فرهنگ لغت
- آبآبکمبود آب در شرق به آن ارزش ویژهای میبخشد. وجود آن به شکلی برای زندگی...
- آب انبارها
- آب جداییبرای تطهیر در موارد آلودگی آیینی، بدون استفاده مجدد از خون، استفاده...
- آبشارهافقط مزامیر ۴۲:۷ «عمق به عمق ندا میدهد به صدای آبشارهای تو» (نسخه...
- آبل-شطیمماتم اقاقیاها
- آبل-مایمسوگواری آبها
- آبل-محولهسوگواری رقص
- آبل-مصریمماتم مصریان
- آبل-کرامیم«چمنزار تاکستانها». حد شکست یفتاح از مدیانیان (داوران ۱۱:۳). مکان...
- آبنوسچوب سیاه سخت و معروف: این چوب همراه با عاج به صور وارد میشد. حزقیال...
- آبیاین رنگ به طور گسترده در پردههای خیمه؛ در لباس کاهنان؛ و در پوششهای...
- آبیاریبه دلیل کمبود بارندگی کافی، بابل و مصر باید از رودخانههای مربوطه خود...
- آبانباردر فلسطین، آب و هوا و ساختار زمینشناسی کشور، ذخیره آب را به یک ضرورت...
- آتآتاخزمان مقرر تو
- آتادبوته خار
- آتار
- آتارایک تاج
- آتاروتتاجها
- آتارگاتیس(نسخه اصلاح شده با دقت کمتر آترگاتیس). علاوه بر معبد این الهه (= درکتو...
- آتاریم(اعداد ۲۱:۱). یا یک نام خاص از مکانی که مسیر از آن نامگذاری شده است؛...
- آتالوسپادشاه پرگاموم (۱۵۹-۱۳۸ قبل از میلاد). او یکی از پادشاهانی بود که گفته...
- آتالیاپدر مهربان
- آتایازمان مقرر یهوه
- آتتا(نسخه مجاز تتا)، عزرا ۵:۲۸ = حاتیتا، عزرا ۲:۴۲، نحمیا ۷:۴۵.
- آترصحاف: چپ دست (یعنی بسته شده از دست راست)
- آتش
- آتشدان۱. یک تابه برنزی (خروج ۲۷:۳ و غیره)، نقرهای (میشنا، یوما، چهارم. ۴)،...
- آتلایاوقات مقرر من
- آتنعدم قطعیت
- آتنوبیوس(۱ مکابیان ۱۵:۲۸-۳۵). یکی از دوستان آنتیوخوس هفتم سایدتس. او به اورشلیم...
- آتنیانمنسوب به آتن
- آتیفابه حاتیفا مراجعه کنید.
- آجآجاجمن برتری خواهم یافت
- آجر
- آجرها
- آحآحاز
- آخآخاببرادر پدر
- آخاردردسر ساز
- آخایاناله و زاری
- آخایکوسمشتق شده از آخایا
- الالیزابتشکل یونانی الیشبع
الیزابت
شکل یونانی الیشبع
- ۱
فرهنگ نامهای کتاب مقدس Jackson
شکل یونانی الیشبع
- ۲
فرهنگ کتاب مقدس Hastings
همسر زکریا و مادر یحیی تعمیددهنده (لوقا ۱:۵ به بعد). شکل عبری این نام الیشبع است (خروج ۶:۲۳). الیزابت از خانوادهای کاهنی بود، «خویشاوند» مریم (لوقا ۱:۳۶)، که او را به عنوان مادر مسیح سلام کرد (لوقا ۱:۴۳). جی. جی. تاسکر.
- ۳
فرهنگ کتاب مقدس Morrish
زنی صالح، از قبیله هارون، همسر زکریا، و مادر یحیی تعمیددهنده. پس از ملاقات با مریم، او از روحالقدس پر شد و مریم را به عنوان «مادر خداوند من» سلام کرد. او گفت: «خوشا به حال او که ایمان آورد، زیرا آنچه از جانب خداوند به او گفته شد، به انجام خواهد رسید.» لوقا ۱:۵-۵۷. او یکی از بازماندگان خداپرست بود که در فصول اولیه انجیل لوقا به آن اشاره شده است.