ایتوریا

فراتر از حدود: یا احتمالاً همان یطور

استانی در شرق اردن علیا که هیرودیس فیلیپوس چهارسالار آن شد. لوقا ۳:۱. مرزهای آن به خوبی قابل تعریف نیست، اما به سمت دمشق می‌رسید و دامنه‌های جنوبی ضدلبنان را در بر می‌گرفت. نام آن از یطور، پسر اسماعیل گرفته شده است. پیدایش ۲۵:۱۵.

[این نام احتمالاً از یطور گرفته شده است، که در پیدایش ۲۵:۱۵ و ۱ تواریخ ۱:۳۱ به عنوان پسر اسماعیل ذکر شده است]، با تراخونیتس، چهارسالاری فیلیپ را تشکیل می‌داد (لوقا ۳:۱). اما اینکه آیا «ایتوریا» توسط انجیل‌نویس به عنوان اسم یا صفت به کار رفته است، یک نکته مورد بحث است. رمزی استدلال می‌کند (اکسپوزیتور، ژانویه، فوریه، آوریل، ۱۸۹۴) که هیچ نویسنده یونانی قبل از یوسیبیوس در قرن چهارم میلادی هرگز آن را به عنوان نام یک کشور به کار نبرده است. ایتوریایی‌ها به عنوان یک قوم برای نویسندگان کلاسیک به خوبی شناخته شده بودند. به گفته سیسرو (فیلیپ. ۲. ۱۱۲)، آنها «قومی غارتگر» بودند؛ به گفته سزار (بل. افر. ۲۰)، آنها «کمانداران ماهر» بودند؛ به گفته استرابو (۱۶. ۲. ۱۰ و غیره)، آنها «بی‌قانون» بودند. به نظر می‌رسد که آنها در ابتدا از صحرا به نزدیکی جنوب لبنان و کوئل-سوریه مهاجرت کرده‌اند. هم استرابو و هم یوسفوس (عتیق. ۱۳. ۱۱. ۳) آنها را در این مناطق قرار می‌دهند. رومیان احتمالاً کمی قبل از دوران مسیحیت آنها را مجبور به عقب‌نشینی دوباره به سمت صحرا کردند. لیسانیاس پسر بطلمیوس توسط دیو کاسیوس (۴۹. ۳۲) «پادشاه ایتوریایی‌ها» نامیده شده است. او در سال ۳۴ قبل از میلاد توسط مارک آنتونی اعدام شد. زنودوروس جانشین او در سال ۲۰ قبل از میلاد درگذشت، و پس از آن بخشی از قلمرو او به دست هیرودیس کبیر افتاد؛ و هنگامی که پادشاهی هیرودیس تقسیم شد، به تصرف فیلیپ درآمد (یوسفوس عتیق. ۱۵. ۱۰. ۳). اینکه آیا ایتوریا و تراخونیتس همپوشانی داشتند (همانطور که رمزی فکر می‌کند)، یا دو منطقه متمایز بودند (همانطور که استرابو)، نامشخص است؛ جی. ای. اسمیت در مقاله خود «ایتوریا» در فرهنگ لغت کتاب مقدس هاستینگز بی‌طرف است. به نظر می‌رسد که این قسمت در لوقا به نفع یک منطقه متمایز و مشخص است، که احتمالاً جایی در شمال شرقی دریای جلیل بوده است. جورج ال. رابینسون.