ایزابل

غیرهم‌زیست: ناپاک

دختر ات‌بعل، پادشاه صور و پیش از آن کاهن اعظم بعل صوری؛ همسر اخاب، پادشاه اسرائیل، از سلسله عمری. نفوذ شیطانی ایزابل در سرزمین اسرائیل، به ویژه در مبارزه با دین یهوه به نفع پرستش بعل، نه تنها در طول بیست و دو سال سلطنت اخاب، بلکه در طول سیزده سال حکومت دو پسرش، اخزیا و یورام نیز اعمال شد؛ علاوه بر این، این نفوذ، هرچند به میزان کمتر، به پادشاهی جنوبی یهودا نیز گسترش یافت، جایی که عتلیا، دختر ایزابل، به نظر می‌رسد که راه مادرش را دنبال کرده است (۲ پادشاهان ۸:۱۸). در قدرت شخصیتش، عطش او برای قدرت، فعالیت بی‌باک و قاطعش؛ کنار گذاشتن بی‌رحمانه هر چیزی که مانع اجرای طرح‌هایش می‌شد، او نمونه واقعی کاترین دو مدیچی بود. در عهد عتیق، شخصیت ایزابل در ارتباط با برخی از رویدادهای دراماتیک ارائه شده است که احتمالاً به عنوان نمونه‌هایی از روش عادی او، نه به عنوان نمونه‌های استثنایی و فاحش، ثبت شده‌اند. اینها عبارتند از: روایت رقابت بین انبیای بعل و ایلیا (۱ پادشاهان ۱۸:۱۹ تا ۱ پادشاهان ۱۹:۳)، روایت نابوت و تاکستانش (۱ پادشاهان ۲۱:۱-۱۶)، و، به عنوان نشانه‌ای از شخصیت سرسخت و انعطاف‌ناپذیر او تا پایان، به ویژه به سخنان او به یهو در ۲ پادشاهان ۹:۳۱ و داستان مرگ او (۲ پادشاهان ۹:۳۰-۳۷) توجه کنید. در مکاشفه ۲:۲۰ نام ایزابل ذکر شده است؛ او خود را نبیه می‌خواند و مردان را به شرارت وسوسه می‌کند. این سوال مطرح است که آیا ذکر نام در اینجا هیچ ارتباطی با ملکه ایزابل دارد یا خیر. دبلیو. او. ای. اوسترلی.

دختر ات‌بعل پادشاه صیدونیان، همسر اخاب پادشاه اسرائیل، و مادر اخزیا، یورام و عتلیا. او یک بت‌پرست جسور و شرور بود و شوهرش را به انجام شرارت علیه خداوند تحریک می‌کرد. او انبیای یهوه را «قطع کرد» و چهارصد نبی بعل داشت که بر سر سفره او غذا می‌خوردند. هنگامی که اینها توسط ایلیا کشته شدند، او جان نبی را تهدید کرد، اما او از دست او فرار کرد. هنگامی که اخاب آرزوی تاکستانی را داشت که نابوت از فروش آن خودداری کرد، ایزابل باعث شد که نابوت به دروغ متهم و سنگسار شود، و سپس به شوهرش گفت که برود و آن را تصاحب کند. ایلیا به زودی در محل حاضر شد تا سرنوشت اخاب را به او بگوید، و در مورد همسرش گفت: «سگ‌ها ایزابل را در کنار دیوار یزرعیل خواهند خورد.» یهو قرار بود ابزار انتقام باشد. او یورام را کشت و پادشاه یهودا را زخمی کرد، سپس هنگامی که به یزرعیل سوار شد، ایزابل، با صورت آرایش کرده و سر آراسته، از پنجره نگاه کرد و او را با «آیا زمری که اربابش را کشت، صلح داشت؟» سرزنش کرد. اما هنگامی که یهو پرسید چه کسی در کنار اوست، خواجه‌ها نگاه کردند، و به درخواست او، او را به زمین انداختند. خون او بر دیوار پاشیده شد و او زیر پا لگدمال شد. هنگامی که یهو به آنها گفت که «زن ملعون» را دفن کنند، معلوم شد که، همانطور که نبی پیشگویی کرده بود، سگ‌ها او را خورده بودند، به جز جمجمه، دست‌ها و پاهایش. در عهد جدید از او به عنوان نمادی از یک سیستم فریبنده شیطانی در کلیسای مدعی یاد می‌شود که دیگران را به انجمن‌های بت‌پرستانه سوق می‌دهد. ۱ پادشاهان ۱۶:۳۱؛ ۱ پادشاهان ۱۸:۴، ۱۳، ۱۹؛ ۱ پادشاهان ۱۹:۱-۲؛ ۱ پادشاهان ۲۱:۵-۲۹؛ ۲ پادشاهان ۹:۷-۳۷؛ مکاشفه ۲:۲۰.