ایکونیوم

گوشه: مانند تصویر: تسلیم شدن

شهری در لایکائونیا در مرکز آسیای صغیر، که پولس و برنابا پس از رانده شدن از انطاکیه پیسیدیه از آن بازدید کردند. انبوهی از یهودیان و یونانیان به کلام فیض خدا ایمان آوردند و رسولان معجزات و عجایب بسیاری در آنجا انجام دادند. آنها مجبور شدند برای نجات جان خود فرار کنند اما دوباره بازگشتند. اعمال رسولان ۱۳:۵۱؛ اعمال رسولان ۱۴:۱، ۱۹، ۲۱؛ اعمال رسولان ۱۶:۲. در دوم تیموتائوس ۳:۱۱ پولس از آزار و اذیت‌هایی که در این شهر متحمل شده بود صحبت می‌کند. اکنون قونیه نامیده می‌شود، شهری با وسعت قابل توجه، ۳۷ درجه و ۵۳ دقیقه شمالی، ۳۲ درجه و ۲۵ دقیقه شرقی.

که اکنون قونیه نامیده می‌شود، شهری باستانی است که از زمان‌های اولیه تا به امروز اهمیت مداوم داشته است. این شهر در لبه غربی دشت وسیع مرکزی آسیای صغیر واقع شده و به خوبی آبیاری می‌شود، همیشه مکانی پر جنب و جوش بوده است. این شهر توسط باغ‌های زیبا احاطه شده است که زشتی ساختمان‌های مدرن آن را می‌پوشاند. در حدود آغاز دوران مسیحیت، این شهر در مرز دو منطقه قومی، لایکائونیا و فریجیا قرار داشت. در واقع شرقی‌ترین شهر فریجیا بود و ساکنان خود را فریجیایی می‌دانستند، اما نویسندگان باستان معمولاً از آن به عنوان شهری از لایکائونیا (که به آن مراجعه کنید) یاد می‌کنند که سرنوشت آن را عموماً به اشتراک می‌گذاشت. در قرن سوم قبل از میلاد، توسط سلوکیان اداره می‌شد و در حدود ۱۶۴ قبل از میلاد، احتمالاً، تحت قدرت گالاتیان (سلت‌های آسیایی) قرار گرفت. این شهر از حدود ۱۳۰ قبل از میلاد متعلق به پادشاهان پونتوس بود، در طول جنگ‌های میتریداتی آزاد شد و در ۳۹ قبل از میلاد توسط مارک آنتونی به پولمون، پادشاه کیلیکیه تراخیا داده شد. در ۳۶ قبل از میلاد، آنتونی آن را به آمنتاس داد که در آن زمان پادشاه گالاتیا (که به آن مراجعه کنید) شد. پس از مرگ او در ۲۵ قبل از میلاد، تمام پادشاهی او به استان رومی گالاتیا تبدیل شد. بنابراین، ایکونیوم را می‌توان لایکائونی، فریجیایی یا گالاتیایی نامید، بسته به دیدگاه گوینده. در زمان امپراتور کلودیوس، این شهر، همراه با دربه، پیشوند افتخاری کلودیو- را دریافت کرد و به کلودیکونیوم تبدیل شد (با شهرهای سلطنتی ما مقایسه کنید)، اما تا زمان هادریان (۱۱۷-۱۳۸ میلادی) به یک مستعمره رومی (که به آن مراجعه کنید) تبدیل نشد. تاریخ بعدی آن را می‌توان حذف کرد. این شهر هجده مایل از لستره فاصله داشت و یک مسیر مستقیم بین آنها می‌گذشت. انجیل توسط پولس و برنابا به ایکونیوم آورده شد، که دو بار در اولین سفر بشارتی خود از آن بازدید کردند (اعمال رسولان ۱۳:۵۱؛ اعمال رسولان ۱۴:۲۱). وجود یهودیان در آنجا با شواهد کتیبه‌ها تأیید می‌شود. طبق دیدگاه که اکنون عموماً توسط محققان انگلیسی‌زبان پذیرفته شده است، این شهر در «منطقه فریگو-گالاتی» اعمال رسولان ۱۶:۶ و «منطقه گالاتی و فریجیا» اعمال رسولان ۱۸:۲۳ گنجانده شده است. بنابراین، پولس رسول چهار بار از آن بازدید کرد و در نامه خود به غلاطیان، آن را در میان شهرهای دیگر مورد خطاب قرار داد. در غیاب پولس، یهودی‌گرایان از آن بازدید کرده بودند، که وانمود می‌کردند پولس فقط یک پیام‌رسان از رسولان اولیه است و استدلال می‌کردند که قانون تشریفاتی یهودی برای نوکیشان مسیحی الزام‌آور است. به نظر می‌رسد نامه پولس موفقیت‌آمیز بوده است و غلاطیان پس از آن به جمع‌آوری کمک برای مسیحیان فقیر اورشلیم کمک کردند. دیدگاه جایگزین این است که ایکونیوم در واقع پس از اعمال رسولان ۱۶:۲ به بعد در روایت اعمال رسولان گنجانده نشده است، زیرا کلمات ذکر شده در بالا از اعمال رسولان ۱۶:۶؛ اعمال رسولان ۱۸:۲۳ به منطقه‌ای متفاوت در شمال دور ایکونیوم اشاره دارند و نامه به غلاطیان، که به آن منطقه شمالی خطاب شده بود، هیچ ارتباطی با ایکونیوم نداشت. در هر صورت، ایکونیوم یکی از مکان‌هایی است که در (استان) غلاطیه گنجانده شده است که در اول پطرس (حدود ۸۰ میلادی احتمالاً) مورد خطاب قرار گرفته است و تعداد زیادی از کتیبه‌های مسیحی که در آنجا یافت شده‌اند، وجود یک زندگی مسیحی پر جنب و جوش را در قرن سوم و قرون بعدی نشان می‌دهند. ا. سوتر.