فرهنگ لغت
- آبآبکمبود آب در شرق به آن ارزش ویژهای میبخشد. وجود آن به شکلی برای زندگی...
- آب انبارها
- آب جداییبرای تطهیر در موارد آلودگی آیینی، بدون استفاده مجدد از خون، استفاده...
- آبشارهافقط مزامیر ۴۲:۷ «عمق به عمق ندا میدهد به صدای آبشارهای تو» (نسخه...
- آبل-شطیمماتم اقاقیاها
- آبل-مایمسوگواری آبها
- آبل-محولهسوگواری رقص
- آبل-مصریمماتم مصریان
- آبل-کرامیم«چمنزار تاکستانها». حد شکست یفتاح از مدیانیان (داوران ۱۱:۳). مکان...
- آبنوسچوب سیاه سخت و معروف: این چوب همراه با عاج به صور وارد میشد. حزقیال...
- آبیاین رنگ به طور گسترده در پردههای خیمه؛ در لباس کاهنان؛ و در پوششهای...
- آبیاریبه دلیل کمبود بارندگی کافی، بابل و مصر باید از رودخانههای مربوطه خود...
- آبانباردر فلسطین، آب و هوا و ساختار زمینشناسی کشور، ذخیره آب را به یک ضرورت...
- آتآتاخزمان مقرر تو
- آتادبوته خار
- آتار
- آتارایک تاج
- آتاروتتاجها
- آتارگاتیس(نسخه اصلاح شده با دقت کمتر آترگاتیس). علاوه بر معبد این الهه (= درکتو...
- آتاریم(اعداد ۲۱:۱). یا یک نام خاص از مکانی که مسیر از آن نامگذاری شده است؛...
- آتالوسپادشاه پرگاموم (۱۵۹-۱۳۸ قبل از میلاد). او یکی از پادشاهانی بود که گفته...
- آتالیاپدر مهربان
- آتایازمان مقرر یهوه
- آتتا(نسخه مجاز تتا)، عزرا ۵:۲۸ = حاتیتا، عزرا ۲:۴۲، نحمیا ۷:۴۵.
- آترصحاف: چپ دست (یعنی بسته شده از دست راست)
- آتش
- آتشدان۱. یک تابه برنزی (خروج ۲۷:۳ و غیره)، نقرهای (میشنا، یوما، چهارم. ۴)،...
- آتلایاوقات مقرر من
- آتنعدم قطعیت
- آتنوبیوس(۱ مکابیان ۱۵:۲۸-۳۵). یکی از دوستان آنتیوخوس هفتم سایدتس. او به اورشلیم...
- آتنیانمنسوب به آتن
- آتیفابه حاتیفا مراجعه کنید.
- آجآجاجمن برتری خواهم یافت
- آجر
- آجرها
- آحآحاز
- آخآخاببرادر پدر
- آخاردردسر ساز
- آخایاناله و زاری
- آخایکوسمشتق شده از آخایا
- افافسسکاملاً هدفمند: پرتاب کردن به سوی
افسس
کاملاً هدفمند: پرتاب کردن به سوی
- ۱
فرهنگ نامهای کتاب مقدس Jackson
کاملاً هدفمند: پرتاب کردن به سوی
- ۲
فرهنگ کتاب مقدس Morrish
شهری مشهور در ایونیا، و در زمان رومیان پایتخت بخشی به نام «ولایت آسیا»، که بخش غربی آسیای صغیر بود. به دلیل نزدیکی به دریا، مکانی برای تجارت بزرگ بود، و به عنوان پایتخت ولایت، ارتباط مداومی با شهرهای اطراف داشت. معبد مشهور دیانا نیز جمعیت زیادی از بتپرستان را به خود جذب میکرد. تصور میشود ساکنان آن از تبار یونانی بودهاند، با تعداد زیادی یهودی که در تجارت مشغول بودند. اعمال رسولان ۱۸:۱۹-۲۴؛ اعمال رسولان ۱۹:۱، ۱۷، ۲۶، ۳۵؛ اعمال رسولان ۲۰:۱۶-۱۷؛ ۱ قرنتیان ۱۵:۳۲؛ ۱ قرنتیان ۱۶:۸؛ افسسیان ۱:۱؛ ۱ تیموتائوس ۱:۳؛ ۲ تیموتائوس ۱:۱۸؛ ۲ تیموتائوس ۴:۱۲؛ مکاشفه ۱:۱۱؛ مکاشفه ۲:۱. اکنون نام آن آیاسولوک است. ویرانهها گستردهاند: دریا عقبنشینی کرده و باتلاقی متعفن از گل و نی بر جای گذاشته است.
- ۳
فرهنگ کتاب مقدس Hastings
پایتخت ولایت رومی آسیا؛ شهری بزرگ و باستانی در دهانه رودخانه کایستر، و در حدود ۳ مایلی دریای آزاد. منشأ این نام، که بومی است و نه یونانی، ناشناخته است. این شهر در ورودی یکی از چهار شکاف در تپههای اطراف قرار داشت. جادههایی که از فلات مرکزی آسیای صغیر میگذرند، از همین درهها عبور میکنند. مهمترین آنها مسیری بود که از رودخانه مئاندر تا لیکوس، شاخه آن، و سپس در امتداد لیکوس به سمت آپامیا میرفت. این مهمترین راه تمدن در آسیای صغیر تحت امپراتوری روم بود. میلتوس در زمانهای اولیه بندری مهمتر از افسس بود، اما مسیر عبور از این جاده اصلی به افسس بسیار کوتاهتر از جاده میلتوس بود و از گردنهای تنها ۶۰۰ فوت ارتفاع داشت. در نتیجه افسس قبل و در طول امپراتوری روم جایگزین میلتوس شد، به ویژه که مئاندر آنقدر رسوب کرده بود که بندر در مکان اخیر را خراب کرده بود. این شهر به مرکز بزرگ تجارت برای تمام تجارت شمال کوه توروس تبدیل شد. افسس در مسیر اصلی از روم به شرق قرار داشت، و بسیاری از جادههای فرعی و مسیرهای دریایی در آن به هم میرسیدند (اعمال رسولان ۱۹:۲۱؛ اعمال رسولان ۲۰:۱؛ اعمال رسولان ۲۰:۱۷، ۱ تیموتائوس ۱:۳، ۲ تیموتائوس ۴:۱۲). فرمانداران ولایات در آسیای صغیر همیشه باید در افسس فرود میآمدند. این یک مرکز آشکار برای کار پولس رسول بود، زیرا تأثیرات از آنجا در سراسر ولایت گسترش یافت (اعمال رسولان ۱۹:۱۰). قرنتس ایستگاه بزرگ بعدی در مسیر روم بود، و ارتباط بین دو مکان ثابت بود. کشتی در اعمال رسولان ۱۸:۱۹، که از قرنتس به سمت ساحل سوریه میرفت، ابتدا در افسس توقف کرد. علاوه بر پولس، تیخیکوس (افسسیان ۶:۲۱ به بعد) و تیموتائوس (طبق ۱ تیموتائوس ۱:۳، ۲ تیموتائوس ۴:۹)، یوحنا مرقس (کولسیان ۴:۱۰، ۱ پطرس ۵:۱۳)، و نویسنده مکاشفه (مکاشفه ۱:۱۱؛ مکاشفه ۲:۱) با آسیا یا افسس آشنا بودند. بندر افسس تنها با توجه مداوم به اندازه کافی بزرگ و عمیق نگه داشته میشد. رسوبات آبرفتی آنقدر زیاد بود (و هست) که وقتی امپراتوری روم از حکومت دست کشید، بندر به تدریج کوچکتر و کوچکتر شد، به طوری که اکنون افسس از دریا بسیار دور است. حتی در زمان پولس رسول به نظر میرسد مشکلاتی در ناوبری کانال وجود داشته است، و کشتیها از افسس اجتناب میکردند مگر زمانی که بارگیری یا تخلیه ضروری بود (رجوع کنید به اعمال رسولان ۲۰:۱۶). مسیر از طریق سرزمینهای مرتفع، از افسس به شرق، برای مسافران پیاده و ترافیک سبک مناسب بود، و توسط پولس رسول استفاده میشد (اعمال رسولان ۱۹:۱؛ احتمالاً همچنین اعمال رسولان ۱۶:۶). جایگزین، جاده اصلی از طریق کولسی و لائودیکیه بود که پولس رسول هرگز از هیچ یک از آنها بازدید نکرد (کولسیان ۲:۱). در دشت باز، در حدود ۵ مایلی دریا، جنوب رودخانه، تپه کوچکی قرار دارد که همیشه یک مرکز مذهبی بوده است. در زیر دامنه جنوب غربی آن معبدی مقدس برای آرتمیس قرار داشت (به دیانای افسسیان مراجعه کنید). شهر یونانی افسس در فاصله ۱ تا ۲ مایلی جنوب غربی این تپه ساخته شد. تاریخ شهر بسیار به تقابل بین روح آزاد یونانی پیشرفت و تسلیم بردگی جمعیت شرقی به الهه میچرخد. کرزوس لیدیایی برتری دومی را بر اولی نشان میداد، اما لیسیماخوس (متولد ۲۹۵ قبل از میلاد) نفوذ یونانی را احیا کرد. افسس، با این حال، همیشه به موقعیت «نگهبان معبد آرتمیس» افتخار میکرد (اعمال رسولان ۱۹:۳۵). جشنوارهها توسط جمعیت زیادی از سراسر ولایت آسیا پر میشد. پولس رسول، که اقامتش در افسس ۲ سال و ۳ ماه (اعمال رسولان ۱۹:۸؛ اعمال رسولان ۱۹:۱۰)، یا به طور تقریبی، ۳ سال (اعمال رسولان ۲۰:۳۱) طول کشید، در ابتدا با مخالفت پرستشکنندگان الهه مواجه نشد، زیرا ادیان خارجی جدید نفوذ الهه بومی را کاهش نمیدادند؛ اما وقتی تعلیم او برای منافع مالی مردمی که از پرستش امرار معاش میکردند مضر ثابت شد، بلافاصله به شدت مورد حمله قرار گرفت. قبل از این اتفاق، نفوذ او باعث شده بود بسیاری از جادوگران مشهور آن مکان کتابهای خود را بسوزانند (اعمال رسولان ۱۹:۱۳-۱۹). شورش ۱۹:۳۲ تنها یک خشم گذرا از بخشی از مردم نبود. اشارات به افسس در رسالهها نشان میدهد که مخالفت با مسیحیت در آنجا به همان اندازه که شدید بود، طولانی مدت نیز بود (۱ قرنتیان ۱۵:۳۲؛ ۱ قرنتیان ۱۶:۹، ۲ قرنتیان ۱:۸؛ ۲ قرنتیان ۱:۱۰). صحنه در اعمال رسولان ۱۹:۲۳ به بعد، از شرحی از توپوگرافی و حکومت شهر، تصویری به دست میدهد. ویرانههای تئاتر بزرگ است، و تخمین زده شده است که میتوانست ۲۴۰۰۰ نفر را در خود جای دهد. این تئاتر در دامنه غربی کوه پیون قرار داشت و مشرف به بندر بود. آسیارخها (به آسیارخ مراجعه کنید)، که با پولس رسول دوست بودند، ممکن است در آن زمان به دلیل جلسهای از هیئت خود در افسس حضور داشته باشند (اعمال رسولان ۱۹:۳۱). کاتب شهر یا منشی شهر به عنوان یک شخص مهم ظاهر میشود، و این دقیقاً مطابق با آنچه از امور شهرداری در چنین شهرهایی شناخته شده است. امپراتوری باعث زوال نفوذ مجامع مردمی شد، که بیشتر و بیشتر به دست مقامات میافتاد، اگرچه مجمع در افسس واقعاً بالاترین مرجع شهرداری بود (اعمال رسولان ۱۹:۳۹)، و دادگاههای رومی و پروکنسولها (اعمال رسولان ۱۹:۳۸) مرجع قضایی نهایی در پروندههای علیه افراد بودند. جلسه مجمع توصیف شده در اعمال رسولان یک جلسه قانونی نبود. جلسات قانونی تنها میتوانست توسط مقامات رومی فراخوانده شود، که قدرت داشتند مردم را هر زمان که میخواستند فرا بخوانند. منشی سعی کرد به عنوان واسطه بین مردم و این مقامات عمل کند، و مردم را از دردسر به دست آنها نجات دهد. معبد آرتمیس که در زمان پولس رسول وجود داشت، اندازه عظیمی داشت. جدای از اهداف مذهبی، از آن به عنوان گنجینه استفاده میشد: در مورد ترتیبات دقیق برای نگهداری این گنج، ما بیاطلاع هستیم. شواهدی خارج از عهد جدید نیز برای حضور یهودیان در افسس وجود دارد. دوازده نفری که با تعمید یحیی تعمید یافته بودند (اعمال رسولان ۱۹:۳) ممکن است افرادی بوده باشند که قبل از شروع مأموریت عیسی به افسس مهاجرت کرده بودند. هنگامی که پولس رسول از یهودیان به جمعیت عمومی روی آورد، همانطور که قبلاً در آتن، به عنوان یک سخنران فلسفه ظاهر شد، و مدرسه تیرانوس را خارج از ساعات مدرسه اشغال کرد. بخش اولیه روز، که قبل از طلوع آفتاب شروع میشد، او را در کار دستی گذراند. بنیانگذاری واقعی مسیحیت در افسس ممکن است به دلیل پریسیلا و آکیلا بوده باشد (اعمال رسولان ۱۸:۱۹). «افسسی» به عنوان یک قرائت متفاوت در متن «غربی» اعمال رسولان ۲۰:۴ برای کلمات «از آسیا» ظاهر میشود، همانطور که در مورد تیخیکوس و تروفیموس به کار میرود. تروفیموس ساکن افسس بود (اعمال رسولان ۲۱:۲۹)، پایتخت آسیا؛ اما تیخیکوس احتمالاً صرفاً ساکن ولایت آسیا بود؛ از این رو آنها تحت تنها صفتی که برای هر دو قابل اعمال است، با هم جفت میشوند. به سختی میتوان از این واقعیت که تیخیکوس نامه را به کولسیان برد، نتیجه گرفت که او به کولسی (ولایت آسیا) تعلق داشت؛ اما ممکن است چنین بوده باشد. ا. سوتر.