ارتش

باید به یاد داشت که اسرائیل میزبانان یهوه بودند، که مسئولیت او را حفظ می‌کردند و در نبردهای او می‌جنگیدند. خروج ۱۲:۴۱؛ یوشع ۵:۱۴. به نظر می‌رسد که همه کسانی که به سن بیست سالگی می‌رسیدند، قادر به حمل سلاح در نظر گرفته می‌شدند، اعداد ۱:۳؛ و آنها در ۴ لشکر از ۳ قبیله، با یک سردار بر هر قبیله، راهپیمایی و اردو می‌زدند. زیربخش‌ها به هزاران و صدها، اعداد ۳۱:۱۴، و به خانواده‌ها تقسیم می‌شدند. یوشع ۷:۱۷. همچنین شیپورها به صدا در می‌آمدند، اعداد ۱۰:۹ (مقایسه کنید ۱ قرنتیان ۱۴:۸)، و همه نشانه‌های سازماندهی دقیق وجود داشت. تا زمان پادشاهان، این سازماندهی طبیعی یا قبیله‌ای معمول به نظر می‌رسید، اما در زمان شائول یک محافظ، ۱ سموئیل ۱۳:۲، و یک سردار سپاه، ۱ سموئیل ۱۷:۵۵، وجود داشت. در زمان داوود، آن قهرمانانی که با او در غار عدلام بودند، هسته اصلی «مردان قدرتمند» او را تشکیل دادند. ۲ سموئیل ۲۳:۸-۳۹. آنها وقف خدمت به پادشاه خدا بودند. داوود بعدها یک شبه‌نظامی ماهانه ۲۴۰۰۰ نفری را تحت فرمان ۱۲ سردار سازماندهی کرد. ۱ تواریخ ۲۷:۱-۱۵. درجه‌بندی کلی رتبه‌ها به سربازان عادی؛ «مردان جنگی»؛ افسران؛ «خدمتگزاران» سلیمان؛ سرداران یا «شاهزادگان»؛ و دیگرانی که به طور مختلف به عنوان سرداران ارشد، یا شوالیه‌ها یا افسران ستاد توصیف می‌شدند؛ با فرماندهان ارابه‌ها و سواره‌نظام او. ۱ پادشاهان ۹:۲۲. ممکن است توجه شود که اسب‌ها ممنوع شده بودند، تثنیه ۱۷:۱۶، تا زمان سلیمان این سازماندهی نشد، اگرچه داوود اسب‌ها را برای صد ارابه از غنایم سوری‌ها ذخیره کرده بود. ۲ سموئیل ۸:۴. سلیمان، با تجارت با مصر، ۱ پادشاهان ۱۰:۲۸-۲۹، تعداد آنها را افزایش داد تا اینکه نیرو به ۱۴۰۰ ارابه و ۱۲۰۰۰ سواره‌نظام رسید، ۱ پادشاهان ۱۰:۲۶؛ ۲ تواریخ ۱:۱۴. هر مرد توانایی که سرباز بود، به داوود ارتش عظیمی از ۱۵۷۰۰۰۰ مرد داد که «شمشیر کشیدند». ۱ تواریخ ۲۱:۵. پس از تقسیم، یهودا تحت فرمان ابیا ارتشی متشکل از ۴۰۰۰۰۰ «مرد شجاع» داشت، و اسرائیل در همان زمان ۸۰۰۰۰۰ «مرد منتخب». بعدها آسا ۵۸۰۰۰۰ «مرد قدرتمند شجاع» داشت؛ و یهوشافات، که بسیار بزرگ شده بود، ۱۱۶۰۰۰۰ مرد داشت، علاوه بر کسانی که در شهرهای مستحکم باقی مانده بودند. ۲ تواریخ ۱۷:۱۴-۱۹. در عهد جدید چند اشاره به ارتش روم شده است. «لژیون» یک واحد بود که تمام درجه‌بندی‌های ارتش را در خود داشت. ممکن است در زمان امپراتوری، به طور تقریبی، نیرویی متشکل از حداکثر ۶۰۰۰ مرد نامیده شود. هر لژیون گاهی شامل ۱۰ گروهان ۶۰۰ نفری بود؛ هر گروهان ۳ مانیپل ۲۰۰ نفری؛ و هر مانیپل ۲ سانتوری ۱۰۰ نفری: از این رو نام سنتوریون یا فرمانده ۱۰۰ مرد، همانطور که در اعمال ۱۰:۱، ۲۲ و غیره یافت می‌شود. هر لژیون توسط ۶ رئیس، χιλίαρθος، اداره می‌شد که هر یک فرمانده ۱۰۰۰ مرد بودند، که بیشتر به عنوان «سردار ارشد» ترجمه شده است، همانطور که در اعمال ۲۱:۳۱-۳۷ و غیره: در مرقس ۶:۲۱ «سردار عالی» است؛ و در یوحنا ۱۸:۱۲؛ مکاشفه ۱۹:۱۸ «سردار». یک گروهان، σπεῖρα، در اعمال ۱۰:۱؛ اعمال ۲۱:۳۱ و غیره «دسته» ترجمه شده است. یک «چهار نفره» شامل ۴ سرباز بود. اعمال ۱۲:۴. مقر نیروهای رومی در قیصریه بود، با یک گروهان در اورشلیم؛ اما در زمان عید، زمانی که، متأسفانه، تمایل شورشی یهودیان مطمئناً ظاهر می‌شد، نیروهای اضافی در شهر حضور داشتند اما بدون پرچم‌های عقاب و غیره، که به ویژه برای یهودیان ناخوشایند بود. اگرچه رومیان چوب خدا برای مجازات آنها بودند، اما گردن‌های سرسخت آنها نمی‌توانست خم شود، و مجازات را از جانب یهوه دریافت نمی‌کردند.

۱. در غیاب یک قدرت مرکزی قوی؛ ارتش به معنای یک نیروی نظامی سازمان‌یافته و منضبط دائمی، در میان عبرانیان قبل از تأسیس سلطنت، غیرممکن بود. گروه‌هایی که از جدعون یا یفتاح پیروی می‌کردند، نیروهای بسیج‌شده‌ای بودند که به سرعت از قبیله خودش و قبایل همسایه جمع‌آوری می‌شدند و اعضای آن‌ها پس از پایان نبرد، با سهم خود از غنایم به مشاغل عادی خود بازمی‌گشتند. اولین گام به سوی یک سازمان دائمی‌تر توسط شائول در عملیاتش علیه فلسطینیان برداشته شد (۱ سموئیل ۱۳:۲؛ مقایسه کنید ۱ سموئیل ۱۴:۵۲). با این حال، داوود اولین کسی بود که هسته اصلی یک ارتش دائمی را با حفظ ۶۰۰ «مرد قدرتمند» (عنوان رسمی آن‌ها) که در تبعید به دور او جمع شده بودند، به عنوان محافظ دائمی تشکیل داد (۱ سموئیل ۲۳:۱۳؛ ۱ سموئیل ۳۰:۹، ۲ سموئیل ۱۰:۷؛ ۲ سموئیل ۱۶:۶). به این‌ها، سپاه مزدور کریتی‌ها و فلستی‌ها (که به آن مراجعه کنید) و یک گروه ۶۰۰ نفری از جتی‌ها (۲ سموئیل ۱۵:۱۸) اضافه شدند. به غیر از این‌ها، ارتش‌های داوود مانند گذشته از طریق بسیج تشکیل می‌شدند، اما اکنون از کل ملت، از این رو استفاده فنی از «مردم» به معنای «ارتش» (۲ سموئیل ۲۰:۱۲ و اغلب). سازماندهی سلیمان از پادشاهی خود به مناطق اداری (۱ پادشاهان ۴:۷ به بعد) بدون شک شامل مسائل مربوط به اداره ارتش بود (مقایسه کنید ۱ پادشاهان ۴:۲۸، ۱ پادشاهان ۹:۱۹، ۱ پادشاهان ۱۰:۲۶). ۲. سازماندهی ارتش عبرانیان بر اساس واحدهای هزار نفری بود که در ابتدا با تقسیمات مدنی به همین نام مرتبط بود، با زیربخش‌هایی از صدها، پنجاه‌ها و ده‌ها (۱ سموئیل ۸:۱۲؛ ۱ سموئیل ۱۷:۱۸؛ ۱ سموئیل ۲۲:۷، ۲ پادشاهان ۱:۹ به بعد؛ ۲ پادشاهان ۱۱:۴)، ترتیبی که تا دوره مکابیان ادامه یافت (۱ مکابیان ۳:۵۵). هر یک از این تقسیمات «سردار» خاص خود را داشت. کل ارتش تحت فرماندهی عالی «سردار سپاه» بود. موقعیت‌ها و وظایف نسبی شوتریم (نسخه مجاز «افسران») و سایر مقامات نظامی کاملاً نامشخص است. به نظر می‌رسد که اولی‌ها مسئول نگهداری و بررسی فهرست سهمیه‌هایی بودند که باید توسط مناطق مختلف تأمین می‌شد (تثنیه ۲۰:۵ به بعد). ۳. ارتش در زمان‌های اولیه کاملاً، و همیشه عمدتاً، از پیاده‌نظام تشکیل شده بود که بیشتر آن‌ها به نیزه یا سرنیزه و سپر بزرگ (به زره مراجعه کنید) مسلح بودند. کمانداران شمشیر و سپر کوچک حمل می‌کردند (۱ تواریخ ۵:۱۸) و با فلاخن‌اندازان (۲ تواریخ ۲۶:۱۴) پیاده‌نظام سبک را تشکیل می‌دادند. ارابه‌ها، اگرچه مدت‌ها قبل بخش حیاتی نیروهای ملت‌های اطراف بودند، اما اولین بار توسط سلیمان به ارتش عبرانیان معرفی شدند (۱ پادشاهان ۴:۲۵؛ ۱ پادشاهان ۹:۲۲؛ ۱ پادشاهان ۱۰:۲۶ به بعد؛ به ارابه، اسب مراجعه کنید). ۴. دوره‌ای که یک شهروند مشمول خدمت سربازی بود، از بیست سالگی (اعداد ۱:۳، ۲ تواریخ ۲۵:۶) تا پنجاه سالگی (یوسفوس، عتیقات ۳. ۱۲. ۴) او بود. معافیت در مواردی که در تثنیه ۲۰:۶ به بعد مشخص شده بود، حداقل در زمان مکابیان (۱ مکابیان ۳:۵۶) و برای اعضای طبقه روحانی (اعداد ۲:۳۳) اعطا می‌شد. ۵. در مورد نگهداری، هر شهر و منطقه بدون شک باید سهمیه خود را با آذوقه تأمین می‌کرد، تا آنجا که این‌ها از کشور دشمن به دست نمی‌آمدند. پاداش سرباز شامل سهم او از غنایم بود که تقسیم آن بر اساس سابقه ۱ سموئیل ۳۰:۲۴ تنظیم می‌شد. اولین ذکر حقوق منظم در ارتباط با ارتش سیمون مکابی (۱ مکابیان ۱۴:۳۲) است. مزدوران خارجی به طور گسترده‌ای در ارتش‌های شاهزادگان مکابی بعدی و هیرودیس حضور داشتند. به تعداد ارتش‌های عبرانی اشاره‌ای نشده است، زیرا این‌ها در بسیاری از موارد در انتقال به شدت تحریف شده‌اند. برای روش‌های بسیج، تاکتیک‌ها و غیره، به جنگ، همچنین استحکامات و محاصره مراجعه کنید؛ و برای ارتش روم در زمان عهد جدید به لژیون مراجعه کنید. ا. ر. س. کندی.