آمون

تغذیه کردن: وفادار بودن

۱. فرماندار سامره در زمان اخاب. ۱ پادشاهان ۲۲:۲۶؛ ۲ تواریخ ۱۸:۲۵. ۲. پسر و جانشین منسی، پادشاه یهودا. او تنها ۲ سال سلطنت کرد، ۶۴۳-۶۴۲ قبل از میلاد. او در نظر خداوند شرارت کرد و بت‌هایی را که پدرش برپا کرده بود، پرستید. خادمانش علیه او توطئه کردند و او را در خانه‌اش کشتند. ۲ پادشاهان ۲۱:۱۸-۲۵؛ ۱ تواریخ ۳:۱۴؛ ۲ تواریخ ۳۳:۲۰-۲۵؛ ارمیا ۱:۲؛ ارمیا ۲۵:۳؛ صفنیا ۱:۱؛ متی ۱:۱۰. ۳. نحمیا ۷:۵۹. رجوع کنید به آمی.

۱. پسر و جانشین منسی پادشاه یهودا. او دو سال یا بخشی از سال‌ها سلطنت کرد. کتاب‌های مقدس ما فقط می‌دانند که او اعمال مذهبی پدرش را ادامه داد. او در یک توطئه کاخ به قتل رسید، اما قاتلان توسط مردم مجازات شدند، که یوشیا را بر تخت نشاندند (۲ پادشاهان ۲۱:۱۹ به بعد). پیشنهاد شده است که نام او نام خدای خورشید مصری است (به مقاله بعدی مراجعه کنید). ۲. فرماندار سامره (۱ پادشاهان ۲۲:۲۶). ۳. رجوع کنید به آمی. اچ. پی. اسمیت. آمون (یونانی آمون، مصری آمون). یک خدای مصری، که در ابتدا به عنوان خدای باروری پرستش می‌شد، و بعدها به عنوان آمون-رع-ستن-نترو ('آمون، خدای خورشید، پادشاه خدایان')، خدای محلی تبس بود. با تسخیر شاهزادگان کوچک مصر سفلی توسط آهمس اول تبس (حدود ۱۷۰۰ قبل از میلاد)، او خدای ملی مصر شد. برتری او، که برای ۱۱۰۰ سال توسط همه حاکمان مصری به جز آمنهوتپ چهارم (حدود ۱۴۵۰ قبل از میلاد) به رسمیت شناخته شد، با حمله اسرحدون به مصر (۶۷۰ قبل از میلاد؛ رجوع کنید به ارمیا ۴۶:۲۵ به بعد) و تخریب تبس توسط آشوربانیپال (حدود ۶۶۲ قبل از میلاد؛ رجوع کنید به ناحوم ۳:۸) به پایان رسید. پس از این وقایع، او به رده خدایان محلی تنزل یافت. رجوع کنید به نو، نو-آمون. ان. کونیگ.