هفت اشاره پولس به فیض در غلاطیان توضیح داده شد

پولس نامه‌اش را به غلاطیان نوشت تا از آنها در برابر کسانی که «شما را به زحمت می‌اندازند و می‌خواهند انجیل مسیح را تحریف کنند» (غلاطیان ۱:۷ NKJV) دفاع کند. هفت اشاره او به «فیض» در این نامه هم پس‌روی احمقانه آنها و هم دفاع متقاعدکننده او در برابر آن را خلاصه می‌کند (غلاطیان ۳:۱،۳؛ غلاطیان ۱:۱۰).

پولس با گفتن آنچه دریافت کرده بودند، آغاز کرد: «فیض ... و صلح از جانب خدای پدر و خداوند ما عیسی مسیح» (غلاطیان ۱:۳). صلح از دانستن این می‌آید که ما با فیض خدا نجات یافته‌ایم، نه با اعمال ضعیف خودمان که در نهایت کشف می‌کنیم هرگز نمی‌توانند ما را نجات دهند.

سپس نوشت: «تعجب می‌کنم که شما به این زودی از او که شما را در فیض مسیح خواند، به انجیلی دیگر روی می‌گردانید» (غلاطیان ۱:۶). وقتی از نجات با فیض روی می‌گردانیم، در واقع از مسیح «که خود را برای گناهان ما داد تا ما را از این عصر شرور کنونی نجات دهد» (غلاطیان ۱:۴) «روی می‌گردانیم».

سپس پولس خود را به عنوان نمونه‌ای به کار برد و به آنها گفت که چگونه زندگی قدیمی او در آزار و اذیت کلیسا به طور ریشه‌ای تغییر کرد وقتی خدا او را «از طریق فیض خود» خواند و به «ستون‌های» کلیسا اجازه داد تا «فیض» را نیز «درک کنند» و به او «دست راست رفاقت» را بدهند تا حقیقت را در مورد فیض تبلیغ کند که او هرگز آن را «کنار نمی‌گذاشت» و به «غلاطیان احمق» اجازه نمی‌داد که «اطاعت نکنند» (غلاطیان ۱:۱۵؛ غلاطیان ۲:۹؛ غلاطیان ۲:۲۱-۳:۱). فیض تبلیغ کند که او هرگز آن را «کنار نمی‌گذاشت» و به «غلاطیان احمق» اجازه نمی‌داد که «اطاعت نکنند» (غلاطیان ۱:۱۵؛ غلاطیان ۲:۹؛ غلاطیان ۲:۲۱-۳:۱).

پس از اشاره به اینکه آنها توسط قانون‌گرایان یهودی‌گرا فریب خورده بودند، پولس وضعیت آنها را اینگونه خلاصه کرد: «شما از مسیح بیگانه شده‌اید، شما که می‌کوشید با قانون عادل شمرده شوید؛ شما از فیض افتاده‌اید» (غلاطیان ۵:۴). درمان: «در آزادی که مسیح شما را آزاد کرده است، ثابت قدم باشید و دوباره با یوغ بندگی درگیر نشوید» (غلاطیان ۵:۱). او نامه‌اش را با دعا به پایان رساند: «فیض فیض خداوند ما عیسی مسیح با روح شما باشد» (غلاطیان ۶:۱۸).

در مورد فیض، آیا ما بیشتر شبیه غلاطیان هستیم که در ابتدا «خوب می‌دویدند» یا شبیه کسانی که «مانع شدند ... از اطاعت حقیقت» (غلاطیان ۵:۷)؟