انجیل مرقس

هر انجیل ویژگی‌های خاص خود را دارد، همانطور که در زیر عنوان انجیل‌ها دیده می‌شود. در انجیل مرقس، خداوند عیسی به طور خاص به عنوان خادم — نبی، و «انجیل» یا «خبر خوش» جایگاه برجسته‌ای دارد. همانطور که در مورد برخی از انبیا در عهد عتیق اطلاعاتی در مورد نسب آنها نداریم، در اینجا نیز نسب انسانی خداوند را نداریم، همانطور که در متی و لوقا آمده است. روایت به طور ناگهانی «آغاز انجیل عیسی مسیح، پسر خدا» را معرفی می‌کند. خدمت یحیی تعمید دهنده به طور خلاصه برای هموار کردن راه برای خدمت مسیح، که او پس از تعمید یافتن وارد آن شد، توصیف شده است. در اینجا جزئیاتی از وسوسه وجود ندارد: فقط این واقعیت بیان شده است که عیسی چهل روز توسط شیطان وسوسه شد، و با حیوانات وحشی بود، و فرشتگان به او خدمت می‌کردند. به محض اینکه یحیی به زندان افتاد، خداوند کار بی‌وقفه خود را آغاز کرد و شهادت داد که ملکوت خدا نزدیک است.

در دو فصل اول، دلایل مختلفی که خداوند برای مأموریت خود ارائه داد، که به عنوان شهادتی برای رهبران اسرائیل بود، ارائه شده است.

در مرقس ۳، ما جدایی از نسل بی‌اعتقاد موجود، فراخوانی رسولان، و در نتیجه انکار خویشاوندان او در جسم را می‌بینیم.

مرقس ۴ و مرقس ۵ خلاصه‌ای از خدمت شخصی او را ارائه می‌دهند، که ما را به قیام اسرائیل در آینده می‌رساند، که به طور مجازی در دختر حاکم ارائه شده است. این دیدگاه از خدمت شخصی خداوند را به پایان می‌رساند.

در مرقس ۶، خدمت رسولان به چشم می‌آید: خداوند شروع به فرستادن آنها دو به دو می‌کند. برای خودش (مرقس ۷)، او به شمال غربی به منطقه صور و صیدا عقب‌نشینی کرد و دختر زن سوری-فینیقی را شفا داد — فیض او بدین ترتیب به غیریهودیان رسید. پس از بازگشت از دکاپولیس، و (مرقس ۸) تغذیه چهار هزار نفر در جِنّیسارت، او به شمال شرقی رفت، و (مرقس ۹) در برابر سه شاگرد خود تغییر شکل یافت؛ احتمالاً در کوه حِرمون بود. از این زمان به بعد، ما می‌بینیم که خداوند بارها حقیقت مرگ و رستاخیز قریب‌الوقوع خود، و پیامدهای ناشی از آن را به شاگردان خود یادآوری می‌کند.

بازدید خداوند از اورشلیم در عید خیمه‌ها، و سخنرانی‌های او در آنجا، در این انجیل ذکر نشده است: نه مأموریت هفتاد نفر: نه بازدید او از اورشلیم در عید تقدیس: نه مرگ و قیام ایلعازر.

مرقس ۱۰ با خداوند در آن سوی اردن در آخرین بازدید خود از اورشلیم آغاز می‌شود. در راه، او دوباره به شاگردان خود از بدرفتاری و مرگی که در آنجا در انتظار او بود، می‌گوید؛ اما یعقوب و یوحنا از او درخواست می‌کنند که در جلال در سمت راست و چپ او بنشینند. بینایی به بارتیمائوس نابینا (که او را «پسر داوود» نامید) در اریحا، شهر لعنت، بازگردانده می‌شود.

مرقس ۱۱. پس از آن ورود پیروزمندانه به اورشلیم بود. فریادها در اینجا از او به عنوان پادشاه صحبت نمی‌کنند، بلکه به عنوان «پدرشان داوود»: «هوشعنا؛ مبارک است او که به نام خداوند می‌آید: مبارک باد ملکوت پدرمان داوود که به نام خداوند می‌آید: هوشعنا در اعلی.» بدین ترتیب ارتباط خداوند با اسرائیل به عنوان پسر داوود در این انجیل اعلام می‌شود، که بیشتر به کارهای او در جلیل غیریهودیان مشغول بوده است.

از سخنرانی‌هایی که پس از ورود خداوند به اورشلیم انجام شد، مثل‌های دو پسر و ازدواج پسر پادشاه در این انجیل یافت نمی‌شوند؛ نه مثل‌های ده باکره، استعدادها، و گوسفندان و بزها.

برای پیشگویی‌های داده شده در مرقس ۱۳ به متی، متی ۱۴ مراجعه کنید.

وقایع جدی رنج خداوند در باغ، محاکمه، محکومیت و مصلوب شدن به دنبال می‌آیند. از سخنان خداوند بر صلیب، درخواست بخشش برای قاتلانش؛ وعده او به دزد توبه کننده؛ سپردن مادرش به یوحنا؛ گفتن او، «تشنه‌ام»؛ «تمام شد»؛ و سپردن روح خود به پدر، در اینجا ثبت نشده است. مأموریت او به یازده نفر این بود: «به تمام جهان بروید و انجیل را به هر مخلوقی موعظه کنید. هر که ایمان آورد و تعمید یابد نجات خواهد یافت؛ اما هر که ایمان نیاورد محکوم خواهد شد.» نشانه‌ها باید کسانی را که ایمان می‌آورند دنبال کنند. پس از صعود، آنها رفتند و در همه جا موعظه کردند، خداوند با آنها کار می‌کرد و کلام را با نشانه‌هایی که به دنبال می‌آمدند تأیید می‌کرد. بدین ترتیب روایت با مأموریتی به پایان می‌رسد که به نظر می‌رسد توسط رسولان انجام شده است. به طور خلاصه می‌توان گفت که انجیل خدمت شخصی مسیح و رسولان او را به ما ارائه می‌دهد.

اعتقاد بر این است که در انجیل مرقس ترتیب زمانی بیشتر از هر انجیل دیگری حفظ شده است. آنچه که خاص این انجیل است، جزئیات فراوان و لمس‌های شخصی است. ما همچنین می‌بینیم که چگونه به محض انجام یک کار، خداوند به کار دیگری مشغول می‌شد، مانند یک خادم کوشا و فداکار. تمام ستایش‌ها به نام مقدس او! برای لیستی از وقایع اصلی در تاریخ انجیل به عهد جدید مراجعه کنید.