اعمال رسولان

مقدمه این کتاب در مقایسه با مقدمه انجیل لوقا به وضوح نشان می‌دهد که این دو توسط یک شخص نوشته شده‌اند. اعمال رسولان با دو سال زندانی شدن پولس رسول در روم به پایان می‌رسد: بنابراین نمی‌توانست قبل از پایان آن زمان نوشته شده باشد، و احتمالاً بلافاصله پس از آن نوشته شده است وگرنه نتیجه محاکمه پولس را بیان می‌کرد. این تاریخ را حدود ۶۳ میلادی قرار می‌دهد. «اعمال رسولان» پیوندی بین اناجیل و رساله‌ها را تشکیل می‌دهد، همانطور که صعود مسیح پیوندی بین اناجیل و اعمال رسولان را تشکیل داد. این کتاب نوعی زمان گذار را اشغال می‌کند، زیرا اگرچه کلیسا به زودی تشکیل شد، اما آموزه کلیسا تا رساله‌های پولس آشکار نشد. عنوان «اعمال رسولان» ممکن است ما را به انتظار یک گزارش کلی‌تر از زحمات همه دوازده نفر سوق داده باشد؛ اما مأموریت آنها در راه‌های خدا توسط مأموریت پولس، هم به عنوان خادم انجیل جلال مسیح، و هم به عنوان خادم کلیسا، جایگزین شد. انتخاب هوشمندانه‌ای از ثمرات انرژی رسولی انجام شده است، که برخی از چیزهای بیان شده در اناجیل را تأیید می‌کند، و مقدمه‌ای ضروری برای رساله‌ها را تشکیل می‌دهد. پس از صعود خداوند، و انتخاب یک رسول برای پر کردن جای یهودا، اولین رویداد بزرگ ثبت شده روز پنطیکاست است. خداوند فرموده بود: «من کلیسای خود را بنا خواهم کرد»، متی ۱۶:۱۸؛ و نزول روح‌القدس در روز پنطیکاست پاسخ به این سؤال است که ادغام کلیسا از چه زمانی آغاز شد؟ اول قرنتیان ۱۲:۱۳ ثابت می‌کند که این کار با هدیه روح‌القدس انجام شد، اگرچه، همانطور که گفته شد، آموزه کلیسا تا بعداً آشکار نشد. حنانیا به دروغ گفتن به روح‌القدس متهم شد، که خدا در آن زمان در کلیسا ساکن بود. خداوند ما وعده داده بود که پس از رفتن او، تسلی‌دهنده دیگری، روح‌القدس، را برای آنها خواهد فرستاد تا با آنها بماند و در آنها باشد. این نیز در پنطیکاست محقق شد. پطرس، استفان و غیره پر از روح‌القدس بودند: رجوع کنید به اعمال رسولان ۴:۳۱. پس از این، فراخوان دیگری به اسرائیل داده شد تا عیسی را به عنوان مسیح بپذیرند. آنها شاهزاده حیات را کشته بودند، اما خدا او را از مردگان برخیزانده بود، و اکنون از روی رحمت و به دلیل جهل آنها، یک بار دیگر از آنها خواسته شد که توبه کنند و ایمان آورند تا گناهانشان محو شود، و خدا دوباره عیسی مسیح را که در آن زمان در آسمان بود، بفرستد. با این حال، حاکمان از اینکه آنها رستاخیز از مردگان را توسط عیسی موعظه می‌کردند، ناراحت بودند و به پطرس و یوحنا دستور دادند که به نام عیسی سخن نگویند و تعلیم ندهند. استفان، که در برابر سنهدرین متهم شده بود، تاریخ اسرائیل را از ابتدا بازگو کرد و آنها را به مقاومت در برابر روح‌القدس متهم کرد، همانطور که پدرانشان کرده بودند. اتهام اسرائیل به عنوان انسان در جسم، و افشای دشمنی او با خدا منجر به گناه نهایی رد مسیح جلال یافته شد، که با سنگسار استفان که از خداوند می‌خواست گناه را به حساب آنها نگذارد، و زندگی مسیح را در بدن خود به نمایش گذاشت، بیان شد. این مرحله اول اعمال روح‌القدس را به پایان می‌رساند و راه را برای گسترش انجیل و آشکار شدن حقیقت کلیسا هموار می‌کند. آزار و اذیتی که به دنبال آن آمد منجر به گسترش انجیل شد. فیلیپ مسیح را به سامریان موعظه کرد و بسیاری ایمان آوردند. پطرس از اورشلیم رفت، دست‌های خود را بر آنها گذاشت و آنها روح‌القدس را دریافت کردند. پطرس سپس در قیصریه برای گشودن در به روی غیریهودیان استفاده شد (پاسخ به داشتن کلیدهای پادشاهی که به او سپرده شده بود، متی ۱۶:۱۹)، و آنها نیز روح‌القدس را دریافت کردند. در این میان، شائول ایمان آورده بود و بلافاصله موعظه کرد که عیسی پسر خداست. کلیساها آرامش داشتند و در ترس خداوند و تسلی روح‌القدس راه می‌رفتند و تکثیر می‌شدند. اعمال رسولان ۹:۳۱. با این حال، هیرودیس آگریپا به زودی شروع به آزار و اذیت کلیسا کرد؛ او یعقوب برادر یوحنا را کشت و پطرس را به زندان انداخت، که با این حال به طور معجزه‌آسا نجات یافت. هیرودیس به مرگی رقت‌انگیز مرد؛ و کلام خدا رشد کرد و تکثیر شد. اعمال رسولان ۱۲. این مرحله از تاریخ کلیسا در ارتباط با باقیمانده اسرائیل را به پایان می‌رساند. انطاکیه، به جای اورشلیم، اکنون به مرکزی برای بشارت تبدیل شد، مستقل از اقتدار رسولی، اما بدون شکستن وحدت روح با تشکیل یک کلیسای جداگانه. برنابا و شائول توسط روح‌القدس برای کار جدا شدند و با یوحنا مرقس به یک سفر تبلیغی رفتند. افراد خاصی از یهودیه در انطاکیه اصرار داشتند که غیریهودیان ایمان آورده باید ختنه شوند وگرنه نمی‌توانند نجات یابند، این سؤال به کلیسای اورشلیم ارجاع داده شد. در تصمیم خود می‌توانستند بگویند: «روح‌القدس و ما صلاح دیدیم که هیچ بار سنگین‌تری جز این چیزهای ضروری بر شما نگذاریم: که از گوشت‌های قربانی شده به بت‌ها، و از خون، و از چیزهای خفه شده، و از زنا خودداری کنید: که اگر خود را از اینها حفظ کنید، خوب خواهید کرد. خداحافظ.» اعمال رسولان ۱۵:۲۸-۲۹. پولس با سیلاس به یک سفر تبلیغی دوم رفت، که به اروپا گسترش یافت و به انطاکیه بازگشت. اعمال رسولان ۱۸:۲۲. از آنجا پولس به سفر سوم رفت. (برای جزئیات این سفرها و از کجا پولس برخی از رساله‌های خود را نوشت، به مقاله پولس مراجعه کنید.) ممکن است توجه شود که در حالی که در افسس بود، به دلیل مخالفت یهودیان در کنیسه‌ها، پولس شاگردان را جدا کرد و آنها در ساختمانی جدا از کنیسه ملاقات کردند، که توسعه بیشتری از تاریخ کلیسا را آغاز کرد. اعمال رسولان ۱۹:۹. در پایان سفر تبلیغی سوم، پولس، که توسط محبت عمیق روحانی به ملت خود هدایت می‌شد، اما توسط روحی که در انرژی آن خدمتی که به او سپرده شده بود تا کنون انجام شده بود، منع شده بود، به اورشلیم رفت، جایی که دستگیر شد. بقیه کتاب جزئیات محاکمات و خطر او از سوی یهودیان را بیان می‌کند؛ سفر او به روم، جایی که او بزرگان یهودیان را گرد هم می‌آورد، که به آنها عیسی را موعظه می‌کند. ما دیگر از هیچ یک از زحمات او نمی‌خوانیم، و اعمال رسولان او را زندانی رها می‌کند. این کتاب دوره‌ای حدود سی سال را در بر می‌گیرد: راز کلیسا، و انجیل جلال سپرده شده به پولس، و همچنین وضعیت مجامع باید از رساله‌ها جمع‌آوری شود. در طول دوره فوق، پولس دو رساله به تسالونیکیان، دو رساله به قرنتیان، به غلاطیان، رومیان، کولسیان، فیلیمون، افسسیان و فیلیپیان را نوشت.