روزی، مردی جوان و ثروتمند با خداوند عیسی ملاقات کرد و از او پرسید: «ای معلم نیکو، چه کنم تا حیات جاودانی را به ارث برم؟» (مرقس ۱۰:۱۷ ESV؛ متی ۱۹:۱۶؛ لوقا ۱۸:۱۸ را ببینید). او جوان بود و انتظار داشت زندگی طولانی در پیش داشته باشد. ثروتمند بود و می‌توانست از زندگی خود لذت ببرد. مذهبی بود و شریعت را رعایت می‌کرد (مرقس ۱۰:۲۰). با این حال، او به دنبال چیزی فراتر از یک زندگی موفق بود؛ او به دنبال حیات جاودانی بود!
حیات جاودانی چیست؟
خداوند عیسی درباره نوع جدیدی از زندگی صحبت کرد که او به ارواح مرده ما خواهد بخشید. او آن را زندگی فراوان (یوحنا ۱۰:۱۰) و زندگی جاودانی (یوحنا ۱۱:۲۵) نامید.
بیایید با این ادعا شروع کنیم که زندگی «جاودانی» نشانه‌ای از مدت زمان آن نیست. همه انسان‌ها روح‌هایی دارند که تا ابد باقی خواهند ماند. و کتاب مقدس به وضوح بیان می‌کند که افراد شرور مجازات ابدی دریافت خواهند کرد (یوحنا ۵:۲۸-۲۹؛ متی ۲۵:۴۶). عیسی این زندگی جاودانی را در دعای کاهن اعظم خود تعریف کرد: «این است حیات جاودانی که تو را خدای واحد حقیقی و عیسی مسیح را که فرستادی بشناسند» (یوحنا ۱۷:۳).
زمان حال فعل «شناختن» نشان می‌دهد که این شناخت از طریق تجربه است، نه فقط دانش فکری. این نوع شناخت زندگی ما را تغییر می‌دهد تا بیشتر شبیه عیسی شویم. به هر حال، عیسی حیات جاودانی حقیقی است (یوحنا ۱۴:۶). این بدان معناست که داشتن حیات جاودانی، شناخت عیسی به روشی نزدیک است که ما را تغییر می‌دهد تا شبیه او شویم. نتیجه نهایی این است که ما همانند او زندگی خواهیم کرد.
منبع حیات جاودانی
آدم زندگی خود را از خدا دریافت کرد. حیات جاودانی نوع جدیدی از زندگی است که آن نیز از خدا می‌آید (تیطس ۱:۲). این زندگی با نجات ما مرتبط است؛ آن را به دست نمی‌آوریم، بلکه آن را به فیض دریافت می‌کنیم (افسسیان ۲:۸-۹).
خداوند وعده‌ای روشن داد: «هر که به او ایمان آورد، هلاک نشود، بلکه حیات جاودانی داشته باشد» (یوحنا ۳:۱۶). تنها شرط در اینجا ایمان آوردن به خداوند عیسی است. این بدان معناست که حیات جاودانی هدیه‌ای از جانب خداست. اگر به او ایمان نیاورده‌اید، پس خواندن را متوقف کنید و اکنون به خدا دعا کنید تا این سفر زیبا را با خداوند آغاز کنید. اعتراف کنید که گناهکار هستید و تمام بارهای خود را بر صلیب خداوند عیسی بیندازید تا از هدیه حیات جاودانی او لذت ببرید.
برکات حیات جاودانی
حیات جاودانی یک واقعیت کنونی برای هر کسی است که به خداوند عیسی ایمان دارد. او وعده داد: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که کلام مرا بشنود و به فرستنده من ایمان آورد، حیات جاودانی دارد» (یوحنا ۵:۲۴). او درباره یک وعده آینده صحبت نمی‌کرد، بلکه درباره یک واقعیت کنونی. ما می‌توانیم از حیات جاودانی – زندگی الهی عیسی – اکنون، در بدن‌های کنونی و شرایط فعلی خود لذت ببریم.
خداوند به ما استعاره جالبی از خوردن و نوشیدن او داد، هنگامی که گفت: «هر که گوشت مرا بخورد و خون مرا بنوشد، حیات جاودانی دارد» (یوحنا ۶:۵۴). او توضیح داد: «هر که مرا بخورد، او نیز به خاطر من زندگی خواهد کرد» (یوحنا ۶:۵۷). وقتی رابطه قوی با عیسی داشته باشید، زندگی عیسی را در زندگی خود جذب خواهید کرد. شما زندگی او را عملاً بخشی از زندگی خود خواهید کرد، و این شما را تغییر خواهد داد تا بیشتر شبیه او شوید.
یکی از برکات مهم داشتن حیات جاودانی، امنیت ابدی است که به ارمغان می‌آورد. مسیح اشاره کرد که گوسفندان حقیقی او – شاگردانش – کسانی هستند که به صدای او گوش می‌دهند و او را دنبال می‌کنند (یوحنا ۱۰:۲۷). به آن شاگردان، او «حیات جاودانی می‌دهد، و آنها هرگز هلاک نخواهند شد» (یوحنا ۱۰:۲۸). این برکتی است که ما می‌توانیم اکنون و تا ابد از آن لذت ببریم.
حیات جاودانی به عنوان یک تجربه آینده
در عصر حاضر ما در بدن‌های ضعیفی هستیم که از پیری و بیماری رنج می‌برند، زیرا در دنیایی زندگی می‌کنیم که به دلیل گناه لعنت شده است (پیدایش ۳:۱۷). ما وسوسه می‌شویم و اغلب به دلیل طبیعت سقوط کرده‌ای که هنوز داریم، شکست می‌خوریم. این شرایط توانایی ما را برای لذت بردن کامل از حیات جاودانی محدود می‌کند. در آینده به ما حیات جاودانی وعده داده شده است که تمام فداکاری‌هایی را که برای مسیح در عصر حاضر انجام دادیم، جبران خواهد کرد (مرقس ۱۰:۳۰).
پولس این وعده را «امید حیات جاودانی» می‌نامد (تیطس ۳:۷). داشتن این امید ما را قادر می‌سازد تا رنج‌هایی را که در این دنیا داریم، با اطمینان از لذت بردن کامل از حیات جاودانی در آینده، تحمل کنیم. خداوند عیسی این ایده را به بهترین شکل بیان کرد وقتی گفت: «هر که جان خود را دوست دارد، آن را از دست می‌دهد، و هر که جان خود را در این دنیا دشمن دارد، آن را برای حیات جاودانی حفظ خواهد کرد» (یوحنا ۱۲:۲۵). چالش این است که چگونه زندگی خود را بر روی زمین بگذرانیم، زیرا نحوه انجام آن بر نحوه لذت بردن ما از حیات جاودانی در آینده تأثیر خواهد گذاشت. هرچه بیشتر اکنون با خداوند در ارتباط باشیم، بیشتر به شبیه او شدن تغییر خواهیم یافت، و این ما را قادر می‌سازد تا از حیات جاودانی در اینجا و حتی بیشتر در آینده لذت ببریم.
