اوریئل

نور من خداست

۱. پسر تاهات، یک قَهاتی. اول تواریخ ۶:۲۴. ۲. از نوادگان قَهات، که داوود هنگام آوردن صندوق عهد از او استفاده کرد. اول تواریخ ۱۵:۵، ۱۱. ۳. پدر میکایا، یا معکه، همسر رحبعام. دوم تواریخ ۱۳:۲. به میکایا مراجعه کنید.

«شعله خدا» یا «نور من خداست». ۱. در نسب‌نامه‌ها ذکر شده است:

• (الف) اول تواریخ ۶:۲۴؛ اول تواریخ ۱۵:۵؛ اول تواریخ ۱۵:۱۱.
• (ب) دوم تواریخ ۱۳:۲. دوم تواریخ ۱۳:۲. ۲. فرشته‌ای که گستاخی عزرا را در زیر سؤال بردن راه‌های خدا سرزنش می‌کند (استر ۴:۱ استر ۴:۱؛ دوم عزرا ۵:۲۰ به بعد؛ دوم عزرا ۱۰:۲۸)، و به تفصیل با او گفتگو می‌کند. در دوم عزرا ۴:۳۶ نسخه تجدید نظر شده «یرمیئیل» را می‌خواند. در خنوخ ۹.۱ اوریئل، یا اوریان، یکی از چهار فرشته مقرب است، اما در ۴۰.۹ و ۷۱ جای او را فنویل می‌گیرد. در ۱۹.۱، ۲۰.۲ او یکی از «نگهبانان»، «فرشته بر جهان و تارتاروس» است؛ و در ۲۱، ۲۷ سرنوشت فرشتگان سقوط کرده را توضیح می‌دهد (رجوع کنید به اوراکل‌های سیبیلی، جایی که او آن‌ها را به داوری می‌آورد). در ۷۲ به بعد اوریئل، «که خداوند ابدی جلال بر تمام نورهای آسمان قرار می‌دهد»، پدیده‌های آسمانی را به خنوخ نشان می‌دهد؛ در ۳۳.۳، ۴ او آن‌ها را می‌نویسد. در «دعای یوسف» گمشده، او فرشته‌ای است که یعقوب با او کشتی گرفت، هشتمین در رتبه از خدا، یعقوب اولین بود. سی. دبلیو. امت.