اگریپای دوم

پسر اگریپای اول. او در زمان مرگ پدرش تنها ۱۷ سال داشت، امپراتور کلودیوس او را فرستاد تا بر شاهزاده‌نشین خالکیس در دامنه‌های لبنان حکومت کند تا زمانی که به سن قانونی برسد. او در دربار روم بزرگ شده بود و به رومیان وابسته بود. در سن ۲۱ سالگی، کلودیوس به او چهارسالاری‌های تراخونیتس، ابیلین و سایر بخش‌های شمال شرقی فلسطین را داد. نرون بعدها شهرهای مختلفی را به او داد. او در اعمال رسولان ۲۵:۲۶ به عنوان پادشاه اگریپا معرفی شده است، که پولس در برابر او از خود دفاع کرد. پولس درباره او گفت که او در تمام آداب و رسوم و مسائلی که در میان یهودیان بود، متخصص بود. چیزهایی که مربوط به مرگ مسیح بود در خفا انجام نشده بود و پادشاه از آنها خبر داشت. پولس همچنین می‌دانست که او به انبیا ایمان داشت. اگریپا گفت: «تقریباً مرا متقاعد می‌کنی که مسیحی شوم.» پولس، مانند یک مبشر واقعی، آرزو داشت که اگریپا و همه کسانی که او را می‌شنیدند، کاملاً مانند او باشند، به جز زنجیرهایش. اگریپا سلطنت طولانی داشت و نفوذ خود را هنگامی که یهودیان علیه رومیان شورش کرده بودند، برای ترغیب آنها به تسلیم شدن به کار برد. در حالی که در گامالا به آنها التماس می‌کرد، با سنگی که از فلاخن پرتاب شد، زخمی شد. او از تخریب اورشلیم جان سالم به در برد و در سال ۱۰۰ پس از میلاد درگذشت.