اَدونیس

عبارتی که در نسخه انگلیسی «گیاهان دلپذیر» و در حاشیه نسخه بازبینی شده «کاشته‌های اَدونیس» (اشعیا ۱۷:۱۰) ترجمه شده است، به باغ‌های مینیاتوری اشاره دارد که زوال سریع آنها نماد مرگ این خدا، یا بهتر بگوییم سرسبزی بهاری بود که او تجسم آن است. این مرحله از اسطوره، که یونانیان از طریق فنیقی‌ها از آیین تموز سامی به دست آوردند، جایی که این خدا تحت عنوان اَدون («خداوند») پرستش می‌شد، توسط اشعیا برای به تصویر کشیدن امید رو به زوال اسرائیل استفاده شده است. رجوع کنید به تموز. ن. کونیگ.