اسکندر کبیر

این فاتح در کتاب مقدس به نام ذکر نشده است، اما پادشاهی او قطعاً در نبوت، عمدتاً در دانیال، حدود ۲۰۰ سال قبل از تولدش، مورد اشاره قرار گرفته است. ابتدا به عنوان بخشی از تصویر بزرگ دیده شده در رویای نبوکدنصر از آن صحبت می‌شود؛ این توسط شکم و ران‌ها، که از برنج هستند، پیش‌بینی شده است، کاهشی در شخصیت پادشاهی در مقایسه با امپراتوری‌های بابل و مادها و پارس‌ها، اگرچه از نظر وسعت بزرگتر بود: «بر تمام زمین حکومت خواهد کرد.» دانیال ۲:۳۲، ۳۹. همچنین با یک پلنگ مقایسه شده است که چهار سر و چهار بال پرنده داشت. پلنگ به خونخواری و پاره کردن طعمه خود متمایز است: این در واقع تضاد را در هزاره بزرگ می‌کند، زمانی که با بزغاله دراز خواهد کشید. اشعیا ۱۱:۶. همچنین به دلیل سرعت عمل خود قابل توجه است: «اسب‌های آنها نیز از پلنگ‌ها سریع‌ترند.» حبقوق ۱:۸. این ویژگی‌ها دقیقاً با شخصیت و اعمال اسکندر مطابقت دارد. چهار سر و چهار بال به گسترش پادشاهی به چهار باد آسمان اشاره دارد، زیرا پس از مرگ او بین چهار تن از ژنرال‌هایش تقسیم شد. دانیال ۷:۶. دوباره در دانیال ۸، جایی که پادشاهی ماد و پارس با یک قوچ مقایسه شده است، یونان با یک بز نر، با یک شاخ بزرگ، که اولین پادشاه آن، اسکندر است، مقایسه شده است، دانیال ۸:۲۱. در اینجا دوباره شخصیت او توصیف شده است: آنقدر سریع که «زمین را لمس نکرد»، با «خشم» به قوچ حمله کرد، او را به زمین انداخت و بر او پا گذاشت. دانیال ۸:۵-۸. در زکریا ۶:۲-۳، به چهار پادشاهی بزرگ اشاره شده است، و سومین، پادشاهی یونان، با یک ارابه با اسب‌های سفید مقایسه شده است. اسکندر کبیر، پسر فیلیپ دوم و المپیاس، در سال ۳۵۶ قبل از میلاد در پلا متولد شد؛ در سال ۳۳۶ پس از ترور پدرش پادشاه مقدونیه شد: یونانیان را در سال ۳۳۵ مطیع کرد؛ پارس‌ها را در سال ۳۳۴ شکست داد؛ صور را گرفت؛ سوریه و مصر را فتح کرد و اسکندریه را در سال ۳۳۲ تأسیس کرد؛ داریوش را در سال ۳۳۱ شکست داد؛ پارتیا، ماد، باکتریا را فتح کرد و به هند حمله کرد، ۳۳۰-۳۲۴، به دنبال فتوحات جدید بود، اما در سال ۳۲۳ در بابل درگذشت. این تاریخ‌ها سرعت فتوحات او را نشان می‌دهد که با آیات فوق مطابقت دارد. در مورد بی‌رحمی او یک نمونه کافی است: در تصرف صور که در آن زمان متعلق به ایران بود، به دلیل مقاومت طولانی و دفاع شجاعانه، ۸۰۰۰ نفر از ساکنان قتل عام شدند، ۲۰۰۰ نفر به صلیب کشیده شدند: از بقیه، به جز کسانی که از طریق دریا فرار کردند، ۳۰۰۰۰ نفر به بردگی فروخته شدند، پادشاه و مقامات اصلی نجات یافتند، بدون شک به عنوان غنائم. این کار «پلنگ» کتاب مقدس بود. در حالی که اسکندر صور را محاصره کرده بود، برای درخواست تسلیم یهودیان فرستاد؛ اما به او گفته شد که آنها رعایای وفادار داریوش هستند. پس از فتح غزه، فاتح به اورشلیم لشکر کشید. کاهن اعظم یدوع، که در رؤیا توسط خدا هشدار داده شده بود، شهر را با گل و گیاه آراست و با لباس‌های خود با سایر کاهنان و مردم در لباس سفید به استقبال پادشاه رفت. با دیدن اینها، اسکندر متوقف شد، به زمین افتاد و سپس کاهن اعظم را در آغوش گرفت. در پاسخ به یک درباری متعجب، اسکندر گفت که او کاهن را پرستش نمی‌کند، بلکه نام روی پیشانی او را پرستش می‌کند، و توضیح داد که او در رؤیا شخصیتی شبیه همین کاهن را دیده بود که به او گفته بود ایران را فتح کند. او به یهودیان در فلسطین، ماد و بابل از آزادی کامل قوانین خود و معافیت از خراج در طول سال سبت اعطا کرد. این یک طرح سریع از چگونگی توافق نبوت و تاریخ است. امپراتوری یونان بدین ترتیب با مردم باستانی خدا، یهودیان، سروکار داشت و حلقه‌ای در زنجیره پادشاهی‌ها بود تا زمانی که خود مسیح ظاهر شد و بنیان پادشاهی خود را که تا ابد باقی خواهد ماند، گذاشت.