آرارات

نفرین معکوس شد: بارش نفرین

پادشاهی‌ای که توسط خدا، همراه با مادها، پارسیان و دیگران، تحت فرماندهی یک فرمانده، کوروش، فراخوانده شد تا بابل را به انتقام اسرائیل مجازات کند. ارمیا ۵۱:۲۷. این پادشاهی با اورارتو یا اوراردو در کتیبه‌های آشوری، منطقه‌ای در ارمنستان، که کوه آرارات در آن قرار دارد، شناسایی شده است، و کشتی نوح بر قسمتی از آن قرار گرفت. پیدایش ۸:۴. این کوه در ۳۹ درجه و ۴۵ دقیقه شمالی، ۴۴ درجه و ۲۸ دقیقه شرقی قرار دارد و ارتفاع نهایی آن حدود ۱۷۰۰۰ فوت بالاتر از سطح دریا است که با برف دائمی پوشیده شده است. به ارتفاع زیاد آن اعتراض شده است، اما ممکن است کشتی بر بلندترین قسمت آن قرار نگرفته باشد.

آرارات (پیدایش ۸:۴، دوم پادشاهان ۱۹:۳۷ [|| اشعیا ۳۷:۳۸]، ارمیا ۵۱:۲۷) شکل عبری اورارتو آشوری است، که در کتیبه‌ها از قرن نهم به بعد، پادشاهی‌ای را در شمال ارمنستان بعدی نشان می‌دهد. گسترش این نام به طور طبیعی با مرزهای سیاسی این دولت متفاوت بود؛ اما به درستی به نظر می‌رسد که یک منطقهٔ کوچک در میانهٔ ارس را نشان می‌داده است، که نام بومی آیرارات در آلارودیوی هرودوت (۳. ۹۴، ۷. ۷۹) حفظ شده است. جروم آن را «منطقه‌ای هموار از ارمنستان، که ارس از آن می‌گذرد، با حاصلخیزی باورنکردنی، در پای رشته‌کوه توروس، که تا اینجا امتداد دارد» توصیف می‌کند. ارس (یا آراس)، در مسیر خود به بحیرهٔ خزر، یک خم بزرگ به سمت جنوب تشکیل می‌دهد؛ و در قسمت بالای این خم، در کرانهٔ راست (یا جنوب غربی) رودخانه، قلهٔ بلند و پوشیده از برف ماسیس (که پارسیان آن را «کوه نوح» می‌نامند) تا ارتفاع تقریباً ۱۷۰۰۰ فوت بالاتر از سطح دریا بالا می‌رود. این مکان سنتی فرود کشتی نوح است؛ و از طریق سوءتفاهم از پیدایش ۸:۴ («در [یکی از] کوه‌های آرارات»)، این نام از منطقهٔ اطراف به دو قلهٔ این کوه، آرارات بزرگ و آرارات کوچک، منتقل شد، که دومی حدود ۷ مایل فاصله و ۴۰۰۰ فوت پایین‌تر است. اینکه آیا این مکان مورد نظر نویسنده در پیدایش (روایت کاهنی) است، کاملاً مشخص نیست. سنت سریانی و اسلامی آن را در جبل جودی، کوهی چشمگیر در جنوب بحیرهٔ وان، که منظره‌ای وسیع از دشت بین‌النهرین را در بر می‌گیرد، قرار می‌دهد. این احتمال وجود دارد که این مکان در معنای وسیع‌تر اصطلاح «کوه‌های آرارات» گنجانده شود. این به نظر دیدگاه یوسفوس (Ant. I. iii. 5, 6) است، که از هیچ تناقضی بین «ارمنستان» و کوه «کوردیایی» بروسوس بی‌خبر است. اظهارات او در مورد بقایای کشتی که در زمان او نشان داده می‌شد، به نظر می‌رسد از بروسوس وام گرفته شده است، و به هر کوهی که آن نویسنده در ذهن داشته است - احتمالاً جبل جودی! - اشاره دارد. با این حال، تارگوم‌ها و پشیتا، که تحت تأثیر این سنت هستند، قاردو (کردستان) را می‌خوانند، که با بروسوس از نظر کلامی مطابقت دارد. افسانهٔ سیل میخی آن را بسیار دورتر به جنوب، در «کوه نیسیر»، احتمالاً در یکی از رشته‌کوه‌های شرق دجله و جنوب زاب کوچک قرار می‌دهد. این، البته، کاملاً فراتر از هر گسترش قابل تصوری از نام آرارات است. بنابراین، با فرض اینکه روایت‌های کتاب مقدس و بابلی منشأ مشترکی دارند، به نظر می‌رسد که محل فرود کشتی به تدریج به سمت شمال رانده شده است، تمایل طبیعی چنین سنتی این است که خود را به بلندترین کوه شناخته شده در آن زمان متصل کند. بر این اساس، انتخاب نهایی کوه باشکوه ماسیس تقریباً اجتناب‌ناپذیر خواهد بود: و احتمالاً این دیدگاه پیدایش ۸:۴ است، اگرچه فرضیهٔ جایگزین که جبل جودی مورد نظر است، هنوز هم ادعایی برای بررسی دارد. پیشنهاد نولدکه، که آرارات جایگزینی دیرهنگام برای قاردو در متن اصلی پیدایش است، هیچ توصیه‌ای ندارد. ج. اسکینر.