انطاکیه در سوریه

این شهر در تاریخ کلیسا به یاد ماندنی است، زیرا اولین بار شاگردان در آنجا مسیحی نامیده شدند، در آنجا جماعتی از غیریهودیان گرد هم آمدند، و از آنجا پولس و همراهانش به سفرهای تبلیغی خود رفتند، و دو بار به آنجا بازگشتند. این شهر مرکزی برای کارهای آنها در میان غیریهودیان، خارج از نفوذ یهودی که در اورشلیم غالب بود، تشکیل داد؛ با این حال، کلیسای این شهر ارتباط خود را با جماعت اورشلیم و جاهای دیگر حفظ کرد. اعمال رسولان ۶:۵؛ اعمال رسولان ۱۱:۱۹-۳۰؛ اعمال رسولان ۱۳:۱؛ اعمال رسولان ۱۴:۲۶؛ اعمال رسولان ۱۵:۲۲-۳۵؛ اعمال رسولان ۱۸:۲۲؛ غلاطیان ۲:۱۱. انطاکیه زمانی شهری پررونق و پرجمعیت بود، پایتخت شمال سوریه، که توسط سلوکوس نیکاتور در سال ۳۰۰ قبل از میلاد، به افتخار پدرش آنتیوخوس تأسیس شد. بعدها توسط امپراتوران رومی تزئین شد و سومین شهر مهم محسوب می‌شد و در نهایت مقر پروکنسول رومی سوریه بود. این شهر در مکانی زیبا در کنار رودخانه اورونتس، جایی که بین کوه‌های توروس و لبنان شکافته می‌شود، قرار داشت. اکنون آنتاکیا ۳۶ ۱۲'، ۳۶ ۱۰' شرقی نامیده می‌شود. این شهر از جنگ‌ها و زلزله‌ها رنج برده است و اکنون مکانی ویران است. آثار باستانی کمی از شهر باستانی یافت می‌شود، اما بخش‌هایی از دیوار آن بر روی صخره‌های کوه سیلپیوس دیده می‌شود.