انتقام‌گیرنده، انتقام‌گیرنده خون

پس از طوفان، خدا به نوح این قانون را داد که «هر که خون انسان را بریزد، خون او به دست انسان ریخته خواهد شد»، پیدایش ۹:۶؛ و تا به امروز در شرق، وظیفه جدی خویشاوندان یک مرد کشته شده این است که مطمئن شوند خون او انتقام گرفته می‌شود. قانون بین قتل و آدم‌کشی تمایز قائل شد: هنگامی که شخصی به طور تصادفی کشته می‌شد، قاتل می‌توانست به شهر پناهگاه (رجوع شود) فرار کند و محافظت شود. خدا به انسان اقتدار حکومتی داده است تا این فرمان جهانی را اجرا کند، که مدت‌ها قبل از قانون موسی داده شد، و هرگز لغو یا سست نشده است. در عهد جدید، حاکم شمشیر را بیهوده حمل نمی‌کند، زیرا او خادم خدا برای مجازات بدکاران است. رومیان ۱۳. تحت قانون موسی مقرر شد «چشم در برابر چشم و دندان در برابر دندان». متی ۵:۳۸؛ خروج ۲۱:۲۴. با مسیحی کاملاً متفاوت است: او که با فیض رفتار شده است، باید با فیض نیز نسبت به دیگران عمل کند. کلام به او این است که «انتقام نگیرید، بلکه به خشم جای دهید: زیرا نوشته شده است، انتقام از آن من است، من تلافی خواهم کرد، خداوند می‌گوید.» رومیان ۱۲:۱۹؛ مکاشفه ۶:۱۰؛ مکاشفه ۱۹:۲. اکنون روز فیض است؛ اما روز انتقام برای کسانی که «خدا را نمی‌شناسند، و از انجیل خداوند ما عیسی مسیح اطاعت نمی‌کنند» در راه است. ۲ تسالونیکیان ۱:۸. وظیفه یک مسیحی در انتقام نگرفتن از خود به هیچ وجه با اعمال حکومت خدا توسط حاکمان، که اقتدار خود را از او می‌گیرند، در سرکوب و مجازات شر در تضاد نیست.