آنِ آن

معلوم است که این کلمه تنها یک بار در نسخه مجاز، لاویان ۲۵:۵، آمده است، و حتی در آنجا نیز به دلیل چاپگران بعدی است، کلمه در ۱۶۱۱ «آن» بود «آنچه از خود می‌روید». استفاده از «آن» به جای «آنِ آن» به خوبی در شکسپیر، شاه جان، ۲. ۱. ۱۶۰ دیده می‌شود. «برو به مادربزرگش، فرزند: به مادربزرگ پادشاهی بده، و مادربزرگش به آن یک آلو، یک گیلاس، و یک انجیر خواهد داد.» شکل «آنِ آن» تازه در حدود ۱۶۱۱ شروع به استفاده شدن کرده بود. جایگزین‌های معمول در نسخه مجاز «او» و «آنِ آن» هستند. بنابراین متی ۶:۳۳ «اما اول پادشاهی خدا و عدالت او را بجویید»، جایی که تیندال «عدالت آن» را دارد (نسخه تجدیدنظر شده ضمیر را مذکر می‌داند، اشاره به خدا، نه پادشاهی، و «او» را حفظ می‌کند).