آخاب

برادر پدر

۱. پسر و جانشین عمری، پادشاه اسرائیل. او با ایزابل، دختر ات‌بعل پادشاه صیدونیان، ازدواج کرد و تحت تأثیر او بت‌پرست شد و اسرائیل را به پرستش بعل سوق داد. درباره او گفته شده است که هیچ کس مانند او در پیروی بسیار نفرت‌انگیز از بت‌ها نبود. عمدتاً در دوران سلطنت او بود که الیاس تشبیتی کار کرد و او برای یهوه علیه ارتداد و فساد پادشاه شهادت داد. آزمایش آتش از آسمان نمونه‌ای خاص از این بود که با مرگ ۴۵۰ نفر از انبیای بعل دنبال شد، اول پادشاهان ۱۸:۱۹-۴۰، اما در پادشاه توبه ای نبود. آخاب دو حمله به بن‌هداد پادشاه سوریه انجام داد و خدا به او کمک کرد تا پیروزی را به دست آورد؛ در نوبت دوم به جای نابودی بن‌هداد (که خداوند او را به نابودی محکوم کرده بود) با او پیمان بست. آخاب تاکستان نابوت را طمع کرد، اما با امتناع نابوت از واگذاری میراثی که خدا به پدرانش داده بود، ایزابل باعث مرگ او شد و به آخاب دستور داد تا تاکستان را تصرف کند. الیاس در آنجا با او ملاقات کرد و اعلام کرد که سگ‌ها خون او را در جایی که خون نابوت را لیسیده بودند، خواهند لیسید. سگ‌ها همچنین ایزابل را خواهند خورد و خانه آخاب قطع خواهد شد. آخاب خود را در برابر خدا فروتن کرد و پایان کامل خانه او تا زمان پسرش به تأخیر افتاد. پس از این، آخاب حمله دیگری به سوریه انجام داد و ۴۰۰ نبی او پیش‌بینی کردند که او موفق خواهد شد؛ و او، اگرچه توسط نبی میکایا از خطرش هشدار داده شده بود، به همراه یهوشافات پادشاه یهودا، متحدش، به نبرد رفت. او خود را مبدل کرد، اما تیری که به طور تصادفی شلیک شد، او را بین مفاصل زرهش زد و او زخمی شد و مرد، و پیش‌بینی الیاس به معنای واقعی کلمه به حقیقت پیوست. اول پادشاهان ۲۱، ۲۲. فیض بر این بت‌پرست بیچاره، زیرا او اسرائیلی بود، باقی مانده بود؛ اما او بدون توبه مرد و تمام خانه او به زودی نابود شد. دوم پادشاهان ۹:۷-۱۰. داوری خدا بر پادشاه مرتد که میراث مردم خدا را تصرف کرده بود، نازل شد. ۲. یک نبی دروغین در میان اسیران بابل که دروغی را پیش‌گویی کرد و توسط نبوکدنصر در آتش کباب شد. ارمیا ۲۹:۲۱-۲۲.

۱. پسر عمری، و برجسته‌ترین عضو سلسله او، پادشاه اسرائیل از حدود ۸۷۵ تا حدود ۸۵۳ قبل از میلاد. شرح او در کتاب پادشاهان ما از دو منبع جداگانه گرفته شده است، که یکی از آنها او را مطلوب‌تر از دیگری می‌بیند. از دیدگاه سکولار او شاهزاده‌ای توانا و پرانرژی بود؛ از دیدگاه مذهبی او یک نوآور خطرناک و حامی خدایان بیگانه بود. اتحاد او با فنیقی‌ها با ازدواجش با ایزابل، دختر ات‌بعل، پادشاه صور (اول پادشاهان ۱۶:۳۱)، که اگر به یوسفوس اعتماد کنیم، کاهن آستارته نیز بود، مستحکم شد. در تاریخ بعدی، آخاب با یهودا متحد شد و دخترش عتلیه را به ازدواج یهورام، پسر یهوشافات (دوم پادشاهان ۸:۱۸) درآورد. ثروت او با کاخ عاجی که ساخت (اول پادشاهان ۲۱:۱؛ اول پادشاهان ۲۲:۳۹) نشان داده می‌شود. سلطنت آخاب با جنگ‌های مکرر با پادشاهی سوری دمشق مشخص شد. بن‌هداد، پادشاه آن کشور، آنقدر موفق بود که ادعای حاکمیت بر اسرائیل را داشت، ادعایی که آخاب در ابتدا مایل به پذیرش آن بود (اول پادشاهان ۲۰:۲ به بعد). اما وقتی بن‌هداد تا آنجا پیش رفت که سامره را با غارت بی‌رویه تهدید کرد، آخاب مقاومت کرد. در دو لشکرکشی، او مهاجمان را شکست داد و حتی رهبر مغرور آنها را اسیر کرد. برخلاف توصیه حزب نبوی، او با اسیر خود با سخاوت رفتار کرد و با او پیمان بست، تنها شرط این بود که شهرهایی که قبلاً از اسرائیل گرفته شده بودند، بازگردانده شوند. این اتحاد برای تجارت و بازرگانی بود، هر طرف بازارهایی در پایتخت دیگری به او اختصاص داده شده بود (اول پادشاهان ۲۰:۳۴). همچنین بعید نیست که اقدامات مشترک دفاعی علیه آشوریان برنامه‌ریزی شده باشد، که در منطقه لبنان قصد خصمانه نشان می‌دادند. در نبرد قرقر، که در سال ۸۵۴ علیه این مهاجمان درگرفت، آخاب با ده هزار سرباز حضور داشت. این را از کتیبه‌های آشوری می‌آموزیم. نوآوری مذهبی که آخاب توسط نویسندگان عبری مسئول آن شناخته می‌شود، معرفی بعل فنیقی به عنوان یکی از خدایان اسرائیل بود. واضح است که آخاب قصد نداشت یهوه را به طور کامل کنار بگذارد، زیرا او به فرزندانش نام‌هایی داد که نشان‌دهنده ارادت او به او بود. اما برای خشنودی همسرش، به او اجازه داد تا پرستش خدایان خود را معرفی و ترویج کند. فکر او این بود که با دین کشور خود، تمدن پیشرفته‌تر آن را معرفی خواهد کرد. قهرمان حق انحصاری یهوه برای پرستش اسرائیل، الیاس بود. این نبی، با چالش جسورانه خود به کاهنان بعل، خشم ایزابل را برانگیخت و مجبور شد از کشور فرار کند (اول پادشاهان ۱۷:۱-۲۴؛ اول پادشاهان ۱۸:۱-۴۶؛ اول پادشاهان ۱۹:۱-۲۱). به نظر نمی‌رسد که سایر انبیا آشفته شده باشند، زیرا ما آنها را در دربار آخاب در آخرین سال زندگی او می‌یابیم (اول پادشاهان ۲۲:۶). اینها، با این حال، تابع تاج و تخت بودند، در حالی که الیاس نه تنها معترض به تغییرات مذهبی بود، بلکه قهرمان مردم عادی بود، که حقوق آنها در مورد نابوت به شدت نقض شد. آخاب در حال جنگ برای مردم خود درگذشت. جنگ سوریه ظاهراً دوباره آغاز شده بود زیرا بن‌هداد به توافق خود عمل نکرده بود. بنابراین آخاب سعی کرد راموت جلعاد را بازپس گیرد، با کمک یهوشافات یهودا. در اولین برخورد، آخاب کشته شد، شهرت او برای شجاعت با دستور دشمنش به سربازانش تأیید شد: «نه با کوچک و نه با بزرگ بجنگید، بلکه فقط با پادشاه اسرائیل» (اول پادشاهان ۲۲:۳۱). ۲. یک نبی دروغین که توسط پادشاه بابل «در آتش کباب شد» (ارمیا ۲۹:۲۱ به بعد).