۳ NIV)، بنابراین ما منابع لازم برای زندگیای که او را خشنود میکند، داریم.
از طریق قدرت و وعدههای خدا باید «در طبیعت الهی شریک شویم و از فساد در جهان که ناشی از شهوات شیطانی است، بگریزیم» (دوم پطرس ۱:۴). وعدههای او شامل سکونت او در میان قومش، در شخص روحالقدس، و رفتار با ما با مراقبت والدین، به عنوان فرزندانش است (دوم قرنتیان ۶:۱۶-۱۸). بنابراین، قدرت ابراز طبیعت الهی، الهی است، نه انسانی (یوحنا ۱۵:۵). کلمه یونانی ترجمه شده «شرکت کردن» «کوینونوس» است که به معنای «شریک»، «سهیم» یا «داشتن چیزی مشترک» است و در جاهای دیگر به عنوان شرکا و همراهان توصیف شده است. این بدان معناست که خدا طبیعت خود را با ما به اشتراک میگذارد، و مشارکت فعال ما («هر تلاشی بکنید» در دوم پطرس ۱:۵) در نسخه بینالمللی جدید با بیان این به عنوان فعل «شرکت کردن» منتقل شده است.
یک دلیل مهم برای مشارکت در طبیعت الهی این است که به ما کمک میکند تا با طبیعت گناهکار مبارزه کنیم (دوم پطرس ۱:۴). اگر از هدایت روح پیروی کنیم، «شهوات طبیعت گناهکار را ارضا نخواهیم کرد» (غلاطیان ۵:۱۶). همچنین، جایگزینی فعالیتهای طبیعت گناهکار با فعالیتهای طبیعت الهی به جلوگیری از دادن جای پا به شیطان در زندگی ما کمک میکند و دو دلی ما را کاهش میدهد (افسسیان ۴:۲۲-۲۷؛ یعقوب ۴:۸). هرچه بیشتر در طبیعت الهی شریک شویم، زمان کمتری برای طبیعت گناهکار خواهیم داشت.
بنابراین، به ما توصیه میشود که «هر تلاشی بکنید تا به ایمان خود نیکویی ... دانش ... خویشتنداری ... پایداری ... خدایی ... محبت برادرانه و ... محبت را اضافه کنید» (دوم پطرس ۱:۵-۷). کلمه یونانی برای چگونگی انجام این کار «اسپوده» است که به معنای «مشتاق، جدی، غیور، کوشا» است. ما باید «هر تلاشی بکنیم» تا این ویژگیهای طبیعت الهی را ابراز کنیم.
این با وعده زندگیهای مؤثر و پربار همراه است اگر این ویژگیها به طور فزایندهای حاضر باشند (دوم پطرس ۱:۸)، همانطور که در رشد ما به سوی مسیحمانندی (افسسیان ۴:۱۳-۱۵) است. عدم توسعه این فضایل ما را از نظر روحانی کور و فراموشکار میکند (دوم پطرس ۱:۹).
همچنین، این وعده وجود دارد: «اگر این کارها را بکنید، هرگز نخواهید افتاد، و به پادشاهی ابدی استقبالی غنی دریافت خواهید کرد» (دوم پطرس ۱:۱۰). کلمه یونانی برای افتادن «پتایو» است که به معنای «لغزیدن» است. در این آیه به صورت استعاری به معنای لغزیدن به گناه استفاده شده است. به همین ترتیب، مسیح به عنوان «او که قادر است شما را از افتادن حفظ کند» توصیف شده است (یهودا ۲۴). اما البته، یعقوب گفت، «همه ما به طرق مختلف میلغزیم»، بنابراین این بدان معناست که هرچه بیشتر با طبیعت الهی مشغول باشیم، کمتر احتمال دارد که به رفتار گناهکارانه بیفتیم (یعقوب ۳:۲).
تصاویر طبیعت الهی
خوشبختانه برای نسلی که بصری فکر میکند، کتاب مقدس پر از تصاویر است. نمونههای کتاب مقدس از طبیعت الهی در ایمانداران میتواند درک ما را از این هدیه از خدا افزایش دهد.
ثمره روح به خوبی شناخته شده است: محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ملایمت و خویشتنداری (غلاطیان ۵:۲۲-۲۳). پولس ایمانداران را ترغیب میکند که خود را با: شفقت، مهربانی، فروتنی، ملایمت، صبر و بخشش بپوشانند. «و بر همه این فضایل محبت را بپوشانید» (کولسیان ۳:۱۲-۱۴). علاوه بر این، به ما توصیه میشود که از رفتار گناهکارانه بگریزیم و به دنبال: عدالت، خدایی، ایمان، محبت، استقامت، ملایمت و آرامش باشیم (اول تیموتائوس ۶:۱۱؛ دوم تیموتائوس ۲:۲۲). در نهایت، حکمتی که از آسمان میآید: پاک، صلحدوست، ملاحظهکار، مطیع، پر از رحمت و میوه نیکو، بیطرف و صادق است (یعقوب ۳:۱۷). این منجر به «حاصل عدالت» میشود (آیه ۱۸).
نمادهای استفاده شده در این مثالها، تصویری بیشتر از طبیعت الهی ارائه میدهند. این طبیعت افزایش مییابد، رشد میکند، پایدار میماند، محافظت میکند، یک هدف ارزشمند است و حکمت واقعی است. چه تصاویر جذاب و دلپذیری!
ویژگیهای طبیعت الهی
ویژگیهای اصلی طبیعت الهی، که از کتاب مقدس خلاصه شدهاند، در پایان این مقاله فهرست شدهاند. اینها ویژگیهای خدا و مسیحیت هستند. آنها در خلقت (رومیان ۱:۲۰)، در مسیح (یوحنا ۱۴:۹-۱۱) دیده میشوند و باید در ایمانداران در برابر دنیای نظارهگر آشکار باشند. مسیح به پیروان خود گفت که یکدیگر را دوست داشته باشند تا دیگران بدانند چه کسانی شاگردان او هستند (یوحنا ۱۳:۳۴-۴۵). زندگیهای پربار نیز در شاگردان او آشکار است (یوحنا ۱۵:۸). به همین ترتیب، طبیعت الهی باید امروز ایمانداران را متمایز کند، زیرا خدا از طریق آنها ارتباط برقرار میکند (دوم قرنتیان ۵:۲۰؛ اول یوحنا ۳:۷-۱۰).
آیا شواهد کافی برای محکوم کردن ما به مسیحی بودن وجود دارد؟
مسیحیت مردم را تغییر میدهد، نگرشها، خواستهها و ارزشهای آنها را دگرگون میکند. به عنوان مثال، تغییرات چشمگیر پطرس و یوحنا با این واقعیت توضیح داده شد که آنها «با عیسی بودند» (اعمال ۴:۱۳). با مشارکت در طبیعت الهی، ایمانداران توسط روحالقدس تغییر مییابند تا بیشتر شبیه مسیح شوند: «به شباهت او دگرگون میشوند» (دوم قرنتیان ۳:۱۷-۱۸). سپس دگرگونی نهایی ما وجود دارد: «هنگامی که او ظاهر شود، ما شبیه او خواهیم بود» (فیلیپیان ۳:۲۱؛ اول یوحنا ۳:۲).
پولس پس از توصیه به مسیحیان برای مشغول شدن به چیزهایی که: راست، شریف، درست، پاک، دوستداشتنی، ستودنی، عالی و قابل ستایش هستند، آنها را ترغیب میکند که آنچه را آموختهاند به کار گیرند (فیلیپیان ۴:۸-۹). اینکه چه کسی زندگی ما را کنترل میکند، تا حد زیادی به خود ما بستگی دارد. ما میتوانیم بیشتر از آنچه فکر میکنیم در مورد نحوه زندگی خود انتخاب کنیم. به همین دلیل است که باید «هر تلاشی بکنیم» تا روح، ارزشها، نگرشها و خواستههای گناهکارانه ما را با ارزشهای خدایی جایگزین کند.
پس، بیایید در طبیعت الهی مشارکت کنیم، از هر فرصتی برای همکار بودن با خدا نهایت استفاده را ببریم، طبیعت الهی را در دیگران تشخیص دهیم و سایر مسیحیان را نیز در آن تشویق کنیم (دوم قرنتیان ۶:۱؛ افسسیان ۵:۱۶).
طبیعت الهی عبارت است از:
فعال، جسور، دلسوز، ملاحظهکار، ثابتقدم، راضی، فداکار، تشویقکننده، مشتاق، بشارتدهنده، وفادار، بخشنده، سخاوتمند، مهربان، نیکو، باوقار، مفید، مقدس، صادق، مهماننواز، فروتن، بیطرف، شاد، آزادیبخش، صبور، دوستداشتنی، مطیع، مخالف گناه، صبور، صلحجو، پایدار، ستایشگر، دعاگو، آشتیدهنده، توبهکار، محترم، باایمان، خویشتندار، مطیع، شکرگزار، متحدکننده، بینا، حکیم، شگفتانگیز
فعال، جسور، دلسوز، ملاحظهکار، ثابتقدم، راضی، فداکار، تشویقکننده، مشتاق، بشارتدهنده، وفادار، بخشنده، سخاوتمند، مهربان، نیکو، باوقار، مفید، مقدس، صادق، مهماننواز، فروتن، بیطرف، شاد، آزادیبخش، صبور، دوستداشتنی، مطیع، مخالف گناه، صبور، صلحجو، پایدار، ستایشگر، دعاگو، آشتیدهنده، توبهکار، محترم، باایمان، خویشتندار، مطیع، شکرگزار، متحدکننده، بینا، حکیم، شگفتانگیز
فعال، جسور، دلسوز، ملاحظهکار، ثابتقدم، راضی، فداکار، تشویقکننده، مشتاق، بشارتدهنده، وفادار، بخشنده، سخاوتمند، مهربان، نیکو، باوقار، مفید، مقدس، صادق، مهماننواز، فروتن، بیطرف، شاد، آزادیبخش، صبور، دوستداشتنی، مطیع، مخالف گناه، صبور، صلحجو، پایدار، ستایشگر، دعاگو، آشتیدهنده، توبهکار، محترم، باایمان، خویشتندار، مطیع، شکرگزار، متحدکننده، بینا، حکیم، شگفتانگیز






