اسقف

کلمه یونانی ἐπίσκοπος یک بار «ناظر» ترجمه شده است، اعمال رسولان 20:28، و این اتفاق به طور قطعی نشان می‌دهد که «ریش سفیدان» و «اسقفان» یکسان بودند. پولس ریش سفیدان کلیسای افسس را فراخواند، اعمال رسولان 20:17، و آنها را «ناظران» نامید. همین موضوع در رساله به تیطس دیده می‌شود: پولس تیطس را در کرت گذاشت تا «در هر شهر ریش سفیدان را منصوب کند... زیرا اسقف باید بی‌عیب باشد.» تیطس 1:5-7. دو آیه بالا ثابت می‌کند که، به جای اینکه یک اسقف بر یک منطقه بزرگ، با روحانیون پایین‌تر (همانطور که نامیده می‌شوند) تحت فرمان او، همانطور که اکنون در مسیحیت مرسوم است، منصوب شود، هر شهر بیش از یک اسقف یا ناظر داشت، و در آن زمان فقط یک جماعت در یک شهر وجود داشت. تیطس قرار بود (به معنای واقعی کلمه «منصوب کند») ریش سفیدان را در هر شهر منصوب کند. در تیطس 1: و در 1 تیموتائوس 3:1-7 صلاحیت‌های لازم برای یک اسقف داده شده است. هدایای خاص ذکر نشده است، اما ویژگی‌های اخلاقی ضروری هستند. یک اسقف باید بی‌عیب باشد، شوهر یک زن، فرزندان خود را در اطاعت داشته باشد، و غیره؛ اما او باید بتواند از کلیسای خدا «مراقبت کند» و «مستعد تعلیم» باشد. اسقفان افسس تشویق شدند که به تمام گله توجه کنند و کلیسای خدا را تغذیه کنند. اگرچه یک رسول یا نماینده او ابزاری بود که در انتصاب اسقفان استفاده می‌شد، و بدین ترتیب وحدت کلیسا حفظ می‌شد، پولس می‌توانست بگوید «روح‌القدس شما را ناظران قرار داده است.» اعمال رسولان 20:28. ریش سفیدان برای اعمال مراقبت خدایی در جماعت محلی تقسیم نشده - برای «شبان» گله - منصوب شدند. هر تلاشی برای انتصاب آنها اکنون، نه تنها بدون اقتدار رسولی لازم خواهد بود، بلکه وضعیت تقسیم شده کلیسا را نادیده می‌گیرد. چنین ریش سفیدانی فقط می‌توانستند بر بخشی از کلیسا در یک محل اقتدار داشته باشند، و آن هم بدون تأیید رسولی. اینکه هیچ امنیتی برای کلیسا در آنها یافت نمی‌شد، با هشدار رسول ثابت می‌شود که در میان خودشان مردانی برخواهند خاست که سخنان منحرف کننده می‌گویند؛ و با توجه به این، او آنها را، نه به یک مرجع کلیسایی، یا به یک شورای کلیسا، بلکه «به خدا، و به کلام فیض او» توصیه می‌کند، منبعی که همه مسیحیان هنوز دارند. خوشبختانه اکنون خادمان خدا هستند که از مقدسین مراقبت می‌کنند، کسانی که «مستعد تعلیم» هستند، و برای تغذیه گله خدا هدیه یافته‌اند؛ و کسانی که، بدون هیچ انتصاب رسولی، خود را وقف کار خدمت می‌کنند، همانطور که خانواده استفاناس در روزهای اولیه انجام دادند. 1 قرنتیان 16:15. همه چنین افرادی باید به رسمیت شناخته شوند و به خاطر کارشان بسیار مورد احترام قرار گیرند. در یک آیه خداوند خودش شبان و اسقف جان‌ها نامیده شده است؛ و چه کسی می‌تواند از مقدسین او مراقبت کند و آنها را تغذیه کند مانند او؟ 1 پطرس 2:25.

(یونانی اپیسکوپوس، لاتین اپیسکوپوس، ایتالیایی وسکوو، فرانسوی اِوِک، آلمانی بیشوف)، ریش سفید (یونانی پریس‌بیتِروس، لاتین پریس‌بیتِروس، فرانسوی پرِتر، انگلیسی پریست). این دو کلمه در عهد جدید آنقدر به هم نزدیک هستند که باید در اینجا با هم در نظر گرفته شوند.

1. اصطلاحات. کلمه یونانی برای «اسقف» به معنای عام ناظر، و به ویژه برای افسران مختلف شهرداری رایج است. در ترجمه هفتادگانی در اشعیا 60:17 برای سرکارگران، در نحمیا 11:19 برای مقامات کوچک، و در 1 مکابیان 1:51 برای کمیسرهای آنتیوخوس که بت‌پرستی را تحمیل می‌کردند، استفاده شده است. اما، تا آنجا که می‌توانیم ببینیم، این نام رایج برای خزانه‌داران انجمن‌های خصوصی نبود. در عهد جدید این کلمه پنج بار یافت می‌شود. در اعمال رسولان 20:28 پولس رسول به ریش سفیدان افسس یادآوری می‌کند که روح‌القدس آنها را اسقف بر گله قرار داده است؛ در فیلیپیان 1:1 او به مقدسین فیلیپی «با اسقفان و شماسان» سلام می‌فرستد؛ در 1 تیموتائوس 3:2 او به تیموتائوس می‌گوید که «اسقف باید بی‌عیب باشد،» و غیره؛ در تیطس 1:7 او دستور مشابهی به تیطس می‌دهد؛ و 1 پطرس 2:25 از مسیح به عنوان «شبان و اسقف جان‌های شما» سخن می‌گوید. در عهد عتیق کلمه «ریش سفید» از زمان‌های اولیه برای یک طبقه رسمی با صلاحیت مدنی و مذهبی استفاده می‌شد، به طوری که وقتی کنیسه‌ها ساخته می‌شدند، ریش سفیدان شهر به طور طبیعی ریش سفیدان کنیسه می‌شدند، با حق تنظیم خدمات و اخراج متخلفان. در زمان عهد جدید این ایده به کلیساها منتقل می‌شد. این به طور غیرمستقیم در لوقا 22:26 به رسمیت شناخته شده است؛ اما ما نمی‌توانیم وجود ریش سفیدان را از اعمال رسولان 5:6 استنباط کنیم، زیرا «جوانان» که حنانیا را بیرون می‌برند، صرفاً «جوانان» در اعمال رسولان 5:10 هستند وقتی که سفیره را بیرون می‌برند. اولین نشانه روشن از ریش سفیدان مسیحی در اورشلیم است. در اعمال رسولان 11:30 (سال 44 میلادی) آنها هدایا را از برنابا و شائول دریافت می‌کنند؛ در اعمال رسولان 15:6 (سال 50 میلادی) آنها در کنفرانس شرکت می‌کنند؛ در اعمال رسولان 21:18 (سال 58 میلادی) آنها در استقبال از پولس رسول شرکت می‌کنند. قبل از این ممکن است یعقوب 5:14 باشد، جایی که این کلمه به نظر می‌رسد به مقامات اشاره دارد. پس از این، ما دیگر چیزی از آنها نمی‌شنویم تا رساله‌های شبانی و 1 پطرس. در دویست سال گذشته به طور کلی توافق شده است که اسقفان و ریش سفیدان در عهد جدید و برای مدتی بعد اساساً یکسان هستند. زیرا (1) اسقفان و ریش سفیدان هرگز، مانند اسقفان و شماسان، به عنوان طبقات متمایز از مقامات به هم پیوسته نیستند. (2) فیلیپیان 1:1 «به اسقفان و شماسان» خطاب شده است. اگر یک طبقه میانی از ریش سفیدان وجود داشت، نمی‌توانست به خوبی حذف شود. بنابراین 1 تیموتائوس 3:1-16 ریش سفیدان را نادیده می‌گیرد، اگرچه (1 تیموتائوس 5:17) ریش سفیدانی در افسس وجود داشتند، و (اعمال رسولان 20:17) برای مدتی وجود داشتند. برعکس، تیطس 1:6-7 به جای آن ریش سفیدان را توصیف می‌کند، و تقریباً با همان کلمات. (3) اسقفی که به تیموتائوس توصیف شده است، ریش سفیدان اعمال رسولان 20:1-38، ریش سفیدان 1 تیموتائوس 5:17، ریش سفیدانی که به تیطس توصیف شده‌اند، و ریش سفیدان 1 پطرس 5:2، همه به نظر می‌رسد موقعیت فرعی دارند، و وظایف شبانی دارند تا آنچه ما اسقفی می‌نامیم. (4) همان افراد ریش سفید و اسقف نامیده می‌شوند (اعمال رسولان 20:17؛ اعمال رسولان 20:28). این کلمات در کلمنت رومی، و (به طور ضمنی) در تعلیم رسولان و در پولیکارپ نیز مترادف هستند. ایگناتیوس اولین نویسنده‌ای است که یک اسقف واحد را حاکم یک کلیسا می‌سازد؛ و حتی او هیچ فرمان رسولی برای این تغییر ادعا نمی‌کند. هم‌ارزی عمومی این دو منصب در عصر رسولی غیرقابل انکار به نظر می‌رسد؛ و اگر تفاوت‌های جزئی بین آنها وجود داشت، هیچ کدام به وضوح ردیابی نشده‌اند. تنها شک جدی این است که آیا اسقفان و شماسان اصلاً در ابتدا به مناصب اشاره می‌کردند یا خیر. این کلمات بیشتر به وظایف اشاره می‌کنند. بنابراین فیلیپیان 1:1 «به اسقفان و شماسان» (بدون حرف تعریف) به معنای «کسانی که نظارت می‌کنند و کسانی که خدمت می‌کنند» خواهد بود، یعنی مقامات بالاتر و پایین‌تر، هر عنوانی که داشته باشند. این به نظر می‌رسد توسط تیطس 1:5؛ تیطس 1:7 «که تو ریش سفیدان را منصوب کنی...، زیرا اسقف (ناظر) باید بی‌عیب باشد» اثبات شود. استدلال این است که ریش سفید باید چنین و چنان باشد، زیرا اسقف باید چنین و چنان باشد. این تکرار بیهوده است اگر اسقف فقط ریش سفید با نامی دیگر باشد، و منطق بدی است اگر او حاکم بر ریش سفیدان باشد؛ اما اگر «اسقف» یک مقام تعریف شده نباشد، بلکه یک ناظر به طور کلی باشد، روشن می‌شود. سپس، ریش سفید که نوع خاصی از ناظر است، استدلال از یک قاعده کلی به یک مورد خاص خواهد بود.
2. انتصاب. در ابتدا به نظر می‌رسد انتخاب مردمی و انتصاب رسولی با هم پیش می‌رفتند. هفت نفر (اعمال رسولان 6:5-6) توسط مردم انتخاب می‌شوند و توسط رسولان با دعا و دست‌گذاری منصوب می‌شوند. در مورد ریش سفیدان لیکاونی (اعمال رسولان 14:23) رسولان آنها را با دعا و روزه «منصوب کردند». به همین ترتیب ریش سفیدان در کرت (تیطس 1:6) توسط تیطس «منصوب می‌شوند»، و ظاهراً اسقفان در افسس توسط تیموتائوس. در این موارد انتخاب مردمی و دست‌گذاری ذکر نشده است؛ اما نه رد هم نشده‌اند. 1 تیموتائوس 5:22 اصلاً به انتصاب اشاره نمی‌کند، و عبرانیان 6:2 فقط به انتصاب اشاره نمی‌کند. یکی از دست‌گذاری در بازگرداندن متخلفان است، در حالی که دیگری شامل تمام موارد دست‌گذاری است. اما در هر صورت تیموتائوس و تیطس باید نامزد را قبل از انتصاب او تأیید می‌کردند، به طوری که توصیف صلاحیت‌های او اثباتی نیست که آنها باید او را در وهله اول انتخاب می‌کردند. برعکس، انتخاب مردمی در عصر بعدی بسیار برجسته است (کلمنت، و تعلیم)؛ اما این نیز تأیید رسمی و انتصاب را رد نمی‌کند. ریش سفیدان قبلاً (1 تیموتائوس 4:14) در انتقال هدایای خاص به رسولان وابسته بودند؛ و وقتی رسولان از دنیا رفتند، آنها به تنهایی در انتصاب به منصب محلی عمل می‌کردند. توسعه اسقف‌نشینی یک سؤال دیگر است، و اگر اسقف (به معنای بعدی) به تدریج از ریش سفیدان توسعه یافته باشد، بسیار یک سؤال کلمات است. اما مرحله بعدی پس از این این بود که، در حالی که اسقف ریش سفیدان خود را منصوب می‌کرد، خودش توسط اسقفان همسایه، یا در زمان‌های بعدی توسط اسقفان استان مدنی یا توسط یک متروپولیتن منصوب می‌شد. طرح کلی این فرآیند همیشه یکسان است. ابتدا انتخاب مردمی، سپس تأیید رسمی توسط مرجع و انتصاب با دعا، با (حداقل معمولاً) همراهی‌های نمادین آن از دست‌گذاری و روزه.
3. وظایف

• (1) نظارت عمومی: ریش سفیدان در اعمال رسولان 20:28، 1 تیموتائوس 5:17، 1 پطرس 5:2؛ 1 پطرس 5:2 (حکومت بد)؛ اسقفان در 1 تیموتائوس 3:5. احتمالاً در 1 قرنتیان 12:28 «کمک‌ها، حکومت‌ها» نشان داده شده است: به وضوح بیشتر در افسسیان 4:11 «شبانان و معلمان»، در تضاد آشکار با «رسولان، انبیا، و مبشران»، که منصب آنها محلی نبود. بنابراین 1 تسالونیکیان 5:12 «کسانی که بر شما هستند»، رومیان 12:8 «کسی که حکومت می‌کند». و عبرانیان 13:7؛ عبرانیان 13:17؛ عبرانیان 13:24 «کسانی که بر شما حکومت می‌کنند»، ما را به یاد اسقفان و ریش سفیدانی می‌اندازد که حکومت می‌کنند (1 تیموتائوس 3:4؛ 1 تیموتائوس 5:17). بنابراین، «حاکمان» در کلمنت نیز باید اسقف یا ریش سفید باشند، زیرا این اسقفان به وضوح هیچ مافوق زمینی ندارند، به طوری که خودشان باید حاکمان باشند. تحت این عنوان می‌توانیم سهمی را که ریش سفیدان داشتند قرار دهیم:
• (الف) در اورشلیم (اعمال رسولان 15:6) در مشورت‌های کنفرانس رسولی، و (اعمال رسولان 21:18) در پذیرایی که توسط یعقوب برگزار شد؛
• (ب) در جاهای دیگر (1 تیموتائوس 4:14) در دست‌گذاری بر تیموتائوس، چه آن با انتصاب مطابقت داشته باشد یا با چیز دیگری.
• (2) تعلیم: 1 تسالونیکیان 5:12 حاکمان در خداوند نصیحت می‌کنند؛ 1 تیموتائوس 3:2 اسقف مستعد تعلیم؛ 1 تیموتائوس 5:17 افتخار مضاعف به ریش سفیدانی که خوب حکومت می‌کنند، به ویژه کسانی که در کلام و تعلیم زحمت می‌کشند؛ تیطس 1:9 ریش سفید یا اسقف باید قادر به تعلیم باشد، و مخالفان را متقاعد کند. با این حال 1 تیموتائوس 5:17 به نظر می‌رسد دلالت بر این دارد که ریش سفیدان می‌توانستند خوب حکومت کنند که در وظایف دیگری غیر از کلام و تعلیم زحمت می‌کشیدند؛ و اگر چنین است، اینها تنها کار همه ریش سفیدان نبود. موعظه بیشتر با خدمت غیرمحلی رسولان، انبیا، و مبشران مرتبط است: اما در غیاب آنها تمام وظیفه عبادت عمومی بر عهده خدمت محلی اسقفان و شماسان می‌افتاد. این در تعلیم و در کلمنت کاملاً روشن می‌شود.
• (3) مراقبت شبانی: این در همه جا برجسته است. به آن می‌توانیم اشاره کنیم:
• (الف) عیادت بیماران (یعقوب 5:14) با هدف روغن‌مالی و شفا نه به عنوان توشه راه در هنگام مرگ؛
• (ب) مراقبت از غریبه‌ها و به طریق اولی از فقرا (1 تیموتائوس 3:2، تیطس 1:8، اسقف باید دوستدار غریبه‌ها باشد).

اچ. ام. گواکتین.