ارتداد

انحراف از اصول یک جامعه مذهبی. در اعمال رسولان ۲۱:۲۱ اتهامی را توصیف می‌کند که یهودیان علیه پولس قدیس مطرح کردند، یعنی اینکه او آموزش می‌داد که یهودیان باید موسویت را ترک کنند. در ۲ تسالونیکیان ۲:۳ انحراف مسیحیان را توصیف می‌کند که قرار بود با «مرد بی‌قانونی»؛ یعنی ضد مسیح همراه باشد. این انتظار نمونه‌ای از آنچه به نظر می‌رسد یک باور رایج بوده است که بازگشت مسیح برای برقراری پادشاهی خود با فعالیت فوق‌العاده‌ای از سوی مخالف مافوق بشری او همراه خواهد بود، و این منجر به ترک ایمان مسیحی از سوی بسیاری از کسانی خواهد شد که اسماً مسیحی هستند. شایلر متیوز.

اگرچه کلمه «ارتداد» در نسخه مجاز وجود ندارد، اما کلمه یونانی که کلمه انگلیسی از آن مشتق شده است، وجود دارد. در اعمال رسولان ۲۱:۲۱ به پولس گفته شد که او متهم به آموزش یهودیان در میان غیریهودیان برای ارتداد از موسی است. پولس آزادی از شریعت را از طریق مرگ مسیح آموزش می‌داد و این برای یک یهودی سخت‌گیر به عنوان ارتداد تلقی می‌شد. همین کلمه در ۲ تسالونیکیان ۲:۳ استفاده شده است، جایی که آموزش داده می‌شود که روز خداوند نمی‌تواند بیاید تا زمانی که «ارتداد» یا سقوط از مسیحیت در ارتباط با ظهور مرد گناهکار رخ دهد. به ضد مسیح مراجعه کنید. اگرچه ارتداد عمومی که در آنجا صحبت می‌شود نمی‌تواند تا پس از برده شدن مقدسین به آسمان رخ دهد، اما ممکن است، همانطور که بوده است، سقوط فردی نیز وجود داشته باشد. به عنوان مثال، عبرانیان ۳:۱۲؛ عبرانیان ۱۰:۲۶، ۲۸، و رساله یهودا را ببینید. هشدارهای جدی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد چنین ارتدادی با نزدیک شدن به پایان این دوران، بیشتر و بیشتر عمومی خواهد شد. ۱ تیموتائوس ۴:۱-۳. اکنون یک سقوط لزوماً به معنای موقعیتی است که می‌توان از آن سقوط کرد، یک اعتراف انجام شده است که عمداً کنار گذاشته شده است. این، همانطور که کتاب مقدس می‌گوید، مانند بازگشت سگ به استفراغ خود، و خوک به غلتیدن در لجن است. این یک مسیحی نیست که به گناهی بیفتد که فیض می‌تواند او را نجات دهد؛ بلکه یک ترک قطعی مسیحیت است. کتاب مقدس در مورد ارتداد عمدی هیچ امیدی نمی‌دهد، اگرچه هیچ چیز برای خداوند دشوار نیست.