ای خداوند، جلال تو را می‌بینیم، گرچه نه با چشمان فانی؛
آن جلال، بر تخت پدر، هیچ دید انسانی نمی‌بیند.
اما گرچه دنیا دیگر نمی‌تواند او را ببیند که با تحقیر بیرون راند،
چشم ایمان تازه متولد شده می‌تواند به بالا پرواز کند – جایی که او رفته است.
نه برای چشم انسان است که ببیند و نه برای گوش انسان که بشنود،
و نه قلب تصور کند که چه می‌تواند باشد، یا چشم‌انداز را نزدیک کند؛
اما خدا در محبت آزادانه روح خود را داده است، که آشکار می‌کند
همه آنچه را که او برای کسانی در آسمان آماده کرده است، که در اینجا بر زمین مهر می‌کند.
از آنجا، اکنون که مسیح به بالا رفته است، کار رستگاری کامل شده است،
روح جلال او را به کسانی که منتظر او هستند، نزدیک می‌کند.
هدیه مبارک! ما به عنوان پسران به بالا نگاه می‌کنیم و نجات‌دهنده را آنجا می‌بینیم؛
و، ثمره محبت شناخته شده خدا، ما در جلال او شریک خواهیم شد.
خدا در انسان جلال یافته است؛ انسان در دست راست خدا نشسته است -
اطاعت‌کننده در مسابقه‌ای که دوید، اکنون می‌تواند بر تمام قدرت فرمان دهد.
در فروتنی بر زمین، به عنوان پسر، پدر را آشکار ساخت؛
و اکنون در آسمان، کارش تمام شده، بر تخت خود نشسته است.
و ما پیشرو بزرگ خود را در جلال خودش آنجا می‌بینیم؛
با این حال شرمنده نیستیم – با کسانی مانند ما، به عنوان نخست‌زاده، همه را به اشتراک می‌گذارد.
زیرا ما به عنوان پسران از طریق فیض شناخته شده‌ایم، و «آبا، پدر» فریاد می‌زنیم؛
وارثان نیز، چنان فیض فراوان بود، وارثان مشترک با او در بالا.
محبت پدر، منبع همه، شیرین‌تر از همه آنچه می‌دهد،
اکنون بر ما می‌تابد بدون بازگشت، و تا زمانی که عیسی زنده است، باقی می‌ماند.
شادی بی‌عیب خلقت جدید از میان تاریکی کنونی می‌درخشد،
آن دنیای سعادت بی‌عیب، خانه ابدی قدیس!
