فرهنگ لغت
- آبآبکمبود آب در شرق به آن ارزش ویژهای میبخشد. وجود آن به شکلی برای زندگی...
- آب انبارها
- آب جداییبرای تطهیر در موارد آلودگی آیینی، بدون استفاده مجدد از خون، استفاده...
- آبشارهافقط مزامیر ۴۲:۷ «عمق به عمق ندا میدهد به صدای آبشارهای تو» (نسخه...
- آبل-شطیمماتم اقاقیاها
- آبل-مایمسوگواری آبها
- آبل-محولهسوگواری رقص
- آبل-مصریمماتم مصریان
- آبل-کرامیم«چمنزار تاکستانها». حد شکست یفتاح از مدیانیان (داوران ۱۱:۳). مکان...
- آبنوسچوب سیاه سخت و معروف: این چوب همراه با عاج به صور وارد میشد. حزقیال...
- آبیاین رنگ به طور گسترده در پردههای خیمه؛ در لباس کاهنان؛ و در پوششهای...
- آبیاریبه دلیل کمبود بارندگی کافی، بابل و مصر باید از رودخانههای مربوطه خود...
- آبانباردر فلسطین، آب و هوا و ساختار زمینشناسی کشور، ذخیره آب را به یک ضرورت...
- آتآتاخزمان مقرر تو
- آتادبوته خار
- آتار
- آتارایک تاج
- آتاروتتاجها
- آتارگاتیس(نسخه اصلاح شده با دقت کمتر آترگاتیس). علاوه بر معبد این الهه (= درکتو...
- آتاریم(اعداد ۲۱:۱). یا یک نام خاص از مکانی که مسیر از آن نامگذاری شده است؛...
- آتالوسپادشاه پرگاموم (۱۵۹-۱۳۸ قبل از میلاد). او یکی از پادشاهانی بود که گفته...
- آتالیاپدر مهربان
- آتایازمان مقرر یهوه
- آتتا(نسخه مجاز تتا)، عزرا ۵:۲۸ = حاتیتا، عزرا ۲:۴۲، نحمیا ۷:۴۵.
- آترصحاف: چپ دست (یعنی بسته شده از دست راست)
- آتش
- آتشدان۱. یک تابه برنزی (خروج ۲۷:۳ و غیره)، نقرهای (میشنا، یوما، چهارم. ۴)،...
- آتلایاوقات مقرر من
- آتنعدم قطعیت
- آتنوبیوس(۱ مکابیان ۱۵:۲۸-۳۵). یکی از دوستان آنتیوخوس هفتم سایدتس. او به اورشلیم...
- آتنیانمنسوب به آتن
- آتیفابه حاتیفا مراجعه کنید.
- آجآجاجمن برتری خواهم یافت
- آجر
- آجرها
- آحآحاز
- آخآخاببرادر پدر
- آخاردردسر ساز
- آخایاناله و زاری
- آخایکوسمشتق شده از آخایا
- ایایر-ها-هرسدر اشعیا 19:18 نامی که در آینده ایدهآل به یکی از «پنج شهر در سرزمین...
ایر-ها-هرس
در اشعیا 19:18 نامی که در آینده ایدهآل به یکی از «پنج شهر در سرزمین...
- ۱
فرهنگ کتاب مقدس Hastings
در اشعیا 19:18 نامی که در آینده ایدهآل به یکی از «پنج شهر در سرزمین مصر که به زبان کنعان سخن میگویند و به یهوه صبایوت سوگند میخورند» داده خواهد شد؛ نسخه مجاز و نسخه تجدید نظر شده «یکی شهر ویرانی نامیده خواهد شد.» توضیح معمولاً پذیرفته شده این قسمت این است که نام «شهر هرس، یا ویرانی»، یا دقیقتر، «از بین بردن» (فعل هارس برای تخریب یا از بین بردن شهرها، قربانگاهها، دیوارها و غیره استفاده میشود، داوران 6:25، اشعیا 14:17، حزقیال 13:14)، به خاطر اشارهای کنایهآمیز به چرس، در عبری کلمهای نادر برای «خورشید» (ایوب 9:7)، «شهر چرس»، یا «خورشید»، نامی است که ممکن است در عبری به اون، هلیوپولیس یونانیان، شهری در چند مایلی شمال شرقی قاهره امروزی، در دوران باستان مرکز اصلی پرستش خورشید در مصر، و پر از ابلیسکهای اختصاص داده شده به خدای خورشید رع («سوزن کلئوپاترا»، اکنون در امتداد رودخانه تیمز، در اصل یکی از این ابلیسکها بود که توسط توتمس سوم در مقابل معبد خدای خورشید در اون برپا شد)؛ و معنای این قسمت این است که مکانی که تا کنون «شهر خورشید» بوده است، در آینده «شهر ویرانگر» نامیده خواهد شد، یعنی شهری که به ویران کردن معابد و نمادهای خورشید اختصاص یافته است (رجوع کنید به ارمیا 43:13). [هفتادگانی polis hasedek، یعنی «شهر عدالت» را دارند، قرائتی که مشکوک به تغییر بر اساس 1:26 است.] با این حال، برای برخی از محققان، این توضیح مصنوعی به نظر میرسد؛ و این مسئله با ملاحظات تاریخی بیشتر پیچیده میشود. کاهن اعظم اونیاس سوم، پس از برکناری توسط آنتیوخوس اپیفانس در سال 175 قبل از میلاد (2 مکابیان 4:7-9)، از زمانهای بهتر در یهودا ناامید شد، به مصر نزد بطلمیوس فیلومتور پناه برد؛ و ایده ساخت معبدی را در آنجا به یهوه اختصاص داد، که در آن آداب و رسوم باستانی مردمش بدون مزاحمت انجام شود، و ممکن است مرکزی مذهبی برای یهودیان ساکن در مصر تشکیل دهد. بطلمیوس به او مکانی در لئونتوپولیس، در «نوم»، یا منطقه، هلیوپولیس اعطا کرد؛ و در آنجا اونیاس معبد خود را بنا کرد (یوسفوس BJ. I. i. 1، عتیقات XIII. iii. 1 3، و جاهای دیگر؛ اوالد، تاریخ. v. 355 به بعد)، به احتمال زیاد در تل الیهودیه، حدود 10 مایلی شمال هلیوپولیس، نزدیک آن بقایای یک گورستان یهودی وجود دارد (ناویله، تپه یهودی و شهر اونیاس، صفحات 18 20). در حمایت از طرح خود، اونیاس به اشعیا 19:18 و زمینه آن به عنوان پیشبینیای اشاره کرده بود که معبدی برای یهوه در مصر ساخته خواهد شد (یوسفوس عتیقات XIII. iii. 1 پایان). این حقایق در واقع هیچ ارتباطی با اشعیا 19:18 ندارند، با فرض اینکه این قسمت واقعاً از اشعیا باشد؛ اما بسیاری از محققان مدرن معتقدند که اشعیا 19:16-25 (اشعیا 18:16 25) از اشعیا نیست، و حتی کسانی که تا این حد پیش نمیروند، آماده خواهند بود که بپذیرند که اشعیا 19:18 ب (از «یکی نامیده خواهد شد») ممکن است یک افزودنی بعدی به متن اصلی اشعیا باشد. در ادامه دیدگاههای اصلی کسانی که معتقدند این بند (با یا بدون زمینه آن) از اشعیا نیست، آورده شده است.
- دوهم و مارتی جسورانه ترجمه میکنند «شهر شیر (یا لئونتوپولیس) نامیده خواهد شد»، هرس را از عربی، حارس، به معنای واقعی کلمه کوبنده، خردکننده، نامی شاعرانه برای شیر توضیح میدهند. اما اینکه یک کاربرد بسیار خاص و مجازی از یک ریشه عربی، که حتی در معنای معمول عربی خود در عبری یافت نمیشود، در عبری یافت شود، محتمل نیست.
- دیلمان، در حالی که نبوت را به طور کلی از اشعیا میپذیرد، این پیشنهاد را مطرح کرد که اشعیا 19:18 ب پس از ساخت معبد اونیاس اضافه شد، چرس، «خورشید» (همچنین سیماخوس، ولگات، و برخی نسخ خطی عبری)، قرائت اصلی بود، که بعداً توسط یهودیان فلسطین به هرس، «ویرانی»، تغییر یافت تا محکومیتی برای معبد مصری به دست آید، و توسط یهودیان مصر به صدق، «عدالت» (هفتادگانی)، تغییر یافت تا نبوت را به طور مستقیمتر به نفع آن کند.
- چاین (مقدمهای بر اشعیا. صفحات 102 110) و اسکینر، اشعیا 19:18 («پنج شهر خواهد بود»، و غیره) را نه (همانطور که در دیدگاه عادی انجام میشود) به معنای گرویدن شهرهای مصری به پرستش یهوه، بلکه به معنای مستعمرات یهودی در مصر که زبان و دین ملی خود را حفظ میکنند، میدانند، فرض میکنند که اشعیا 19:16-25 در سالهای پایانی بطلمیوس اول (لاگی)، حدود 290 قبل از میلاد، زمانی که بدون شک بسیاری از شهرکهای یهودی در مصر وجود داشتند، نوشته شده است: قرائت اصلی، این محققان با دیلمان فرض میکنند، «شهر خورشید» بود، به این معنا که یکی از این مستعمرات، با وفاداری به ایمان پدران خود، حتی در هلیوپولیس، شهر خدای خورشید، شکوفا خواهد شد؛ قرائت بعداً تغییر یافت، زمانی که یهودیان فلسطین شروع به نشان دادن خصومت نسبت به معبد مصری کردند، توسط یهودیان مصر به «شهر عدالت» (هفتادگانی)، و سپس بیشتر، توسط یهودیان فلسطین، به عنوان یک ضد حمله، به «شهر ویرانی» (متن عبری). ممکن است شک شود که آیا دلایل کافی برای انحراف از توضیح عادی این قسمت وجود دارد. اس. آر. درایور.