فرهنگ لغت
- آبآبکمبود آب در شرق به آن ارزش ویژهای میبخشد. وجود آن به شکلی برای زندگی...
- آب انبارها
- آب جداییبرای تطهیر در موارد آلودگی آیینی، بدون استفاده مجدد از خون، استفاده...
- آبشارهافقط مزامیر ۴۲:۷ «عمق به عمق ندا میدهد به صدای آبشارهای تو» (نسخه...
- آبل-شطیمماتم اقاقیاها
- آبل-مایمسوگواری آبها
- آبل-محولهسوگواری رقص
- آبل-مصریمماتم مصریان
- آبل-کرامیم«چمنزار تاکستانها». حد شکست یفتاح از مدیانیان (داوران ۱۱:۳). مکان...
- آبنوسچوب سیاه سخت و معروف: این چوب همراه با عاج به صور وارد میشد. حزقیال...
- آبیاین رنگ به طور گسترده در پردههای خیمه؛ در لباس کاهنان؛ و در پوششهای...
- آبیاریبه دلیل کمبود بارندگی کافی، بابل و مصر باید از رودخانههای مربوطه خود...
- آبانباردر فلسطین، آب و هوا و ساختار زمینشناسی کشور، ذخیره آب را به یک ضرورت...
- آتآتاخزمان مقرر تو
- آتادبوته خار
- آتار
- آتارایک تاج
- آتاروتتاجها
- آتارگاتیس(نسخه اصلاح شده با دقت کمتر آترگاتیس). علاوه بر معبد این الهه (= درکتو...
- آتاریم(اعداد ۲۱:۱). یا یک نام خاص از مکانی که مسیر از آن نامگذاری شده است؛...
- آتالوسپادشاه پرگاموم (۱۵۹-۱۳۸ قبل از میلاد). او یکی از پادشاهانی بود که گفته...
- آتالیاپدر مهربان
- آتایازمان مقرر یهوه
- آتتا(نسخه مجاز تتا)، عزرا ۵:۲۸ = حاتیتا، عزرا ۲:۴۲، نحمیا ۷:۴۵.
- آترصحاف: چپ دست (یعنی بسته شده از دست راست)
- آتش
- آتشدان۱. یک تابه برنزی (خروج ۲۷:۳ و غیره)، نقرهای (میشنا، یوما، چهارم. ۴)،...
- آتلایاوقات مقرر من
- آتنعدم قطعیت
- آتنوبیوس(۱ مکابیان ۱۵:۲۸-۳۵). یکی از دوستان آنتیوخوس هفتم سایدتس. او به اورشلیم...
- آتنیانمنسوب به آتن
- آتیفابه حاتیفا مراجعه کنید.
- آجآجاجمن برتری خواهم یافت
- آجر
- آجرها
- آحآحاز
- آخآخاببرادر پدر
- آخاردردسر ساز
- آخایاناله و زاری
- آخایکوسمشتق شده از آخایا
- اُاُسناپَر(در نسخه تجدید نظر شده عزرا 4:10 چنین نوشته شده است. اَسناپَر در نسخه...
اُسناپَر
(در نسخه تجدید نظر شده عزرا 4:10 چنین نوشته شده است. اَسناپَر در نسخه...
- ۱
فرهنگ کتاب مقدس Hastings
(در نسخه تجدید نظر شده عزرا 4:10 چنین نوشته شده است. اَسناپَر در نسخه مجاز صحیحتر است؛ اما بهترین قرائت عبری اَسِنَپَر است). شکلی عجیب و غریب از آشوربانیپال، نام آخرین پادشاه بزرگ آشور (668-626 قبل از میلاد)، پسر اِسَرحَدون و نوه سَنحِریب. او عمدتاً به عنوان حافظ بزرگ ادبیات باستانی بابلی شناخته میشود، که مجموعههای غنی و متنوع او از کتابخانه خودش در نینوا به دست ما رسیده است. او با تلاشهای فراوان موفق شد امپراتوری پدرش را حفظ کند؛ و کشور عیلام را در یک لشکرکشی شدید که با تصرف شوش (شوشان) در حدود 645 قبل از میلاد به پایان رسید، به آن افزود. پس از این رویداد بود که تبعید «شوشانیان» و «عیلامیان» به سامره و اطراف آن، که در عزرا 4:9-10 به آن اشاره شده است، صورت گرفت. جنگ علیه عیلام نتیجه یک درگیری بزرگ با بابل بود، که عیلام در شرق و بیشتر ایالات تابع غربی، از جمله یهودا، با آن متحد بودند. و در برابر آشوربانیپال، به عنوان پادشاه پیروز بابل، بود که مَنَسّه یهودایی شورشی در غل و زنجیر به بابل آورده شد، همانطور که در 2 تواریخ 33:11 روایت شده است – رویدادی که تاریخیت آن به طور غیرضروری مورد تردید قرار گرفته است. ج. ف. مککوردی.