نظاره جلال مسیح و میراث ما در آسمان

ای خداوند، جلال تو را می‌بینیم، گرچه نه با چشمان فانی؛ آن جلال، بر تخت پدر، هیچ دید انسانی آن را توصیف نمی‌کند. اما گرچه دنیا دیگر نمی‌تواند او را ببیند که با تحقیر بیرونش کرد، چشم ایمان تازه متولد شده می‌تواند به بالا پرواز کند – جایی که او رفته است. این برای چشم انسان نیست که ببیند و نه برای گوش انسان که بشنود، و نه قلب تصور کند که چه می‌تواند باشد، یا چشم‌انداز را نزدیک کند؛ اما خدا در محبت خود آزادانه روح خود را داده است، که همه آنچه را برای کسانی در آسمان آماده کرده است، آشکار می‌کند، کسانی که او در اینجا بر روی زمین مهر می‌کند. از آنجا، اکنون که مسیح به بالا رفته است، کار رستگاری کامل شده است، روح جلال او را به کسانی که منتظر او هستند، نزدیک می‌کند. هدیه مبارک! ما به عنوان پسران به بالا نگاه می‌کنیم و نجات‌دهنده را آنجا می‌بینیم؛ و، ثمره محبت شناخته شده خدا، ما در جلال او شریک خواهیم شد. خدا در انسان جلال یافته است؛ انسان در دست راست خدا نشسته است – مطیع در مسابقه‌ای که دوید، اکنون می‌تواند بر تمام قدرت فرمان دهد. در فروتنی بر روی زمین، به عنوان پسر، پدر را آشکار کرد؛ و اکنون در آسمان، کارش تمام شده، بر تخت خود نشسته است. و ما پیشرو بزرگ خود را در جلال خودش آنجا می‌بینیم؛ با این حال شرمنده نیستیم – با کسانی مانند ما، به عنوان نخست‌زاده، همه چیز را به اشتراک می‌گذارد. زیرا ما به عنوان پسران از طریق فیض شناخته شده‌ایم، و «ابا، پدر» فریاد می‌زنیم؛ وارثان نیز، آنقدر فیض فراوان بود، وارثان مشترک با او در بالا. محبت پدر، منبع همه چیز، شیرین‌تر از همه آنچه می‌دهد، اکنون بدون بازگشت بر ما می‌تابد، و تا زمانی که عیسی زنده است، ادامه دارد. شادی بی‌عیب خلقت جدید از میان تاریکی کنونی می‌درخشد، آن دنیای سعادت بدون آلایش، خانه ابدی قدیسان!