التماس کردن

علاوه بر معنای مدرن «التماس کردن»، «التماس کردن» (که «entreat» نیز نوشته می‌شود) به معنای «برخورد کردن»، «رسیدگی کردن»، «رفتار کردن» مدرن است، همیشه با یک قید «خوب»، «بد»، «شرم‌آور» و غیره. کاوردیل اشعیا 40:11 را چنین ترجمه می‌کند: «او بره‌ها را با بازوی خود جمع خواهد کرد و آنها را در آغوش خود حمل خواهد کرد و با کسانی که جوان به دنیا می‌آورند مهربانانه رفتار خواهد کرد.» حتی مهم‌تر این است که توجه داشته باشیم وقتی معنا به نظر می‌رسد مانند اکنون، یعنی «التماس کردن»، این کلمه اغلب در واقع بسیار قوی‌تر است، «با التماس متقاعد کردن». بنابراین پیدایش 25:21: «و اسحاق برای همسرش از خداوند التماس کرد، ... و خداوند از او التماس شد»، یعنی به التماس تسلیم شد، همانطور که عبری به معنای آن است. مقایسه کنید با گرافتون، کرون. دوم. 768، «با این حال او به هیچ وجه نمی‌توانست با میل خوب خود برای تحویل او التماس شود.» در ارمیا 15:11 و حاشیه آن، دو معنای کلمه و دو املای آن به عنوان ترجمه‌های جایگزین استفاده شده است، «من باعث خواهم شد که دشمن با تو خوب رفتار کند»، حاشیه «من برای تو از دشمن التماس خواهم کرد» (نسخه تجدید نظر شده «من باعث خواهم شد که دشمن از تو التماس کند»).