اردوگاه

«اردوگاه» یک اصطلاح رایج بود که در مورد اسرائیل در بیابان استفاده می‌شد: خیمه در مرکز و دوازده قبیله، هر یک در جایگاه تعیین شده خود، در اطراف آن چیده شده بودند و اردوگاه را تشکیل می‌دادند. همه چیز به فرمان خدا بود و هر قبیله باید چادرهای خود را در مکان‌های تعیین شده برای آنها برپا می‌کرد. اعداد ۲. همانطور که انتظار می‌رفت، موسی، هارون و کاهنان نزدیک‌ترین افراد به در خیمه بودند و لاویان سه طرف دیگر را احاطه کرده بودند. ترتیب حرکت قبایل نیز مشخص شده بود. در مزمور ۸۰:۲ می‌خوانیم: «پیش روی افرایم و بنیامین و منسی، قدرت خود را برانگیز و بیا و ما را نجات ده.» این اشاره به این سه قبیله دارد که بلافاصله پس از تابوت، نماد حضور خدا، حرکت می‌کردند. دیده خواهد شد که قبایل تحت چهار رهبر گروه‌بندی شده بودند که هر یک اردوگاه نامیده می‌شدند. آنها به ترتیبی که در اعداد ۱۰ آمده است، حرکت می‌کردند.

• یهودا، با یساکار و زبولون
• جرشونیان و مراریان با خیمه
• روبن، با شمعون و جاد
• قهاتیان با «مقدس»
• افرایم، با منسی و بنیامین
• دان، با اشیر و نفتالی برخی از ناپاکی‌ها شخص را از اردوگاه بیرون می‌کرد تا پاک شود، و بسیاری از چیزها باید به بیرون برده می‌شدند زیرا برای مکانی که خدا در آن سکونت داشت، نامناسب بودند. هنگامی که خود اردوگاه توسط گوساله طلایی ناپاک شد، موسی «خیمه را گرفت و آن را بیرون از اردوگاه برپا کرد . . . . و آن را خیمه جماعت نامید.» این واقعاً «خیمه» نبود، زیرا در آن زمان برپا نشده بود. کلمه استفاده شده به معنای «چادر» است، و بدون شک چادری بود که پیش‌بینی خیمه را می‌کرد و موسی آن را به طور معنی‌داری بیرون از اردوگاه برپا کرد تا نشان دهد که سکونتگاه خدا نمی‌تواند جایی باشد که بت وجود دارد، زیرا اضافه شده است: «هر که خداوند را می‌جست، به خیمه جماعت که بیرون از اردوگاه بود، می‌رفت.» خروج ۳۳:۷. اجساد حیواناتی که خونشان توسط کاهنان اعظم برای گناه به مقدس آورده می‌شد، بیرون از اردوگاه سوزانده می‌شدند. خروج ۲۹:۱۴؛ لاویان ۴:۱۱-۱۲؛ عبرانیان ۱۳:۱۱. با این واقعیت مرتبط است که عیسی نیز «بیرون از دروازه» (اورشلیم، که در آن زمان به اردوگاه پاسخ می‌داد) رنج کشید؛ که بر اساس آن تشویق به مسیحیان است: «پس بیایید به سوی او بیرون از اردوگاه برویم و ننگ او را تحمل کنیم.» عبرانیان ۱۳:۱۲-۱۳. کل سیستم مذهبی زمینی که با انسان طبیعی سازگار شده است، مانند یهودیت قدیم، اکنون به «اردوگاه» پاسخ می‌دهد که مسیحیان تشویق می‌شوند آن را ترک کنند. چنین سیستم‌هایی، یهودیت و مسیحیت، در تضاد مستقیم با شخصیت آسمانی و روحانی کلیسای خدا قرار دارند. اردوگاه در مکاشفه ۲۰:۹ به ملت اسرائیل اشاره دارد که دوباره در سرزمین فلسطین جمع می‌شوند. هیچ «اردوگاهی» بر روی زمین برای کلیسا وجود ندارد.