خداوند عیسی اکنون در ما «از رنج جان خود» (اشعیا ۵۳:۱۱ KJV) می‌بیند، که به او رضایت می‌بخشد و به پدر در کار پسرش رضایت و خشنودی می‌دهد (متی ۱۷:۵). در نبوت دانیال می‌خوانیم که چگونه خداوند عیسی پیروزی خود را به اجرا می‌گذارد. دانیال نوشت: «هفتاد هفته [سال] بر قوم تو و بر شهر مقدس تو مقرر شده است، تا گناه را به پایان رساند، به گناه خاتمه دهد، و برای شرارت کفاره کند، تا عدالت ابدی را بیاورد و رؤیا و نبوت را مهر و موم کند» (۹:۲۴).
هشت نتیجه از پیروزی خداوند عیسی بر گناه، مرگ و شیطان وجود دارد. اینها عبارتند از:
تکمیل، رستاخیز و جلال بدن و عروس او، کلیسا؛نجات اسرائیل و ارتقای آنها به رهبری و آموزش ملت‌ها؛قضاوت ملت‌ها؛برپایی پادشاهی او بر روی زمین؛قضاوت جهان در عدالت؛به اجرا گذاشتن پیروزی او بر شیطان و سرکوب نیروهای تاریکی و شر؛تحقق بخشیدن به تمام نبوت‌ها؛ ونو ساختن همه چیز.
بیایید برخی نکات را در ارتباط با این نتایج بررسی کنیم.
بردن کلیسای خود به آسمان
در این عصر، خداوند عیسی در میان قوم خود حضور دارد. او روح‌القدس را فرستاده است تا قومی را از میان ملت‌ها برای نام خود فراخواند (اعمال ۱۵:۷-۸،۱۴). خداوند همچنین وعده داده است که «من دوباره می‌آیم و شما را نزد خود می‌برم تا هر جا که من هستم، شما نیز باشید» (یوحنا ۱۴:۳).
پایان این عصر با صدای بزرگ و پیروزمندانه شیپور خدا و صدای فرشته مقرب مشخص خواهد شد. شیپور و صدایی در زمان اعطای شریعت شنیده شد (خروج ۱۹:۱۹). آنها دوباره شنیده خواهند شد که قوم خدا، نجات‌یافتگان زمین از این عصر را فرا می‌خوانند تا خداوند عیسی را در هوا ملاقات کنند. بدن‌های ما سپس تغییر خواهند یافت تا شبیه بدن پرجلال او شوند (فیلیپیان ۳:۲۰-۲۱). «خود خداوند با فریاد، با صدای فرشته مقرب و با شیپور خدا از آسمان فرود خواهد آمد، و مردگان در مسیح اول برخواهند خاست. سپس ما که زنده و باقی مانده‌ایم، با آنها در ابرها ربوده خواهیم شد تا خداوند را در هوا ملاقات کنیم: و بدین ترتیب همیشه با خداوند خواهیم بود» (اول تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۸).
ایوب، در زمان خود، از این رویداد شگفت‌انگیز آگاه بود و مشتاق آن بود، و گفت: «زیرا می‌دانم که فدیه‌دهنده من زنده است، و او در روز آخر بر روی زمین خواهد ایستاد. و اگرچه پس از پوست من کرم‌ها این بدن را نابود کنند، اما در جسم خود خدا را خواهم دید؛ کسی را که خودم خواهم دید، و چشمانم او را خواهند دید، و نه دیگری» (ایوب ۱۹:۲۵-۲۷).
بازگرداندن اسرائیل
پولس در نامه خود به رومیان، سؤالی بلاغی درباره اسرائیل مطرح کرد: «آیا خدا قوم خود را دور انداخته است؟» بسیاری به غلط معتقدند که خدا دیگر کاری با ملت اسرائیل نخواهد داشت. پولس با گفتن این فکر پاسخ داد: «خداوند هرگز. زیرا من یک اسرائیلی هستم، از نسل ابراهیم، از قبیله بنیامین. خدا قوم خود را که از پیش می‌شناخت، دور نینداخته است» (رومیان ۱۱:۱-۲).
اشعیا و میکاه هر دو از زمانی در آینده سخن گفتند که اورشلیم پایتخت مذهبی و سیاسی جهان خواهد بود. این دو نبوت در همه چیز به جز چند کلمه یکسان هستند. «و چنین خواهد شد در روزهای آخر؛ که کوه خانه خداوند در بالای کوه‌ها استوار خواهد شد، و بالاتر از تپه‌ها برافراشته خواهد شد. و همه ملت‌ها به سوی آن سرازیر خواهند شد» (اشعیا ۲:۲؛ میکاه ۴:۱ را ببینید). این آیات ادامه می‌دهند تا از زمانی از صلح و رفاه بگویند، با اسرائیل که راه‌های خدا و شریعت را به ملت‌ها آموزش می‌دهد، که منجر به پرستش می‌شود.
شاگردان در زمان خود از خداوند پرسیدند: «آیا در این زمان پادشاهی را به اسرائیل باز خواهی گرداند؟» پاسخ او این بود که زمان آن رویداد برای هیچ کس جز پدر معلوم نیست (اعمال ۱:۶-۷). اگرچه ما زمان وقوع این امور را نمی‌دانیم، اما می‌دانیم چگونه: در پایان مصیبت بزرگ، خداوند عیسی بر کوه زیتون قدم خواهد گذاشت.
درست قبل از این، نیروهای تاریکی از چهار گوشه زمین ارتشی بزرگتر از آنچه تاکنون دیده شده است، گرد خواهند آورد. این انبوه سربازان تحت رهبری شیاطین، و در برخی موارد تسخیر شده توسط شیاطین، در مقابل اورشلیم جمع خواهند شد و دره یهوشافات را پر خواهند کرد. یوحنا توضیح بیشتری افزود: «و من سه روح ناپاک را دیدم... که از دهان اژدها، و از دهان وحش، و از دهان نبی دروغین بیرون آمدند. زیرا آنها ارواح شیاطین هستند که معجزات می‌کنند، و به سوی پادشاهان زمین و تمام جهان می‌روند تا آنها را برای نبرد آن روز بزرگ خدای قادر مطلق گرد آورند» (مکاشفه ۱۶:۱۳-۱۴).
همانطور که ارتش اصلی به سمت جنوب به سوی شهر حرکت می‌کند، اولین واحدها قبلاً آن را محاصره کرده‌اند، حومه شهر را ویران کرده و کودکان را به بردگی می‌فروشند. این کوتاه‌ترین بردگی در تمام تاریخ بی‌رحمانه بردگی جهان خواهد بود. نبی یوئیل در مورد این ارتش نوشت: «قومی بزرگ و قوی؛ هرگز مانند آن نبوده است... آتشی پیش روی آنها می‌سوزد... و پشت سر آنها بیابانی ویران» (۲:۲-۳).
این توده منظم شیطانی توسط عوامل شیطان بر روی زمین گرد هم آمده بودند: «انبوه، انبوه در دره تصمیم» (۳:۱۴). زکریا توضیح داد و به نبوت یوئیل افزود: «زیرا من [خدا] همه ملت‌ها را علیه اورشلیم گرد خواهم آورد... سپس خداوند بیرون خواهد رفت و با این ملت‌ها خواهد جنگید، همانطور که در روز نبرد جنگید. و پاهای او در آن روز بر کوه زیتون که در شرق اورشلیم است، خواهد ایستاد» (زکریا ۱۴:۲-۴). سرانجام خداوند بیرون خواهد رفت تا دشمنان خود را با کلام و با درخشش حضور خود قضاوت و شکست دهد.
عامل این رویداد فاجعه‌بار این است که یهودیان سرانجام برای مصلوب کردن خداوند عیسی، رد کردن خداوند خدای خود، و بت‌پرستی خود توبه می‌کنند. این نیز توسط زکریا توضیح داده شده است: «و چنین خواهد شد در آن روز که من به دنبال نابودی همه ملت‌هایی خواهم بود که علیه اورشلیم می‌آیند. و من روح فیض و التماس را بر خانه داوود و بر ساکنان اورشلیم خواهم ریخت. و آنها به من که او را سوراخ کرده‌اند، نگاه خواهند کرد. و برای او سوگواری خواهند کرد، همانطور که برای تنها پسر خود سوگواری می‌کنند. و برای او تلخ‌کام خواهند بود، همانطور که برای فرزند اول خود تلخ‌کام هستند. در آن روز سوگواری بزرگی در اورشلیم خواهد بود. مانند سوگواری حدادریمون در دره مجدون. و زمین سوگواری خواهد کرد، هر خانواده جداگانه... هر خانواده جداگانه، و زنانشان جداگانه» (۱۲:۹-۱۴).
درست در لحظه‌ای که سوگواری آغاز می‌شود، خدا آنها را خواهد شنید و نبوت دیگری محقق خواهد شد – ملت همان کلمات توبه را بر زبان خواهند آورد: «او خوار و مردود شده از مردان بود؛ مردی از غم‌ها و آشنا با اندوه، و ما چهره‌های خود را از او پنهان کردیم... مطمئناً او غم‌های ما را بر دوش کشید و اندوه‌های ما را حمل کرد. با این حال ما او را ضربت‌خورده، از خدا زده شده و رنج‌دیده می‌دانستیم. اما او برای گناهان ما زخمی شد. او برای شرارت‌های ما کوبیده شد. مجازات صلح ما بر او بود و با زخم‌های او ما شفا یافتیم» (اشعیا ۵۳:۳-۵). با ریختن روح خدا بر آنها، ناگهان آنها سرانجام آنچه را که قادر نبودند، به وضوح خواهند دید. حقیقت مبارک بر آنها آشکار خواهد شد، و آنها نجات خواهند یافت. اسرائیل ناجی خود را خواهد دید – همان کسی که برای آنها مرد و اجدادشان در به مرگ سپردن او نقش داشتند. با این حال در آینده، این واقعی و درست است.
قضاوت ملت‌ها
به زودی، جهان از رویدادهای وحشتناکی عبور خواهد کرد: داوری‌هایی که از طریق فرشتگان خدا بر زمین بی‌ایمان ریخته می‌شود. آنها او را خواهند دید که تمام داوری به او داده شده است، داور جهان، خداوند عیسی مسیح. ما ایمانداران با اشتیاق منتظر بازگشت نجات‌دهنده در هوا هستیم تا ما را قبل از این داوری‌ها به خانه ببرد، تا برای همیشه با او باشیم. پولس رسول کلمات تسلی و اطمینان را به ما داد: «شما که در رنج هستید، با ما آرام بگیرید، هنگامی که خداوند عیسی با فرشتگان قدرتمند خود از آسمان آشکار شود. در آتش شعله‌ور، انتقام از کسانی که خدا را نمی‌شناسند و از انجیل خداوند ما عیسی مسیح اطاعت نمی‌کنند؛ کسانی که با هلاکت ابدی از حضور خداوند و از جلال قدرت او مجازات خواهند شد؛ هنگامی که او بیاید تا در قدیسان خود جلال یابد و در همه کسانی که ایمان دارند تحسین شود» (دوم تسالونیکیان ۱:۷-۱۰).
داوری در حال افزایش است و تا لحظه حضور دوباره خداوند بر روی زمین ادامه خواهد داشت، زمانی که کوه زیتون از هم خواهد شکافت. جغرافیای مصر به طور رادیکال تغییر خواهد کرد و رود نیل تنها هفت جریان خواهد شد (اشعیا ۱۱:۱۵). ارتش‌های مهاجم سوزانده خواهند شد و خداوند عیسی به پاکسازی ملت‌های جهان خواهد پرداخت.
فرشتگان قدرت او یک بار دیگر «با صدای بلند شیپور، فرستاده خواهند شد، و آنها برگزیدگان او را از چهار باد، از یک سر آسمان تا سر دیگر جمع خواهند کرد» (متی ۲۴:۳۱). بسیاری از مردم عزیز خدا در بیابان‌ها پنهان خواهند شد، و توسط خدا همراه با کسانی که نشان وحش را رد می‌کنند، حفظ خواهند شد (مکاشفه ۱۲:۶،۱۳-۱۷). قوم او با ستایش و شادی به او سلام خواهند کرد، و دوباره با کلمات اشعیا، «این کیست که از ادوم با لباس‌های رنگ شده از بوزره می‌آید؟» (اشعیا ۶۳:۱). این رویدادها همچنین نبوت حزقیال را محقق می‌کنند: «زیرا من شما را از میان بت‌پرستان خواهم گرفت، و شما را از همه کشورها جمع خواهم کرد، و شما را به سرزمین خودتان خواهم آورد. سپس آب پاک بر شما خواهم پاشید و شما پاک خواهید شد: از تمام ناپاکی‌هایتان شما را پاک خواهم کرد. قلبی جدید نیز به شما خواهم داد و روحی جدید در شما خواهم نهاد» (۳۶:۲۴-۲۶).
در همین حال، خداوند فرشتگان خود را یک بار دیگر خواهد فرستاد، این بار برای آوردن همه ملت‌ها در برابر او. «و در برابر او همه ملت‌ها جمع خواهند شد: و او آنها را از یکدیگر جدا خواهد کرد، همانطور که چوپان گوسفندان خود را از بزها جدا می‌کند: و او گوسفندان را در دست راست خود قرار خواهد داد، اما بزها را در دست چپ... و اینها به مجازات ابدی خواهند رفت: اما صالحان به زندگی ابدی» (متی ۲۵:۳۲-۳۳،۴۶). گوسفندان کسانی هستند که پادشاهی را که در حال برپایی بر روی زمین است، به ارث می‌برند. بزها کلمات وحشتناک را می‌شنوند: «از من دور شوید ای لعنت‌شدگان به آتش ابدی که برای شیطان و فرشتگانش آماده شده است» (آیه ۴۱).
برپایی پادشاهی بر روی زمین
حزقیال ۳۶ تا پایان کتاب کامل‌ترین شرح وقایع پس از بازگشت خداوند عیسی برای اسرائیل و داوری ملت‌ها را ارائه می‌دهد. نبی تولد جدید اسرائیل را توصیف می‌کند و شرحی از سرزمین، قلمروهای قبیله‌ای، پرستش معبد و ساختمان‌های آن را ارائه می‌دهد. موارد مهم دیگر برای تصویر کلی در اشعیا یافت می‌شود.
در حزقیال ۳۷ می‌خوانیم که چگونه نبی به دره‌ای از استخوان‌های خشک برده شد، که وضعیت کنونی اسرائیل را نشان می‌دهد. به او گفته شد: «بر این استخوان‌ها نبوت کن» (آیه ۴). سپس روح‌القدس شروع به کار کرد تا استخوان‌ها را با تاندون‌ها، گوشت و پوست بپوشاند. پس از پوشیده شدن، بدن‌های زنده برخاستند، که نشان‌دهنده رستاخیز و بازسازی قریب‌الوقوع اسرائیل است. در فصل‌های بعدی، توصیفاتی از ملت و معبد در طول هزار سال سلطنت خداوند عیسی را داریم. کلیسا یک فراخوان آسمانی دارد در حالی که اسرائیل قرار است بر روی زمین حکومت کند – یک سلطنت شاد و پر رونق.
ما این اصل را در پیدایش می‌بینیم – باغ و رودی که از آن جاری می‌شود، تقسیم می‌شود تا به چهار گوشه زمین برود و باروری و برکت بیاورد – که در عصر امروز به عنوان روح‌القدس از طریق مسیحیان واقعی کار می‌کند (یوحنا ۷:۳۷-۳۹ را ببینید). در سلطنت هزار ساله خداوند عیسی، رودی که از معبد جاری می‌شود، هر چه جلوتر می‌رود پهن‌تر و عمیق‌تر می‌شود و زمین و دریای مرده را شفا می‌دهد (حزقیال ۴۷:۱-۱۲). در حالت ابدی نیز رودی جاری داریم که شادی، شفا و باروری را به زمین در حالت ابدی خود می‌آورد، و با برگ‌های شفابخش بر درختان مانند حزقیال (مکاشفه ۲۲:۱-۲).
اشعیا و میکاه هر دو اورشلیم را به عنوان مرکز تمام زمین نشان می‌دهند، جایی که خدا باید پرستش شود و از آنجا شریعت برای همه ملت‌های جهان صادر می‌شود. خداوند عیسی «در میان بسیاری از مردم داوری خواهد کرد، و ملت‌های قوی دوردست را سرزنش خواهد کرد. و آنها شمشیرهای خود را به گاوآهن و نیزه‌های خود را به داس تبدیل خواهند کرد. ملتی شمشیر بر ملت دیگر بلند نخواهد کرد، و دیگر جنگ را نخواهند آموخت. اما هر کس زیر تاک خود و زیر درخت انجیر خود خواهد نشست. و هیچ کس آنها را نخواهد ترساند» (میکاه ۴:۳-۴؛ اشعیا ۲:۴ را ببینید).
این به هیچ وجه تمام تغییراتی نیست که رخ خواهد داد، زیرا حیوانات درنده گیاه‌خوار می‌شوند و با خوشحالی با کسانی که قبلاً شکار می‌کردند، مخلوط می‌شوند. حتی نوزاد نیز می‌تواند نزدیک لانه مارهای کشنده بازی کند. دلیل این تغییرات معجزه‌آسا چیست؟ «آنها در تمام کوه مقدس من آسیب نخواهند رساند و نابود نخواهند کرد؛ زیرا زمین پر از معرفت خداوند خواهد شد، همانطور که آب‌ها دریا را می‌پوشانند» (اشعیا ۱۱:۹). اشعیا این زمان پربرکت را توصیف می‌کند: «بیابان و مکان تنها برای آنها شاد خواهند شد. و صحرا شاد خواهد شد و مانند گل رز شکوفا خواهد شد. به وفور شکوفا خواهد شد، و حتی با شادی و آواز خواندن شاد خواهد شد... آنها جلال خداوند و برتری خدای ما را خواهند دید» (۳۵:۱-۲).
قضاوت جهان در عدالت
پولس به شنوندگان خود در آتن هشدار داد که خدا «اکنون به همه مردم در همه جا فرمان می‌دهد که توبه کنند، زیرا او روزی را تعیین کرده است که در آن جهان را در عدالت توسط آن مردی که او تعیین کرده است، داوری خواهد کرد: که از آن به همه مردم اطمینان داده است که او را از مردگان برخیزانده است» (اعمال ۱۷:۳۰-۳۱).
از زمان سقوط آدم، این جهان پر از خشونت و بی‌رحمی بوده است. بی‌عدالتی و استثمار تا زمانی که این سیستم کنونی دوام دارد، ادامه خواهد داشت. جنگ‌ها، طاعون‌ها، دروغ‌ها و فریب‌ها همه جا ما را احاطه کرده‌اند، و از همان اوایل که انسان برای اولین بار از خدا نافرمانی کرد، چنین بوده است. هیچ چیز تغییر نکرده و تغییر نخواهد کرد تا زمانی که خدا بخواهد، زیرا خدا فرمان داده است: «من آن را واژگون خواهم کرد، واژگون خواهم کرد، واژگون خواهم کرد، و دیگر نخواهد بود، تا زمانی که او که حق آن است بیاید و من آن را به او خواهم داد» (حزقیال ۲۱:۲۷).
هیاهوی انقلاب و نارضایتی انسانی تنها زمانی خاموش خواهد شد که صدای شیپور خدا صلح ابدی را اعلام کند. یک قانون، یک حاکم و یک پرستش جای بت‌پرستی، ریاکاری و فریب را خواهد گرفت. «به نام عیسی هر زانویی باید خم شود... و هر زبانی باید اعتراف کند که عیسی مسیح خداوند است، برای جلال خدای پدر» (فیلیپیان ۲:۱۰-۱۱؛ اشعیا ۴۵:۲۳ را ببینید).
خداوند عیسی برای داوری جهان می‌آید. او داور عالی است که حکومت می‌کند، دفاع می‌کند و اداره می‌کند. او همه این نقش‌ها را به طور کامل با اقتدار مطلق، قدرت و عدالت انجام خواهد داد. در واقع، خدا قبلاً «تمام داوری را به پسر سپرده است» (یوحنا ۵:۲۲).
در اواخر مکاشفه می‌خوانیم: «و من یک تخت بزرگ سفید را دیدم، و او را که بر آن نشسته بود که از چهره‌اش زمین و آسمان فرار کردند... و من مردگان، کوچک و بزرگ را دیدم که در برابر خدا ایستاده بودند... و مرگ و جهنم مردگان را که در آنها بودند، تسلیم کردند، و آنها داوری شدند... و مرگ و هادس به دریاچه آتش افکنده شدند. این مرگ دوم است. و هر کس که نامش در کتاب حیات نوشته نشده بود، به دریاچه آتش افکنده شد» (مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵).
تحقق نبوت و به ثمر رساندن اهداف خدا
ما قبلاً دیده‌ایم که خدا یک برنامه و جدول زمانی دارد. همه چیز به موقع و مطابق با آن برنامه جهانی است که «مقرر شده بود... تا گناه را به پایان رساند، و به گناهان خاتمه دهد، و برای شرارت کفاره کند، و عدالت ابدی را بیاورد، و رؤیا و نبوت را مهر و موم کند و قدوس‌ترین را مسح کند» (دانیال ۹:۲۴).
رؤیای یوحنا با تکرار آن کلمه بسیار زیبا «بیا» به پایان می‌رسد، گویی از دهان خدا. صحنه‌های زیبا، شاد و پر از شادی بسیاری وجود دارد، اما لطافتی که خدای ما کتاب خود را با آن به پایان رساند، شادی، قدردانی و عشق را به قلب می‌آورد. او اعلام کرد: «اینک خیمه خدا با آدمیان است. و او با آنها ساکن خواهد شد، و آنها قوم او خواهند بود، و خود خدا با آنها خواهد بود، و خدای آنها خواهد بود. و خدا تمام اشک‌ها را از چشمان آنها پاک خواهد کرد، و دیگر مرگی نخواهد بود، نه غم و نه گریه، و نه دیگر دردی نخواهد بود، زیرا چیزهای گذشته از بین رفته‌اند. و او که بر تخت نشسته بود گفت: «اینک من همه چیز را نو می‌سازم»» (مکاشفه ۲۱:۳-۵).
پایان‌نوشت: نقل قول‌ها از KJV هستند، اما ممکن است تغییراتی که طبق ویرایش نیوبری دقیق‌تر تلقی می‌شوند، وجود داشته باشد.
