فرهنگ لغت
- آبآبکمبود آب در شرق به آن ارزش ویژهای میبخشد. وجود آن به شکلی برای زندگی...
- آب انبارها
- آب جداییبرای تطهیر در موارد آلودگی آیینی، بدون استفاده مجدد از خون، استفاده...
- آبشارهافقط مزامیر ۴۲:۷ «عمق به عمق ندا میدهد به صدای آبشارهای تو» (نسخه...
- آبل-شطیمماتم اقاقیاها
- آبل-مایمسوگواری آبها
- آبل-محولهسوگواری رقص
- آبل-مصریمماتم مصریان
- آبل-کرامیم«چمنزار تاکستانها». حد شکست یفتاح از مدیانیان (داوران ۱۱:۳). مکان...
- آبنوسچوب سیاه سخت و معروف: این چوب همراه با عاج به صور وارد میشد. حزقیال...
- آبیاین رنگ به طور گسترده در پردههای خیمه؛ در لباس کاهنان؛ و در پوششهای...
- آبیاریبه دلیل کمبود بارندگی کافی، بابل و مصر باید از رودخانههای مربوطه خود...
- آبانباردر فلسطین، آب و هوا و ساختار زمینشناسی کشور، ذخیره آب را به یک ضرورت...
- آتآتاخزمان مقرر تو
- آتادبوته خار
- آتار
- آتارایک تاج
- آتاروتتاجها
- آتارگاتیس(نسخه اصلاح شده با دقت کمتر آترگاتیس). علاوه بر معبد این الهه (= درکتو...
- آتاریم(اعداد ۲۱:۱). یا یک نام خاص از مکانی که مسیر از آن نامگذاری شده است؛...
- آتالوسپادشاه پرگاموم (۱۵۹-۱۳۸ قبل از میلاد). او یکی از پادشاهانی بود که گفته...
- آتالیاپدر مهربان
- آتایازمان مقرر یهوه
- آتتا(نسخه مجاز تتا)، عزرا ۵:۲۸ = حاتیتا، عزرا ۲:۴۲، نحمیا ۷:۴۵.
- آترصحاف: چپ دست (یعنی بسته شده از دست راست)
- آتش
- آتشدان۱. یک تابه برنزی (خروج ۲۷:۳ و غیره)، نقرهای (میشنا، یوما، چهارم. ۴)،...
- آتلایاوقات مقرر من
- آتنعدم قطعیت
- آتنوبیوس(۱ مکابیان ۱۵:۲۸-۳۵). یکی از دوستان آنتیوخوس هفتم سایدتس. او به اورشلیم...
- آتنیانمنسوب به آتن
- آتیفابه حاتیفا مراجعه کنید.
- آجآجاجمن برتری خواهم یافت
- آجر
- آجرها
- آحآحاز
- آخآخاببرادر پدر
- آخاردردسر ساز
- آخایاناله و زاری
- آخایکوسمشتق شده از آخایا
آبل-مصریم
ماتم مصریان
- ۱
فرهنگ نامهای کتاب مقدس Jackson
ماتم مصریان
- ۲
فرهنگ کتاب مقدس Hastings
«چمنزار مصریان». صحنه عزاداری برای یعقوب (پیدایش ۵۰:۱۱). تنها سرنخ برای موقعیت آن این است که «آن سوی اردن» بوده است.
- ۳
فرهنگ کتاب مقدس Morrish
این با نقاط عبری به معنای «مرغزار مصریان» است؛ اما اگر بدون نقاط یا با نقاط متفاوت خوانده شود، به معنای «ماتم مصریان» است. متن در پیدایش ۵۰:۱۱ نشان میدهد که «ماتم» بخشی از نام است. این خرمنکوب آتاد «آن سوی اردن» بود. این به نظر میرسد که ماتم هفت روزه را در شرق اردن، قبل از اینکه جسد برای دفن به کنعان برده شود، قرار میدهد: رجوع کنید به پیدایش ۵۰:۱۲-۱۳. اما برخی معتقدند که موسی با «آن سوی اردن» به دلیل موقعیت خود در شرق، به غرب اشاره میکند. ساکنان سرزمین که کنعانیان نامیده میشوند نیز به غرب اشاره دارد؛ و قابل توجه است که جروم از عبارت مشابهی در «فرا-اردن» استفاده میکند، و سپس بیان میکند که آتاد، که همان مکان است، بین اردن و اریحا قرار داشت. این مکان شناسایی نشده است.