چگونه میتوانیم
سفیران مسیح شویم؟
تعریف
سفیر، طبق فرهنگ لغت رندم هاوس زبان انگلیسی، «یک مقام دیپلماتیک با بالاترین رتبه است که توسط یک حاکم یا دولت به دیگری به عنوان نماینده مقیم آن فرستاده میشود.» تعریف دوم سفیر را «یک مقام دیپلماتیک با بالاترین رتبه که دولت خود را در یک مأموریت موقت، مانند مذاکره برای یک معاهده، نمایندگی میکند» میداند. هر دو تعریف برای مسیحیان قابل اجرا هستند، زیرا کتاب مقدس میگوید: «ما سفیران مسیح هستیم، گویی خدا از طریق ما التماس میکند: ما به نمایندگی از مسیح التماس میکنیم، با خدا آشتی کنید» (دوم قرنتیان ۵:۲۰ NKJV).
رتبه
هر دو تعریف سفیر را «یک مقام دیپلماتیک با بالاترین رتبه» میدانند. یوحنای رسول به وضوح بیان میکند که هر مسیحی فرزند خداست (اول یوحنا ۳:۱)، و پولس اشاره میکند که همه مسیحیان از کرامت فرزندان خدا برخوردارند (غلاطیان ۳:۲۶؛ ۴:۶). بنابراین، همانطور که ما خدا را نمایندگی میکنیم، پدر خود را نیز نمایندگی میکنیم. صرف نظر از اینکه کجا متولد شدهایم یا کجا زندگی میکنیم، شهروندی ما ذاتاً آسمانی است، همانطور که فیلیپیان ۳:۲۰ به ما اطمینان میدهد: «شهروندی ما در آسمان است.» خداوند عیسی «ما را از گناهانمان با خون خود شست، و ما را پادشاهان و کاهنان برای خدای خود و پدر خود ساخت» (مکاشفه ۱:۵-۶). بنابراین به ما رتبهای بالاتر از فرشتگان داده شده است، که با وجود قدرت زیادشان، فقط «ارواح خدمتگزار فرستاده شدهاند تا برای کسانی که وارث نجات خواهند شد خدمت کنند» (عبرانیان ۱:۱۴).
نمایندگی
مردم جهان کرامت مسیحی را به عنوان نماینده خدا کمتر درک میکنند. آنها استیفان را سنگسار کردند (اعمال ۷:۵۹)، یعقوب را سر بریدند (اعمال ۱۲:۲)، و از همان روزهای اولیه تا به امروز، بسیاری از سفیران دیگر مسیح را بدرفتاری کردهاند. پولس، که در روم زندانی بود، خود را «سفیر در زنجیر» نامید (افسسیان ۶:۲۰). اتفاقاً، در حالی که تحت قانون روم او یک زندانی بود که شهروند رومی بود – و به همین دلیل به امپراتور متوسل شده بود – در نامهای به همکاران مسیحی خود، خود را «زندانی خداوند» مینامد (افسسیان ۴:۱). از این میآموزیم که حمل گذرنامه هنگام سفر، یا استفاده از سایر امتیازات مرتبط با قوانین کشورهایی که در آنها هستیم، اشتباه نیست.
هر سفیر در هر کجا که فرستاده شود، حاکم یا کشور خود را نمایندگی میکند. او ممکن است نماینده مقیم آن باشد یا برای یک مأموریت موقت فرستاده شود. سفیران مسیح در واقع هر دو هستند: آنها در دنیایی زندگی میکنند که به طور فزایندهای با مسیحیت خصمانه است، و مأموریت اصلی آنها آشتی دادن مردم با خداست. وظیفه آنها بهبود جهان، یا دخالت در سیاست آن نیست. چقدر نامناسب خواهد بود که یک سفیر مسیح در سیاست مکانی که به آنجا فرستاده شده است، درگیر شود! به هر حال، این جهان، یهودی و غیریهودی به طور یکسان، ۲ هزار سال پیش برای مصلوب کردن حاکم خود متحد شدند و اگر فرصت داده شود، امروز نیز همین کار را خواهند کرد.
در نمایندگی حاکم خود و کشوری که او را فرستاده است، سفیر ممکن است در جایی که هست نامناسب به نظر برسد و ممکن است محبوب نباشد. او قطعاً باید مراقب باشد که اشتباه نکند، قوانین را زیر پا نگذارد و توهین نکند. اما مدها و رسوم مکانی که به آنجا فرستاده شده است، برای او اهمیت کمی دارد. تمام رفتار او باید منعکس کننده مکانی باشد که از آن آمده است، و احترام حاکم خود را به دست آورد.
آموزش
چگونه ما مسیحیان میتوانیم سفیران واقعی مسیح شویم؟ هنگامی که خداوند شاگردان خود را در مرقس ۳:۱۳-۱۵ فراخواند، اول از همه، «تا با او باشند،» سپس، «تا او آنها را بفرستد.» برای اینکه سفیران خوبی شویم، باید با خداوند خود وقت بگذرانیم و او را به خوبی بشناسیم. ما باید با افکار، اراده و راههای او که در کلام او، کتاب مقدس، یافت میشود، به خوبی آشنا شویم. ما مزیت فوقالعادهای داریم که محبت خدا توسط نماینده شخصی او، روحالقدس، در قلبهای ما ریخته شده است (رومیان ۵:۵). او در ما ساکن است تا ما را به درک کامل کلام خدا هدایت کند و ما را در تمام فعالیتها و رفتارمان راهنمایی کند. ما باید با میل به جایی که او ما را میفرستد برویم، آنچه را که او به ما میگوید بگوییم، و برای کلماتی که در مواقع دشوار نیاز داریم، به او تکیه کنیم (متی ۱۰:۱۶-۲۰). اما ما همچنین باید آماده باشیم که مورد سوءتفاهم و بدرفتاری قرار گیریم، همانطور که خادمان داوود در دوم سموئیل ۱۰:۱-۵ بودند.
ما باید از طریق دعا، که بهتر از هر تلفن همراه یا سرور اینترنتی است که انسان میتواند بسازد، با خداوند خود در تماس نزدیک باشیم. ما باید عادت ستایش و پرستش او را به صورت شخصی و همراه با سایر مسیحیان پرورش دهیم. همانطور که کهانت مقدس خود را انجام میدهیم، طبیعی خواهد بود که برتریهای او را که ما را از تاریکی به نور شگفتانگیز خود فراخوانده است، اعلام کنیم (اول پطرس ۲:۵،۹). ما باید از او و اراده او لذت ببریم، و هرگز برای هیچ یک عذرخواهی نکنیم. ما باید از هر فرصتی استفاده کنیم، و اگر نتایج دلخواه خود را نمیبینیم، دلسرد نشویم. به یاد داشته باشید، به عنوان سفیران، ما فقط برای وفادار بودن فراخوانده شدهایم. این موفقیت واقعی در چشمان خداوند ماست.
مأموریت
مأموریت ما فقط موقتی است. به عنوان سفیران، ما میتوانیم در هر لحظه به حضور حاکم خود فراخوانده شویم. و هنگامی که صبر طولانی او با کسانی که هنوز او را رد میکنند به پایان برسد، او خود باز خواهد گشت. سپس پیام، «با خدا آشتی کنید،» دیگر اعلام نخواهد شد. خیلی دیر خواهد بود. بنابراین ما باید امروز از امتیاز بالایی که برای خدمت به او به عنوان سفیران او در این دنیای گمشده داریم، استفاده کنیم.






