امپراتوری روم

این موضوع در کتاب مقدس بیشتر از آنچه عموماً شناخته شده است، مورد بحث قرار گرفته است. در رؤیای نبوکدنصر از بت بزرگ، چهار امپراتوری بزرگ پیشگویی شده است که هر یک از دیگری پایین‌تر است. چهارمی امپراتوری روم است که در مرحله آخر خود به آهن و گل تشبیه شده است، موادی که با هم ترکیب نمی‌شوند: پادشاهی در خود تقسیم خواهد شد. در رؤیاهای دانیال، همین چهار پادشاهی بیشتر به تصویر کشیده شده‌اند، و در حالی که سه پادشاهی اول به حیوانات شناخته شده تشبیه شده‌اند، روم به هیولایی وحشتناک تشبیه شده است که نمی‌توان نام برد: مقایسه کنید با دانیال ۷:۷.

تاریخ امپراتوری روم کاملاً با این پیشگویی مطابقت دارد. تغییرات زیادی قبل از سلسله امپراتوران وجود داشت، اما همیشه عنصر دموکراتیک در قدرت حاکم وجود داشت. هنگامی که امپراتوران وجود داشتند، آنها به انتخاب مردمی - عمدتاً به سربازان - وابسته بودند و سنا انتخاب ارتش را تأیید می‌کرد. امپراتور قدرت امپراتوری را اعمال می‌کرد، اما باید سربازان را راضی نگه می‌داشت. دو عنصر در کار بودند، آهن و گل، که با هم ترکیب نمی‌شدند. از دوازده امپراتور اول، هفت نفر یا کشته شدند یا برای فرار از پایانی خشونت‌آمیزتر خودکشی کردند.

هیچ امپراتوری در کتاب مقدس به عنوان جانشین روم ذکر نشده است، و عناصر آهن و گل، به عنوان بقایای روم، کم و بیش در همه کشورهای متمدن در حال کار هستند. همین امپراتوری در مکاشفه به عنوان حیوانی توصیف شده است که بود، و نیست، و با این حال حاضر خواهد بود، یا خواهد آمد. همچنین توصیف شده است که «هفت پادشاه هستند»، یا اشکال حکومت (پادشاهان، ۷۵۳ ق.م.؛ کنسول‌ها، ۵۰۹؛ دیکتاتورها، ۴۹۸؛ دسمویرها، ۴۵۱؛ و تریبون‌های کنسولی، ۴۴۴): «پنج نفر سقوط کرده‌اند، و یکی هست» (امپراتوری، ۳۱ ق.م.؛ زمانی که یوحنا نوشت وجود داشت): «و دیگری هنوز نیامده است.» مکاشفه ۱۷:۱۰. از این رو می‌آموزیم که امپراتوری روم بازسازی خواهد شد: این اتحادی از ده پادشاه (ده شاخ) خواهد بود، و از نظر عددی هفتمین خواهد بود، اما به عنوان نظمی جدید، هشتمین خواهد بود.

امپراتوری با یهودیان برای یک هفته (هفت سال) پیمان خواهد بست، اما آن را در اواسط هفته خواهد شکست. دانیال ۹:۲۷. این با قدرت بزرگ دیگری، که با حیوانی (ضد مسیح) نمادین شده است، که از زمین برمی‌خیزد، ارتباط نزدیکی خواهد داشت، و هر دو توسط شیطان انرژی خواهند گرفت. مکاشفه ۱۳:۱-۱۸؛ مکاشفه ۱۷:۸-۱۸. امپراتوری توسط خدا برای نابودی بابل (روم پاپ) استفاده خواهد شد، و سپس خود نابود خواهد شد.

فلسطین در سال ۶۳ ق.م. تحت سلطه روم قرار گرفت. یک افسر امپراتوری روم بود که خداوند را برای مصلوب شدن تحویل داد، و رومیان بودند که توسط خدا برای مجازات قوم او و نابودی شهرشان استفاده شدند. آنها متأسفانه، در غرور خود، از آن زمان تاکنون این را در طاق تیتوس در روم به جهان نشان داده‌اند.

امپراتوران رومی که در دوران عهد جدید سلطنت کردند؛ فرماندارانی که امپراتوران بر فلسطین منصوب کردند؛ و شاخه‌های خانواده هیرودیس که جانشین او شدند، در جدول زیر آورده شده‌اند: