رنج خانواده ایمان در حال افزایش است: آزمایش‌ها فراوانند. اما لحظه رهایی نزدیک است. ساحل آسمانی در دید است. مردم خدا در هر سو ضعیف، شکسته و پریشان هستند، با این حال خدا برای ماست، در تمام مسیر از ویرانی تا جلال، و در مشورت از ازل تا ابد. ما برای او گنج هستیم (متی ۱۳:۴۴)، بله، «یک مروارید گرانبها» (آیه ۴۶). ما با گرانبهاترین و پرهزینه‌ترین مواد – نقره، طلا و مروارید – مقایسه می‌شویم. ما طبق هدف ابدی خدا، برای هماهنگی با تصویر پسر او در جلال (رومیان ۸:۲۹) از پیش تعیین شده‌ایم – هدفی مبارک که هیچ قدرتی نمی‌تواند آن را خنثی کند. شبیه او بودن و با او بودن سرنوشت حتمی ماست.
کوره تصفیه
اما در این میان کوره برای تصفیه و پاکسازی فلزات گرانبها از ناخالصی و کثیفی لازم است. شکستن و کوبیدن فرآیندی دردناک است، اما اگر تصفیه‌کننده الهی بخواهد در هر ذره نقره بازتاب تصویر خود را ببیند، نمی‌توان از آن صرف نظر کرد (ملاکی ۳:۳).
او بر دهانه کوره می‌نشیند، در حالی که خود مسیح، کاملاً پاک و با دلسوزی بی‌نهایت، در کنار رنج‌برنده در آن جای می‌گیرد (دانیال ۳:۲۵). حکمت، حکمت الهی، بر هر جزئیات نظارت می‌کند. حتی یک ضربه چکش اضافی یا بیش از حد شدید نخواهد بود: و کوره حتی یک درجه بیشتر از آنچه کاملاً ضروری است، گرم نخواهد شد. مدت و شدت آتش‌های رنج محدود و کنترل شده است. خدا مشکلات ما را اندازه‌گیری می‌کند، کوره را آماده و گرم می‌کند، و فرآیند انضباطی را تا رسیدن به نتیجه نهایی – هماهنگی اخلاقی با مسیح در بالا – ادامه می‌دهد.
همه چیز، همه چیز تحت دست پدر است؛ او «هرگز باعث اشک بی‌مورد فرزندش نخواهد شد.»
درس‌هایی از انضباط
آیا ما به دنبال فرار از انضباط فعلی و دردناک خداوند هستیم، در حالی که به جایگاه برجسته‌ای که هر یک از ما قرار است اشغال کنیم فکر می‌کنیم – انضباطی که علاوه بر این، فقط برای یک فصل است و برای آن نیازی وجود دارد (اول پطرس ۱:۶)؟
گریه ممکن است برای یک شب دوام آورد، اما شادی در صبح می‌آید (مزمور ۳۰:۵).
دره باکا (مزمور ۸۴:۶) که با اشک‌ها خیس شده و سکوت آن با هق‌هق نجات‌یافتگان خداوند شکسته شده است، به سوی آرامش و پرستش خانه خداوند (آیه ۴) هدایت می‌کند. مصیبت راه تعیین شده خدا برای همه پسران و دختران اوست، اما به پادشاهی و کمال شادی ختم می‌شود.
علاوه بر این، درس‌های فعلی و همچنین آینده‌ای باشکوه وجود دارد. ما هنوز در مدرسه خدا هستیم، که لزوماً کم و بیش یک مدرسه غم است. غنی‌ترین درس‌های ما در سایه به ما آموخته می‌شود که هرگز نمی‌توانستیم در آفتاب یاد بگیریم. در بهترین ما ریشه‌های پنهان بسیاری از شر وجود دارد و این یک رحمت است که اینها برای خودمان آشکار می‌شوند.
«روح من حتی مانند کودکی از شیر گرفته شده است» حالتی رسیده از روح را بیان می‌کند. روحی شکسته و تربیت شده ارزشی بی‌قیمت دارد.
اعتماد به دست خدا
زمان‌های من در دست توست (مزمور ۳۲:۱۵).
آیا دستی امن است؟ دستی قادر مطلق؟ دستی بی‌نهایت مهربان؟ بله! دستی که شما را نگه می‌دارد، دستی از عشق الهی و قدرت مطلق است. زمان‌های ما، چه تاریک و چه روشن، چه از غم، ویرانی، فقر یا مرگ، در دست یهوه است، و این برای ضعف کافی است که به آن تکیه کند. زندگی ما به نظر می‌رسد یک تار درهم پیچیده است. چه کسی می‌تواند اسرار آن را باز کند یا تناقضات ظاهری آن را توضیح دهد؟ اما اعتماد ایمان این است – که خدای ما نخ زندگی را در دست دارد. همه چیز در برابر او نور کامل است، اگرچه برای ما تاریک و غیرقابل توضیح است.
«او راهی را که می‌رود می‌داند.» همیشه اعمال او را، هرچند خودشان غیرقابل حل باشند، با عشق او تفسیر کنید، که برای روح ما به خوبی شناخته شده است. ماهیت راه‌های او صرفاً بازتاب طبیعت اوست – نور و عشق.
همه چیز برای خیر با هم کار می‌کنند (رومیان ۸:۲۸).
همه چیز را مستقیماً به منبعی که خداست – خدایی که تنها پسر خود را داد – برگردانید؛ آنجا آرام بگیرید. مشغولیت با علل ثانویه یا عوامل و ابزارها خدا را از صحنه خارج می‌کند. هیچ غمی نمی‌تواند به شما برسد مگر اینکه او دستور دهد؛ فقر نمی‌تواند شما را لمس کند مگر اینکه او اجازه دهد؛ دوستی‌ها نمی‌توانند قطع شوند مگر اینکه او اجازه دهد؛ عزیزان نمی‌توانند بمیرند مگر اینکه او دست خود را بردارد؛ و قلب‌ها نمی‌توانند بشکنند مگر اینکه او با حاکمیت خود اجازه دهد.
«اما در مورد خدا، راه او کامل است.»
نمونه و حضور مسیح
مسیح «مرد غم‌ها» بود. خدا فقط یک پسر بدون گناه داشت، اما هرگز پسری بدون غم نداشت (عبرانیان ۱۲:۸) «که همه در آن شریک هستند.» خداوند مبارک در وحشی‌ترین طوفان، در تاریک‌ترین شب با ماست. وحشتناک‌ترین طوفان نمی‌تواند ما را غرق کند، همانطور که نمی‌تواند او را غرق کند (مرقس ۴:۳۷–۴۱). او که بر دریا راه می‌رود (متی ۱۴:۲۵) به عنوان خداوند عناصر خشمگین، در میان خود می‌خوابد، در حالی که بادها و امواج به اطراف می‌کوبند.
غلبه از طریق عشق
مصیبت نمی‌تواند ما را از محبت خدا جدا کند، اما محبت خدا به زودی ما را برای همیشه از مصیبت جدا خواهد کرد و ما را در سعادت ابدی قرار خواهد داد. در این میان، محبت مسیح ما را در طول آزمایشات زندگی «بیش از فاتحان» (رومیان ۸:۳۵–۳۹) هدایت می‌کند. اجازه ندهید خود را در غم خودخواهانه غرق کنید. خدا اسارت ایوب را زمانی که برای دوستانش دعا کرد (ایوب ۴۲:۱۰) برگرداند و به او «دو برابر آنچه قبلاً داشت» داد. درس‌های بیابان برای دیگران نیز هست، نه فقط برای شما، مطمئن شوید که آنها را به خوبی یاد می‌گیرید و میوه آنها را به همسفران خود منتقل می‌کنید (اول قرنتیان ۱:۳–۶). آزمایش ایمان شما (یعقوب ۱:۳) به زودی به پایان می‌رسد، سپس آزمایش آن «گرانبهاتر از طلا» در روز آینده به طور عمومی پاداش داده خواهد شد (اول پطرس ۱:۷).
